تفاوت میان نسخه‌های «جوجه‌تیغی»

(خوب)
برچسب‌ها: برگردانده‌شده ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: برگردانده‌شده ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
 
== جوجه تیغی در فرهنگ ایران ==
نام این جانور در متوننویسه های کهن ایرانی مانند اوستا بارها آمده‌است و از نام‌های «ونگهاپره» یا «دوژاک» نام برده شده؛ که «ونگهاپره» به معنی موجودیباشنده ای است که از نیمه‌شب تا بامداد می‌تابد تا پرده تاریکی را سوراخ کند که اشارهنمارش به خارهای این موجودجانور است و «دوژاک» نام عامیانه (تودگانه) خار پشت است و «بد سرشت» معنی می‌دهد.<ref>اوستا جلیل دوستخواه صفحهٔ ۸۰۱</ref>
 
در وندیداد فرگرد سیزدهم آمده «... سگ خار پشت بلند باریک پوزه، سگ «ونگهاپره» که مردم بد زبان «دوژاک» می‌نامندش
این است آن آفریده نیک در میان آفریدگان سپندمینو که از نیمه شب تا دمیدن خورشید، هزاران آفریده اهریمن را می‌کشد»
 
در ادامه بهاز قداستسپندی این حیوانجانور اشارهیاد می‌کند «که هر کس … «ونگهاپره» … را بکشد، روان خویش را تا نه پشت می‌کشد و تاوان گناه خود را در زندگی این جهانی با پیشکش بردن نیازی نزد سروش ندهد، راهی به پل چینود نیابد»
 
و مجازاتکیفر گناه کشتن این حیوان دو هزار تازیانه بوده.<ref>اوستا جلیل دوستخواه صفحهٔ ۸۰۳</ref>
 
گفتنی هست ک در فرهنگ ایرانزمین جانوران موذی و حشرات یا همان خرفسترها برهم زننده زندگی و آرامش مردمان بوده اند و چون جوجه تیغی با خوردن این جانوران موذی و خرفسترها به گونه ای به زندگی و آرامش مردمان کمک شایانی میکرده است از این روی این جانور نزد ایرانیان سپنتایی و ارج بسیار داشته است و گویند ک در سیستان نیز مردمان پیش از اسلام در خانه هایشان جوجه تیغی داشته اند چونکه در سیستان مار فراوان بوده و بانی رنج مردمان میشده ، پس انگیزه دلبستگی ایرانیان به این جانور سودمند دلبستگی آنها به زندگی بوده است،
 
<ref>اوستا جلیل دوستخواه صفحهٔ ۸۰۳</ref>
 
== سرده‌ها و گونه‌ها ==
کاربر ناشناس