تفاوت میان نسخه‌های «کلیسای سن پیترو»

ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۴ پیوند افزوده شد.
(اصلاح اشتباه تایپی)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۴ پیوند افزوده شد.)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری وظیفه تازه‌وارد پیشنهادی: افزودن پیوند
[[پرونده:Ca' Rezzonico - Interno della basilica di San Pietro a Roma - Giampaolo Pannini.jpg|بندانگشتی|280px|چپ|یک نقاشی از نمای داخلی کلیسای سن پیر]]
 
'''کلیسای پیتر مقدس''' یا '''کلیسای پترس حواری''' یا '''کلیسای سن پیر''' {{ایتالیایی|Basilica di San Pietro in Vaticano}} واقع در شهر [[واتیکان]] در [[رم]] از بزرگ‌ترین کلیساهای جهان است که مربوط به دورهٔ [[رنسانس]] پسین می‌شود. این کلیسا که به‌طور کلی توسط [[دوناتو برامانت]]، [[میکل آنژ]]، کارلو مادرنو و [[برنینی]] طراحی شده معروف‌ترین اثر [[معماری رنسانس]] می‌باشد.
 
زیربنای این کلیسا نزدیک به ۲۰۰ هزار متر مربع است و حجاری‌ها و مجسمه‌های سقف آن اثر [[میکل آنژ]] می‌باشد. ساخت این کلیسا ۱۲۰ سال طول کشید.
نکته جالب اینکه نقشه هوایی ساختمان‌های کلیسای سن پیرو به شکل یک کلید طراحی شده که نماد کلید بهشت محسوب می‌شود و مجسمه‌های [[حواریون]] [[مسیح]] نیز به شکل نیم‌دایره‌ای در اطراف در ورودی این کلیسا نصب شده‌است.
 
بر اساس عقیدهٔ رایج در [[کاتولیک]] این کلیسا محل دفن [[پیتر مقدس]]، یکی از حواریون مسیح و اولین پاپ است. شواهد تاریخی و عقیدهٔ رایج حاکی از این هستند که مقبرهٔ پیتر مقدس مستقیماً زیر محراب باسیلیکا قرار دارد. به همین دلیل، تعداد زیادی از پاپ‌ها، از صدر [[مسیحیت]] تا کنون، مانند [[پاپ ژان پل دوم]] که چند سال پیش فوت کرد، در زیرزمین این کلیسا دفن شده‌اند. از زمان کنستانتین بزرگ، امپراتور روم، کلیسایی در این مکان قرار داشته‌است. ساخت باسیلیکای حاضر، که جایگزین باسیلیکای قدیمی قرن چهارم میلادی شده‌است، از تاریخ ۱۸ آوریل ۱۵۰۶ آغاز شد و در ۱۸ نوامبر ۱۶۲۶ به پایان رسید.
 
هر ساله بین ۱۵٬۰۰۰ تا بیش از ۸۰٬۰۰۰ نفر برای شرکت در مراسم‌های مختلف، در میدان سن پیترز یا داخل باسیلیکا جمع می‌شوند.
این پلان به فرم یک صلیب یونانی عظیم بود و یک گنبد، الهام گرفته از گنبد [[معبد پانتئون]] داشت. با این تفاوت که این گنبد به چهار ستون بزرگ تکیه داشت؛ در حالیکه گنبد معبد پانتئون به وسیلهٔ یک دیوار نگه‌داری می‌شد. بالای گنبد برامانت یک فانوس، به همراه گنبدی کوچک قرار می‌گرفت که از لحاظ فرم بسیار شبیه به فانوس [[کلیسای جامع فلورانس]] بود.
 
برامانت در نظر داشت که گنبد مرکزی را با چهار گنبد کوتاه‌تر روی محورهای مورب احاطه کند. سالن، جای مخصوص کشیش و بازوهای مساوی کلیسا هر کدام جزء دو راهرو بودند که به یک برآمدگی نیم‌دایره‌ای که [[محراب کلیسا]] بود ختم می‌شدند. در هر گوشهٔ ساختمان برجی قرار می‌گرفت به‌طوری‌که طرح کلی ساختمان مربع بود؛ به همراه محراب‌های کلیسا که در نقاط اصلی برجسته بودند.
[[پرونده:SaintPierreRaphael.JPG|بندانگشتی|چپ|150px|پلان رافائل]]
با مرگ پاپ جولیوس در ۱۵۱۳، [[جولیانو دا سانگالو]]، [[جووانی جوکوندو]] و [[رافائل]] جایگزین برامانت شدند. یک سال پس از مرگ برامانته در سال ۱۵۱۴، سانگالو و جوکوندو نیز مردند. تفاوت اصلی در پلان رافائل سالنی است با پنج راهرو که ردیفی از نمازخانه‌هایی به صورت برآمده، در هر طرف، خارج از راهروها قرار دارد.
۱

ویرایش