تفاوت میان نسخه‌های «فریدون حافظی»

اصلاح پیوند
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(اصلاح پیوند)
حافظی همچنین تحصیلات ش را در رشته حقوق پی گرفت و مدتی مدیر کل روابط عمومی وزارت راه بود اما به سبب اشتغالات ش در حوزه موسیقی، از این کار کناره گرفت.
 
حافظی پیشینه‌ای ۵۰ ساله در آموزش [[تار]] و [[سه‌تار]] داشت. گفته می‌شود خوش‌صداترین تار ساخته‌شده توسط استاد [[یحیی تارساز]] به رسم هدیه از سوی استاد [[موسی معروفی]] در اختیار ایشان قرار داده شده بود. او پس از [[مرتضی نی داود|مرتضا نی داوود]] و [[عبدالحسین شهنازی]] یکی از سه نوازنده‌ای است اجازه تک‌نوازی در رادیو داشتند. [[جلیل شهناز]]، فریدون حافظی و [[فرهنگ شریف]] این سه نوازنده بودند. تک‌نوازی‌ها و همچنین هم‌نوازی او همراه استادان و بزرگانی چون [[احمد عبادی]]، [[همایون خرم]]، [[حسن‌علی دفتری]]، [[سید محمد موسوی (نوازنده نی)|محمد موسوی]]، [[جهانگیر ملک]]، [[اسدالله ملک]]، [[مجید نجاحی]]، [[رضا ورزنده]]، [[کامران داروغه]]، [[منصور صارمی]] و [[منصور نریمان]] به ویژه در مجموعه [[تک‌نوازان]] به یادگار مانده‌است.
 
گذشته از تار که ساز تخصصی او بود، در جوانی [[عود]] نیز می‌نواخت و در نواختن [[پیانو]] نیز چیره‌دست بود.
حافظی همچنین جز نواختن سازهای گوناگون دستی هم در آهنگ‌سازی داشت و از آن جمله تصنیف‌های بسیاری از او به یادگار مانده. از مشهورترین آثار وی می‌توان «رقص گیسو» را نام برد که با صدای زنده‌یاد [[دلکش]] جاودانه شده‌است.
 
از ویژگی‌ها و نکات ستودنی زندگی حافظی اشتغال داشتن اش به موسیقی تا سنین کهن‌سالی است. او حتی در ۹۰ سالگی همچنان به انتقال آموخته‌ها و اندوخته‌های اش از یک سو و آهنگسازی و تنظیم تصانیف از دیگر سو سرگرم بود و تا بازپسین روزهای زندگی اش دست از تلاش برای اعتلای موسیقی و پرورش استعدادهای نوظهور برنداشت. بازپسین ساخته‌های او با صدای [[سالار عقیلی]] و اجرای [[ارکستر ملی]] به رهبری [[فرهاد فخرالدینی]] ضبط و تنظیم شد.