تفاوت میان نسخه‌های «مه‌بانگ»

می‌باشد زدایی
برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
(می‌باشد زدایی)
|ref=harv
}}</ref>
در سال ۱۹۲۹، [[ادوین هابل]] با بررسی پدیده [[انتقال به سرخ]] در [[کهکشان]]<nowiki/>ها به این نتیجه دست یافت که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند. این کشف مهمی بود که با فرضیه جهان در حال انبساط سازگار بود. در سال ۱۹۶۴ [[تابش زمینه کیهانی]] کشف شد، که مدرکی کلیدی در تأیید مدل مه‌بانگ محسوب می‌شد، زیرا این نظریه وجود تابش پس‌زمینه در سراسر جهان را پیش از کشف آن پیش‌بینی کرده‌بود. به تازگی، بررسی انتقال به سرخ در [[ابرنواختر]]<nowiki/>ها نشان داد که [[جهان شتاب‌دار|سرعت انبساط گیتی]] نیز در حال افزایش می‌باشداست. علت فزونی یافتن سرعت انبساط گیتی، وجود [[انرژی تاریک]] است.<ref name="peebles">{{یادکرد ژورنال|نام=Peebles, P. J. E. and Ratra, Bharat |زبان = en|عنوان=The cosmological constant and dark energy|سال=2003|ژورنال=Reviews of Modern Physics|arxiv=astro-ph/0207347|دوره=75|شماره=2|صفحه=559–606|doi = 10.1103/RevModPhys.75.559|bibcode=2003RvMP...75..559P}}</ref>
با استفاده از [[قانون (فیزیک)|قوانین فیزیکی]] شناخته‌شده می‌توان جزئیات ویژگی‌های جهان را در گذشته تا حالت نخستین چگالی و دمای بسیار بالا محاسبه نمود.<ref>{{یادکرد وب
|نام خانوادگی=Gibson |نام=C. H.