تفاوت میان نسخه‌های «بخش مرکزی شهرستان کلیبر»

جز
اضافه کردن لیست روستاها و مزارع
جز (اضافه کردن لیست روستاها و مزارع)
'''بخش مرکزی شهرستان کلیبر''' یکی از بخش‌های تابعه [[شهرستان کلیبر]] در [[استان آذربایجان شرقی]] در شمال غربی ایران است.<ref>اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.</ref>این بخش از شمال و غرب به شهرستان خداآفرین و از شرق به بخش آبش احمد و شهرستان هوراند و از جنوب به شهرستانهای اهر و ورزقان محدود است.
 
== تقسیمات کشوری ==
این بخش از چهار دهستان تشکیل شده است که عبارتند از :
* بخش مرکزی شهرستان کلیبر
 
** دهستان پیغان چایی
دهستان پیغان چای با ۴۶ آبادی و ۵۴۵۲ تن سکنه
** دهستان مولان
 
** دهستان میشه پاره
دهستان مولان با ۲۷ آبادی و ۴۰۰۱ تن سکنه
** دهستان ییلاق
 
شهرها: [[کلیبر]]
دهستان میشه پاره با ۳۱ آبادی و ۲۷۵۷ تن سکنه
 
دهستان ییلاق با ۲۵ آبادی و قشلاق و۲۷۶۳ تن سکنه
 
== روستاها ==
{| class="wikitable"
|+
!ردیف
!نام روستا
!دهستان
!جمعیت(۱۳۹۵)
|-
|قيه باشي بزرگ
|مولان
|1,456
|-
|پيغان
|پيغان چايي
|741
|-
|مولان
|مولان
|734
|-
|يوزبند
|پيغان چايي
|719
|-
|نوجه ده عليا/نوجه ده کريمي /
|پيغان چايي
|562
|-
|عربشاه خان
|ييلاق
|512
|-
|کلالق
|پيغان چايي
|413
|-
|چاي کندي
|ييلاق
|395
|-
|اسکلو
|ميشه پاره
|393
|-
|۱۰
|گوزالان
|ييلاق
|357
|-
|۱۱
|کلي قوزي
|ييلاق
|339
|-
|۱۲
|گوار
|ييلاق
|293
|-
|۱۳
|بشاب
|مولان
|283
|-
|۱۴
|هجران دوست
|ميشه پاره
|273
|-
|۱۵
|اغويه
|ميشه پاره
|242
|-
|۱۶
|دميرچي حدادان
|ميشه پاره
|223
|-
|۱۷
|مرزرود
|ميشه پاره
|214
|-
|۱۸
|فتحعلي سلطان لو
|مولان
|171
|-
|‍۱۹
|انباستيق
|پيغان چايي
|169
|-
|۲۰
|برزنديق
|ميشه پاره
|164
|-
|۲۱
|ولندران
|پيغان چايي
|158
|-
|۲۲
|ميکندي / مکيدي/
|ميشه پاره
|158
|-
|۲۳
|اوزي
|پيغان چايي
|153
|-
|۲۴
|سهريق
|پيغان چايي
|152
|-
|۲۵
|کلي عليا
|پيغان چايي
|152
|-
|۲۶
|اصلان بيگلو
|مولان
|150
|-
|۲۷
|اق درق جديد
|پيغان چايي
|144
|-
|۲۸
|گلدرق
|پيغان چايي
|144
|-
|۲۹
|کردلر
|پيغان چايي
|138
|-
|۳۰
|زيريان
|پيغان چايي
|135
|-
|۳۱
|دمريق
|پيغان چايي
|134
|-
|۳۲
|اولي قشلاق
|مولان
|132
|-
|۳۳
|سراملو
|مولان
|126
|-
|۳۴
|مقاس جديد
|ييلاق
|121
|-
|۳۵
|کمان
|مولان
|118
|-
|۳۶
|مزگر
|ميشه پاره
|118
|-
|۳۷
|سراجلو
|مولان
|113
|-
|۳۸
|اسبهارعليا
|مولان
|112
|-
|۳۹
|اس قديم
|پيغان چايي
|111
|-
|۴۰
|نوجه ده سفلي /نوجه ده شجاعان /
|ميشه پاره
|103
|-
|۴۱
|مياندرق
|ييلاق
|101
|-
|۴۲
|جغناب سفلي
|پيغان چايي
|100
|}
 
== مزرعه ها ==
فهرست نقاط مسکونی شهرستان تبریز با جمعیت کمتر از ۱۰۰ نفر که عمدهٔ فعالیت در آن‌ها کشاورزی است و به جای روستا، «مزرعه» خطاب می‌شوند:
{| class="wikitable"
|+
!ردیف
!نام مزرعه
!نام دهستان
!جمعیت(۱۳۹۵)
|-
|حيران عليا
|پيغان چايي
|98
|-
|زاويه
|ميشه پاره
|97
|-
|کلان
|ييلاق
|88
|-
|شجاع اباد
|ميشه پاره
|86
|-
|اق درق قديم
|پيغان چايي
|85
|-
|کرسفلي
|پيغان چايي
|84
|-
|محموداباد
|ميشه پاره
|84
|-
|جاني بيگلو
|پيغان چايي
|83
|-
|گلدر
|پيغان چايي
|81
|-
|۱۰
|قران چاي کندي
|مولان
|79
|-
|۱۱
|شکرعلي کندي
|پيغان چايي
|78
|-
|۱۲
|کيقباد
|ييلاق
|78
|-
|۱۳
|هناابادسفلي
|پيغان چايي
|74
|-
|۱۴
|ساري درق
|پيغان چايي
|72
|-
|۱۵
|نبي جان
|ميشه پاره
|72
|-
|۱۶
|عربشاه خرگوشان
|ييلاق
|72
|-
|۱۷
|کلاسور
|ميشه پاره
|71
|-
|۱۸
|ملوک
|ييلاق
|71
|-
|‍۱۹
|بالي بيگ لو
|مولان
|70
|-
|۲۰
|هناابادعليا
|پيغان چايي
|69
|-
|۲۱
|خانقاه سفلي
|مولان
|69
|-
|۲۲
|علي اباد
|ميشه پاره
|69
|-
|۲۳
|زردوغان
|پيغان چايي
|65
|-
|۲۴
|هورمغان عليا
|پيغان چايي
|63
|-
|۲۵
|ارمنيان
|پيغان چايي
|58
|-
|۲۶
|چلپاقلار
|پيغان چايي
|56
|-
|۲۷
|خريل
|ميشه پاره
|56
|-
|۲۸
|خانه خسرو
|ييلاق
|56
|-
|۲۹
|محمدحسنلو
|مولان
|55
|-
|۳۰
|عربشاه درق
|ييلاق
|55
|-
|۳۱
|دولان
|ييلاق
|55
|-
|۳۲
|قشلاق کليبر
|پيغان چايي
|54
|-
|۳۳
|جند
|ميشه پاره
|53
|-
|۳۴
|خان باغي
|مولان
|51
|-
|۳۵
|گرده زايلو
|مولان
|48
|-
|۳۶
|کاردوجين
|پيغان چايي
|46
|-
|۳۷
|بابايلو
|مولان
|46
|-
|۳۸
|ناپشته
|ميشه پاره
|43
|-
|۳۹
|کبودان
|ييلاق
|39
|-
|۴۰
|شبخانه
|ميشه پاره
|35
|-
|۴۱
|اس جديد
|پيغان چايي
|34
|-
|۴۲
|علويق
|پيغان چايي
|34
|-
|۴۳
|پالتلو
|مولان
|33
|-
|۴۴
|کرعليا
|پيغان چايي
|32
|-
|۴۵
|فرهادلو
|مولان
|32
|-
|۴۶
|شخملو
|مولان
|30
|-
|۴۷
|بالان
|ميشه پاره
|29
|-
|۴۸
|چريق
|ميشه پاره
|29
|-
|۴۹
|ساري بلاغ
|پيغان چايي
|27
|-
|۵۰
|بنه ديق
|ميشه پاره
|27
|-
|۵۱
|کومه
|پيغان چايي
|26
|-
|۵۲
|خونيرود
|ميشه پاره
|26
|-
|۵۳
|قاسم کندي
|مولان
|25
|-
|۵۴
|لته ده
|ميشه پاره
|21
|-
|۵۵
|مقاس قديم
|ييلاق
|21
|-
|۵۶
|اغچه قشلاق عليا
|پيغان چايي
|20
|-
|۵۷
|جغناب عليا
|پيغان چايي
|20
|-
|۵۸
|پيره يوسفيان عليا
|ييلاق
|19
|-
|۵۹
|شريق
|مولان
|18
|-
|۶۰
|بالاسنگ
|ميشه پاره
|18
|-
|۶۱
|کپيراباد
|ييلاق
|18
|-
|۶۲
|کلشلو
|ميشه پاره
|17
|-
|۶۳
|باغلار
|ييلاق
|16
|-
|۶۴
|يارالوجه
|پيغان چايي
|15
|-
|۶۵
|احمدابادتازه کند
|پيغان چايي
|15
|-
|۶۶
|لمهوني
|مولان
|15
|-
|۶۷
|ايلان کش
|ميشه پاره
|15
|-
|۶۸
|قلعه لو
|مولان
|14
|-
|۶۹
|يل دره سي
|مولان
|14
|-
|۷۰
|شيروان کاغي
|ييلاق
|14
|-
|۷۱
|پيره يوسفيان سفلي
|ييلاق
|13
|-
|۷۲
|هورمغان سفلي
|پيغان چايي
|12
|-
|۷۳
|کلکين
|ييلاق
|12
|-
|۷۴
|سيران
|ييلاق
|10
|-
|۷۵
|اسب قليان
|پيغان چايي
|*
|-
|۷۶
|اغچه قشلاق سفلي
|پيغان چايي
|*
|-
|۷۷
|نجي کندي
|پيغان چايي
|*
|-
|۷۸
|پيري کندي
|پيغان چايي
|*
|-
|۷۹
|گچي کاغي
|پيغان چايي
|*
|-
|۸۰
|عمران اباد
|مولان
|*
|-
|۸۱
|داش قيه باشي
|مولان
|*
|-
|۸۲
|بهروز
|ميشه پاره
|*
|-
|۸۳
|طوق
|ميشه پاره
|*
|-
|۸۴
|برنه دل
|ميشه پاره
|*
|-
|۸۵
|کيارق
|ميشه پاره
|*
|-
|۸۶
|صومعه
|ييلاق
|*
|-
|۸۷
|کهليک
|ييلاق
|*
|}
 
== مناطق خالی از سکنه ==
{| class="wikitable"
|+
!ردیف
!نام منطقه
!دهستان
|-
|قاوشوق
|پيغان چايي
|-
|حيران سفلي
|پيغان چايي
|-
|چله خانه
|پيغان چايي
|-
|ريديل
|پيغان چايي
|-
|خانقاه کندي / خانقاه/
|مولان
|-
|خانقاه کلاهي
|مولان
|-
|گديکلو
|مولان
|-
|سردرق
|ميشه پاره
|-
|مولود
|ميشه پاره
|-
|۱۰
|شيرنق
|ميشه پاره
|-
|۱۱
|قره گوني
|ميشه پاره
|-
|۱۲
|گويران
|ميشه پاره
|-
|۱۳
|هجق سفلي
|ميشه پاره
|-
|۱۴
|هجق عليا
|ميشه پاره
|-
|۱۵
|ينگي قشلاق
|ميشه پاره
|-
|۱۶
|گلوسنگ
|ميشه پاره
|-
|۱۷
|دره قلعه سي
|ميشه پاره
|-
|۱۸
|عليش لو
|ييلاق
|-
|۱۹
|قبادلو
|ييلاق
|-
|۲۰
|اسکندراباد
|ييلاق
|}
 
== جمعیت ==
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران،ایران جمعیتدر بخشسال مرکزی۹۵، شهرستانبخش کلیبر دراز سال۱۲۹ ۱۳۸۵آبادی برابربزرگ باو ۲۸۶۱۸کوچک نفرتشکیل بودهمی شود و جمعیت آن به اضافه شهر کلیبر در حدود ۲۴۲۹۷ تن است .<ref name="آمار">{{یادکرد درگاه ملی آمار|۱۳۸۵}}</ref>
پیران روستاهای [[خونی‌رود]]، [[کلاسور]]، [[دمیرچی حدادان]]، [[مزگر]]، ارزین و نیستان در این بخش کمابیش به [[زبان آذری]] (گونه‌ای از [[زبان تاتی ایران|تاتی]]) که زبان دیرین این روستا بوده آشنایی دارند.<ref>مشکور، محمدجواد، نظری به تاریخ آذربایجان، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، انتشارات کهکشان، چاپ دوم ۱۳۷۵، گنجینهٔ ایران: ۲۱. ص۲۰۶.</ref>
۱۲

ویرایش