تفاوت میان نسخه‌های «عملیات بارباروسا»

{{اصلی|پیمان مولوتوف-ریبنتروپ}}
[[پرونده:Bundesarchiv Bild 183-S52480, Dtsch.-Sowjet. Grenz- u. Freundschaftsvertrag.jpg|بندانگشتی|یوآخیم فن یبنتروپ، وزیر خارجه آلمان در حال امضای پیمان عدم تجاوز با شوروی، استالین و مولوتف ایستاده در پشت]]
سیاست خارجی شوروی از اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی رو به همکاری بیشتر با سایر کشورها جهت ایجاد «[[امنیت جمعی]]» و برقراری «[[توازن قدرت]]» آورد. با پیش‌گرفته‌شدن سیاست [[مماشات]] توسط قدرت‌های غربی در قبال آلمان، طرح امنیت جمعی و توازن قدرت شوروی شکست خورد،خورد و این کشور وادار شد با آلمان وارد معامله شود. از سوی دیگر، شوروی سعی داشت با تحریک و تقویت آلمان، کشورهای امپریالیستی غربی را به جان یکدیگر بیندازد تا خود در این میانه به توسعه‌طلبی ادامه دهد. با مشاهده باز گذاشته شدن دست آلمان در مسئله چکسلواکی و عدم دعوت از شوروی به [[توافقنامه مونیخ|کنفرانس مونیخ]] در سال ۱۹۳۸،۱۹۳۸ و با تصور این که لهستان نیز رها خواهد شد، شوروی به تلاش بریتانیا و فرانسه برای دفع خطر آلمان از خود و تشویق آن به توسعه به سمت شرق، مظنون شده و حتی نگران بود در نهایت آلمان و بریتانیا با هم‌دستی یکدیگر جنگی علیه شوروی کمونیست به پا کنند. در طرف دیگر، تضمین استقلال لهستان در ۳۱ ماه مارس سال ۱۹۳۹ توسط بریتانیا، جایگاه آلمان در اروپا را به چالش کشید. همین موضوع محرکی برای آلمان جهت خنثی‌سازی تهدید شوروی با رسیدن به توافق با آن، برای اجتناب از گرفتاری در جنگ در دو جبهه شد.{{sfn|Gorodetsky|1999|p=۳–۵۳–۶}}
 
مذاکرات بین طرفین از ماه آوریل سال ۱۹۳۹ آغاز و با وجود تشدید نسبی تنش‌ها با امضای پیمان عدم مخاصمه بین آلمان و [[لاتویا]]، توافق در کلیات روابط اقتصادی تا ماه ژوئیه حاصل شد. روز ۱۵ اوت، [[گراف فن شولنبرگ]]، سفیر آلمان در مسکو به مولوتف اطلاع داد فن ریبنتروپ، وزیرخارجه آلمان خواهان ملاقاتی در جهت رسیدن به توافقی در برگیرنده منافع دو طرف است. چهار روز بعد مولوتف پیش‌نویس پیمان عدم تجاوز مورد نظر شوروی را به او ارائه نمود. روز ۲۳ ماه اوت، وزیر خارجه آلمان وارد مسکو شد و با استالین و مولوتف دیدار کرد. توافق نهایی در طی چند ساعت حاصل گردید و با طول زمانی ده ساله روز بعد یعنی ۲۴ ماه اوت به امضا رسید و همان روز علنی گشت.{{sfn|Buttar|2013|p=۲۹–۳۰}}