تفاوت میان نسخه‌های «کفیل»

۳۷۴ بایت اضافه‌شده ،  ۲ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
 
'''کفیل''' کلمه ایست عربی در لغت به معنی ضامن و کسی که از دیگری کفالت کند، می‌باشد.<ref name="معین، فرهنگ فارسی معین، جلد سوم">معین، فرهنگ فارسی معین، جلد سوم.</ref>
 
کفیل در اصطلاح [[حقوق|حقوقی]]، شخصی است که حضور مرتب [[متهم]] را در مواقع احضار او در برابر مبلغ معینی وجه، تعهد و کفالت می‌نماید.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=کفیل کیست؟|نشانی=https://edalatafarinan.ir/%da%a9%d9%81%db%8c%d9%84-%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1-%da%a9%d9%81%d8%a7%d9%84%d8%aa-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/|وبگاه=عدالت آفرینان|تاریخ=2015-01-24|بازبینی=2021-09-02|کد زبان=fa-IR|نام خانوادگی=}}</ref><ref>آخوندی، آئین دادرسی کیفری، جلد دوم، ص ۱۴۷</ref>
 
'''کفالت''' به عهده گرفتن کاری به جای کسی.<ref name="معین، فرهنگ فارسی معین، جلد سوم"/> عقدی است که به موجب آن شخص ثالثی که کفیل نامیده می‌شود حضور مورد نیاز متهم (مکفول) را نزد مقامات قضائی تا پایان رسیدگی و صدور و اجرای حکم در ازای مبلغ معینی (وجه الکفاله) تعهد می‌کند.<ref>آشوری، آئین دادرسی کیفری، جلد دوم، ص ۱۸۵</ref>
عقدی است که به موجب آن شخص ثالثی که کفیل نامیده می‌شود حضور مورد نیاز متهم (مکفول) را نزد مقامات قضائی تا پایان رسیدگی و صدور و اجرای حکم در ازای مبلغ معینی (وجه الکفاله) تعهد می‌کند.<ref>آشوری، آئین دادرسی کیفری، جلد دوم، ص ۱۸۵</ref>
 
== پانویسمنابع ==
{{پانویس}}
 
== منابعپانویس ==
* معین، محمد. ''فرهنگ فارسی معین''، چاپ سوم. تهران: نشر سرایش، ۱۳۸۱. ۹۶۴-۹۲۰۳۵-۹-۱.
* آخوندی، محمود. ''آئین دادرسی کیفری''. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، ۱۳۷۴.