تفاوت میان نسخه‌های «کلود کائون»

بهبود/اضافه کردن منبع‌
(ویرایش و تصحیح)
(بهبود/اضافه کردن منبع‌)
'''کلود کائون''' {{به فرانسوی|Claude Cahun}}(تلفظ فرانسوی: [klod ka.œ̃]؛ ۲۵ اکتبر ۱۸۹۴–۸ دسامبر ۱۹۵۴) با نام اصلی لوسی رنی ماتیلد شواب {{به فرانسوی|Lucy Renee Mathilde Schwob}}،<ref>{{Cite web|url=https://www.moma.org/learn/moma_learning/claude-cahun-untitled-c-1921|title=MoMA {{!}} Claude Cahun. Untitled c. 1921|website=www.moma.org|access-date=2018-01-08}}</ref> [[عکاس]]، [[مجسمه‌سازی|مجسمه‌ساز]] و [[نویسنده]] [[فراواقع‌گرایی|سوررئالیست]] سدهٔ نوزدهم میلادی اهل [[فرانسه]] بود.
 
کائون بیشتر به خاطر عکاسی‌هایش از پرتره خود با هدف مغشوش کردن و در عین حال بازیگوشی در به چالش کشیدن هنجارهای جنسیتی و جنسی در اوایل قرن بیستم، شهرت دارد.<ref name=":0">{{Citation|title=Claude Cahun's 127th Birthday|url=http://www.google.com/logos/doodles/2021/claude-cahuns-127th-birthday-6753651837109117.4-2xa.gif|accessdate=2021-10-25|language=en}}</ref>
 
شواب در سال ۱۹۱۴ نام مستعار «کلود کائون» را برگزید.<ref>Sarah Howgate, Dawn Ades, National Portrait Gallery (Great Britain), Gillian Wearing and Claude Cahun Behind the Mask, Another Mask (Princeton University Press, 2017), p. 189.</ref> او بیشتر به‌عنوان یک نویسنده و عکاس خودنگارگر شناخته می‌شود که طیفی از شخصیت‌های اجرایی را به خود اختصاص داده‌است.
 
== زندگی ==
کلود کائون در ۲۵ اکتبر ۱۸۹۴ در [[نانت]] [[فرانسه]] در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. کائون به عنوان نوه هنرمند بانفوذ فرانسوی دیوید لئون کائون و فرزند صاحب روزنامه، در فضایی سرشار از خلاقیت به بلوغ رسید. در ۱۴ سالگی با [[مارسل مور]]، شریک زندگی و همکار هنری خود آشنا شد.<ref name=":0" />
 
پس از نقل مکان به [[پاریس]] برای تحصیل ادبیات در سال ۱۹۱۹، کائون سر خود و شریک زندگی‌اش را تراشید و نام مشهور خود را که از نظر جنسیت خنثی بود در شورش علیه قراردادهای اجتماعی انتخاب کرد.<ref name=":0" />
 
علیرغم اینکه در پاریس دهه ۱۹۲۰ عدم انطباق جنسیتی به‌طور گسترده تابو تلقی می‌شد، تصمیم کائون برای شناسایی جامعه به عنوان غیر باینری با بحث و جدل مواجه شد، اما این دو به صراحت علیه هیاهوی عمومی ایستادند.<ref name=":0" />
 
کائون سیالیت جنسیتی را از طریق ادبیات و خودنگاره‌های مالیخولیایی مانند مجموعه ۱۹۲۷ «من در حال تمرین هستم، مرا نبوس» مورد توجه قرار داد. این اثر هنرمندی را با لباس وزنه‌برداری زنانه به تصویر می‌کشد که مرز بین کلیشه‌های مردانه و زنانه را محو می‌کند.<ref name=":0" />
 
کائون علاوه بر کارهای هنری خود در طول زندگی، با جمعی دیگر برای مقاومت در برابر اشغال فاشیست‌ها همکاری کرد. دولت فرانسه در سال ۱۹۵۱ مدال قدردانی فرانسوی را به تلاش‌های آنها اهدا کرد.<ref name=":0" />
 
در سال ۲۰۱۸، شورای شهر پاریس خیابانی را به افتخار کائون و مور در منطقه ششم پایتخت فرانسه، جایی که زمانی این دو نفر در آن زندگی می‌کردند، نامگذاری کرد.<ref name=":0" />
 
آثار کائون علاوه بر افزایش تمرکز بر روی کار پیشگام خود در جنبش سوررئالیستی و شکستن موانع جنسیتی در هنرهای عکاسی، بر سلبریتی‌های متمایل به جنسیت، جامعه مدرن ''[[ال‌جی‌بی‌تی|ال‌جی‌بی‌تی+]]'' (+LGBTQ) و گفتگوها در مورد هویت و بیان تا به امروز تأثیر گذاشته‌است.<ref name=":0" />
 
== جستارهای وابسته ==