تفاوت میان نسخه‌های «دیسم بن ابراهیم کرد»

بدون خلاصه ویرایش
 
مادر دیسم دختر یکی از رؤسای قبایل کرد آذربایجان و پدرش از نزدیکان هارون الشاری حاکم آذربایجان بود. پس از قتل هارون شاری، آذربایجان را «یوسف بن ابوالساج» بگرفت و دیسم بدو پیوست و مقام و منصبی بدست آورد و پس از ابوالساج، بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود و اغلب سربازان وی را اکراد و عده‌ای از دیلمیان وشمگیری تشکیل می‌دادند. وزیر او ابوالقاسم علی بن جعفر از مردم آذربایجان و از بزرگان [[باطنیه]] بود.<ref name="ReferenceA"/>
 
[[مرزبان بن محمد بن مسافر]] (مالک [[قلعه شمیران]]) برای تصرف [[آذربایجان]] با دیسم درآویخت؛ در نتیجهٔ این نبرد، دیسم به [[ارمنیه]] گریخت. مجدداً با سپاهی در خارج شهر [[تبریز]] با مرزبان بن محمد درگیر شد؛ اما باز شکست خورد و به اردبیل گریخت و پس از محاصرهٔ طولانی، تن به‌صلح داد. آنگاه در سال ۳۴۲ ه . ق . دیسم به بغداد نزد [[معزالدوله دیلمی]] رفت و از وی برای مقابله با مرزبان کمک خواست و چون مأیوس گردید [[موصل|به‌موصل]] نزد ناصرالدین بن حمدان رفت و او نیز دیسم را نومید ساخت. و از آنجا نزد سیف الدوله بشام رفت و تا سال ۳۴۴ هَ . ق . در آنجا ماند. دیسم بنا بدعوت کُردان مجدداً به آذربایجان بازگشت و پس از شکست از مرزبان به ارمنیه گریخت و به حاکم آن دیار پناهنده شد. حاکم ارمنیه بخاطر ترس از مرزبان، دیسم را تسلیم وی کرد. مرزبان او را به زندان افگند و چشمش را کور کرد و پس از مرگ مرزبان، بدست طرفداران مرزبان کشته شد.<ref name="ReferenceA"/> گرچه شکست دیسیم و بر سر کار آمدن [[سلاریان]] به ضرر [[آل بویه]] بود؛ ولی با توجه به این که حضور یک خاندان شیعی و دیلمی، موجب جلوگیری از پیشرفت‌های نظامی [[سامانیان]] در غرب می‌شد، به طور کلی منافع بوییان حاصل گردید.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی۱=اشپولر |نام۱=برتولد |عنوان=[[تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی]] |تاریخ=۱۳۴۹ |ناشر=بنگاه ترجمه و نشر کتاب |مکان=تهران |صفحه=167}}</ref>
 
== جستارهای وابسته ==