آستانه حسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۷۰۰ بایت اضافه‌شده ،  ۱۱ ماه پیش
←‏قوانین وبر فچنر: قانون وبر ، که قانون وبر-فشنر نیز نامیده می شود ، از نظر تاریخی روانشناسی مهم است که درک تغییر را در یک محرک معین تعیین می کند.
(سبک نگراش دا اصلاح کردم)
برچسب‌ها: ویرایشگر دیداری ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه وظیفه تازه‌وارد
(←‏قوانین وبر فچنر: قانون وبر ، که قانون وبر-فشنر نیز نامیده می شود ، از نظر تاریخی روانشناسی مهم است که درک تغییر را در یک محرک معین تعیین می کند.)
== قوانین وبر فچنر ==
{{ویکی‌سازی|بخش}}
قانون وبر ، که قانون وبر-فشنر نیز نامیده می شود ، از نظر تاریخی روانشناسی مهم است که درک تغییر را در یک محرک معین تعیین می کند. این قانون بیان می کند که تغییر محرکی که فقط قابل مشاهده است ، نسبت ثابت محرک اصلی است. نشان داده شده است که برای تحریکات شدید نگه نمی دارد.
 
این قانون در ابتدا برای توصیف تحقیق ها مربوط به وزنه برداری توسط ارنست هاینریش وبر فیزیولوژیست آلمانی در سال 1834 تصور شد و بعداً توسط گوستاو تئودور فخنر ، دانشجوی وبر ، که از قانون علم روانشناسی را توسعه داد ، برای اندازه گیری احساس استفاده شد. با بیان رابطه ای بین جهان روحانی و جسمانی ، قانون به( Fechner) نشان داد که در واقع تنها یک جهان وجود دارد ، معنوی. از نظر دیگران ، قانون به معنای امکان روانشناسی علمی و کمی بود. کار ترکیبی وبر و فکنر ، به ویژه در تحقیق ها شنوایی و بینایی مفید بوده است و بر مقیاس بندی نگرش و سایر آزمایش ها و پیشرفتهای نظری تأثیر داشته است.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Weber’s law {{!}} Definition & Facts|نشانی=https://www.britannica.com/science/Webers-law|وبگاه=Encyclopedia Britannica|بازبینی=2021-10-19|کد زبان=en}}</ref>
 
قوانین وبر فچنر [[:en:Weber–Fechner law]] ۲ فرضیه مرتبط به هم در حوزه [[روان فیزیک]] هستند. هر ۲ فرضیه تلاش می‌کنند تا اندازه یک محرک مادی را در تناسب با اندازه حس محرک بیان کنند. به بیان دقیقتر یعنی تناسب تغییر شدت یک محرک مادی و تفاوتی که در اثر این تغییر عملاً احساس می‌شود.<ref>Weber-Fechner law - Simple English Wikipedia, the free</ref>
آستانه حسی در بسیاری از موارد تا حد معقولی قابل محاسبه است. ما می‌توانیم روشنی یک تصویر، بلندی یک صدا یا زبری یک سطح را اندازه گرفته و میزان دریافت حسی خود را با آنها مقایسه کنیم. اما نکته مهم در همه موارد، احتمال وجود یک ضریب ثابت است؛ یعنی حداقل تفاوت محسوس، ظاهراً نسبت ثابتی با اندازه قبلی یا کلی محرک مادی دارد. فرض کنید یک کوله پشتی به وزن ۲۰ کیلو بر دوش دارید و حداقل تفاوت محسوس نیم کیلو باشد. [[ارنست هاینریش وبر]] ادعا می‌کرد که اگر وزن کل کوله ۴۰ کیلو یعنی ۲ برابر بود؛ حداقل تفاوت محسوس نیز ۲ برابر می‌شد. [[ارنست هاینریش وبر]] نظر خود را چنین بیان کرد که اگر مقدار افزایش محرک مادی را برمقدار کل محرک مادی تقسیم کنیم؛ همواره ضریب ثابتی بدست خواهد آمد. در مثال فرضی کوله پشتی این ضریب ۱ تقسیم بر ۴۰ یا ۴۱ است که حدوداً ۲٫۵ ٪ می‌شود. این تناسب و احتمال وجود یک ضریب ثابت اولین بار توسط [[ارنست هاینریش وبر]] رسمیت پیدا کرد. این نظریه علاوه بر جنبه تاریخی از چند زاویه دیگر نیز اهمیت دارد. از جمله اینکه ما را قادر می‌سازد تا بتوانیم دقت اندامهای حسی کاملاً متفاوت را با هم مقایسه کنیم. برای مثال مقایسه شدت نور و میزان وزن با هم ممکن نیست؛ زیرا هر یک با واحدی کاملاً جداگانه سنجیده می‌شوند. اما بر اساس قانون وبر ما می‌دانیم '''هر چه اندازه ضریب ثابت کوچکتر باشد؛ میزان دقت آن حس بیشتر است'''. برهمین پایه می‌توانیم ادعا کنیم که دقت حس بینایی در انسان به مراتب از دقت حس وزن بیشتر است. بعدها یکی از شاگردان وبر بنام [[گوستاو تئودور فخنر|گوستاو تئودور فچنر]] سعی کرد در امتداد مطالعاتش در مسیر تعیین و پیشگویی حداقل تفاوت محسوسِ افراد، افکار خود و استادش را بزبان ریاضی بیان کند. [[گوستاو تئودور فخنر|گوستاو تئودور فچنر]] قانونی بنام استادش<ref>Encyclopædia Britannica</ref> وبر پیشنهاد داد به‌صورت '''S = k log I''' جایی که '''S''' اندازه دریافت حسی است '''I''' شدت محرک مادی است و '''k''' ضریب ثابتی است که بر اساس نظریه [[ارنست هاینریش وبر]] محاسبه می‌شود.
۱

ویرایش