تفاوت میان نسخه‌های «ژرمن‌ها»

۵٬۵۸۸ بایت اضافه‌شده ،  ۲ ماه پیش
افزودن مطلب با ذکر منبع. سپاس از آنان که زحمت این مقاله را کشیدند
جز (ربات: افزودن رده‌های همسنگ)
(افزودن مطلب با ذکر منبع. سپاس از آنان که زحمت این مقاله را کشیدند)
[[پرونده: Germanische-ratsversammlung 1-1250x715.jpg|250px|بندانگشتی|چپ|مجلس حاکمان ژرمنی که پس از توصیف نقش برجسته ستون [[مارکوس آئورلیوس]] در سال ۱۹۳ میلادی کشیده شده‌است.]]
'''مردم ژرمن''' یا '''ژرمن‌ها''' (در منابع قدیمی‌تر مردم [[توتنی]]) گروهی نژادی-زبانی اند، که از اروپای شمالی سرچشمه می‌گیرند و به [[زبان‌های ژرمنی]] از شاخه [[زبان‌های هندواروپایی]] سخن می‌گویند. این زبان‌ها از نیای مشترکشان یعنی زبان [[نیاژرمنی]] در [[دوره آهن]] به وجود آمده‌اند. این زبان در بسیاری از مناطق با کمک گروه‌های قومی شمال اروپا گسترده شد. از آن جمله: [[اسکاندیناویایی‌ها]] ([[سوئدی‌ها]]، [[نروژ|نروژِی‌ها]]، [[دانمارکی‌ها]]، [[جزایر فارو]]یی‌ها اما نه [[فنلاند]]ی‌ها و [[سامی (اسکاندیناوی)|سامی‌ها]])، [[آلمانی‌ها]] (شامل [[اتریشی‌ها]] و تمام [[آلمانی‌زبان|آلمانی‌زبانان]] [[سوئیس]] و [[آلمان]]) [[هلندی‌ها]] و [[انگلیسی‌ها]] اند. چنان‌که در لغت‌نامهٔ دکتر محمد معین آمده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=لغت نامهٔ دکتر محمد معین|نام خانوادگی=محمد|نام=معین|ناشر=|سال=1336|شابک=|مکان=تهران|صفحات=}}</ref> ژرمن‌ها مردمانی جنگ‌جو و عدالت‌طلب بودند و دادگاه برای خود داشتند و اگر کسی موجب گناهی می‌شد که موجب ننگ بر آنان بود، مثل دزدی، او را در باتلاق خفه می‌کردند و در همان‌جا رها می‌کردند. به همین دلیل است که مومیایی‌های چندهزار ساله در آن جا کشف شده‌است.
 
== نقش ژرمن‌ها در سقوط امپراتوری روم غربی ==
{{اصلی|امپراتوری روم غربی}}
اقوام بربری غرب اروپا اکثراً از نژاد ژرمن بودند و نفوذ ژرمن‌ها بعداً در تشکیل اروپا مؤثر واقع شد. به استثنای چند تن، ژرمن‌ها هنگام هجوم به‌طرف مغرب اروپا بی‌سواد و بت‌پرست بودند. به زبان‌های آنان چیزی کتابت و تحریر نشده‌بود و این جماعت [[فولکلور]] ظریف و معتقدات دینی عجیبی داشتند که بر طبق آن‌ها جنگ و اعمال شجاعانه بسیار مورد احترام و پسندیده‌بود. اگرچه ژرمن‌ها در این‌موقع در حال کوچ بودند اما در عین‌حال مردمانی زارع بودند که طریق استفاده از آهن را می‌دانستند و از صنایع رومیان تا اندازه‌ای آگاه بودند. این‌ها به قبایل کوچکی تقسیم شده‌بودند و حس اخوت و هم‌قبیلگی (همچون بسیاری از اقوام بدوی) چنان در آن‌ها قوی بود که مقدم بر قانون و اطاعت از مافوق محسوب می‌شد. این‌ها در امور خویش بیشتر از مردمی که در لوای [[امپراتوری روم]] می‌زیستند آزادی عمل داشتند. در میان بسیاری از این قبایل طرز اداره امور عمومی شباهت به [[دموکراسی]] داشت با این تفاوت که به‌صورتی خشن اجرا می‌شد؛ بدین معنی که مردمان آزاد ـ یعنی آن‌ها که حق حمل سلاح داشتند ـ در دشت یا بیابان دور هم جمع شده مشورت می‌کردند. در میان این اقوام وحشی حس وفاداری نسبت به اشخاص و حس اخلاص نسبت‌به سرکرده بسیار شدید بود اما حس احترام نسبت‌به یک تشکیلات بزرگ یا عمومی وجود نداشت. دولت و مرجع قانونی در نظر آن‌ها عرف و عادات لایتغیر هر قبیله محسوب می‌شد؛ چرا که نه اتفاق‌نظری معنی داشت و نه قضات ورزیده وجود خارجی، هر مرافعه‌ای پیش می‌آمد میان خود و طبق همان رویه و سنن طبیعی‌شان آن‌را حل و فصل می‌کردند. به این حساب اگر امر می‌دادند که یکی به آب انداخته شود و آن شخص خود را در آب غرق نمی‌کرد مقصر بود،<ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی۱=[[رابرت روزول پالمر|روزول پالمر]]|نام۱=رابرت|عنوان=تاریخ جهان نو|تاریخ=۱۳۸۶|ناشر=امیر کبیر|مکان=تهران|صفحه=۳۷}}</ref> گاهی دو طرف دعوا با یکدیگر جنگ تن به تن می‌کردند و برنده بی‌گناه محسوب می‌شد زیرا این مردم معتقد بودند که خداوند اجازه نمی‌دهد شر بر خیر غلبه کند. <ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی۱=[[رابرت روزول پالمر|روزول پالمر]]|نام۱=رابرت|عنوان=تاریخ جهان نو|تاریخ=۱۳۸۶|ناشر=امیر کبیر|مکان=تهران|صفحه=۳۸}}</ref>
 
پس از [[سقوط امپراتوری روم غربی|سقوط]] [[امپراتوری روم غربی]]، برای اقوام ژرمن که بر ایالات روم دست‌یافته‌بودند اداره‌ی امور از سطح محلی به بالا دشوار بود. امنیت و نظم کشور به‌هم خورد. زارعان در معرض تطاول جنگجویان خانه‌بدوش قرار گرفتند. این جنگجویان غالباً دهکده‌های روستایی را می‌گرفتند، آن‌ها را در کنف حمایت خود نگه می‌داشتند و مانع تهاجم سایران می‌شدند تا از نتیجه‌ی دسترنج زارعان استفاده نمایند. گاهی یکی از این جنگجویان چندین دهکده را تصاحب می‌نمود و تمام مدت با سواران و دار و دسته خویش از دهکده‌ای به دهکده‌ی دیگر می‌رفت تا سور و سات خویش را برای سراسر یک‌سال تأمین کند. پس از یورش ژرمن‌ها بازرگانی از رونق افتاد، از جمعیّت شهرها کاسته شد، پول از گردش افتاد و تقریباً دیگر نه چیزی را می‌فروختند و نه چیزی را می‌خریدند، جاده‌های روم متروک افتاد و هنگامی‌که مردم برای خانه‌های خود به سنگ احتیاج داشتند از سنگ‌های جاده‌ها استفاده می‌کردند. اروپای غربی نه فقط به شکل یک مشت دهکده‌های پراکنده درآمد بلکه رابطه و تماس خود را با [[حوضه مدیترانه|حوزه مدیترانه]] از کف داد.<ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی۱=[[رابرت روزول پالمر|روزول پالمر]]|نام۱=رابرت|عنوان=تاریخ جهان نو|تاریخ=۱۳۸۶|ناشر=امیر کبیر|مکان=تهران|صفحه=۳۸}}</ref>
 
== قبایل معروف ژرمن ==