تفاوت میان نسخه‌های «نقش‌برجسته‌های شاپور یکم»

برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
{{-}}
 
=== ۳. نقش‌برجسته دوم پیروزی شاپور یکم و دشمنان رومی ===
[[پرونده:Bishapur III relief Shapur.JPG|بندانگشتی|چپ|۳. بیشاپور، کازرون]]
سنگ‌نگاره دیگری به پهنای ۱۲٫۴۰ متر و ارتفاع ۴٫۶۹ متر در بیشاپور از شاپور به یادگار مانده‌است. در این نگاره شاپور سوار بر اسب است. جسد گوردیان، با نوار برگ غار در پیرامون سر، زیر پاهای اسب افتاده‌است. شاپور با دست راست والرین را گرفته‌است<ref>{{پک|جوادی، شاد قزوینی|۱۳۸۸|ک=سنگ‌نگاره‌های ساسانی |ص=۲۱۷}}</ref> و امپراتور با توجه به سنت دربار ایران، دست‌ها را در آستین پنهان کرده‌است. فلیپ عرب نیز ملتمسانه جلو شاپور زانو زده و باز هم مسلح است و شمشیر رومی خود را از حمایل بازوی چپ آویخته‌است و شنل شال‌مانند و موّاج خود را بر دوش دارد.<ref>{{پک|جوادی، شاد قزوینی|۱۳۸۸|ک=سنگ‌نگاره‌های ساسانی |ص=۲۱۷}}</ref> یافتن سبب رفتار متفاوت شاپور با والرین و فیلیپ آسان است. فلیپ عرب در سال ۲۴۴ میلادی با پرداخت غرامت به شاپور با او پیمان صلح بست، اما والرین در حال نبرد با او دستگیر شد. نفری که درست پشت سر والرین ایستاده‌است و ساعد و [[مچ دست]] چپش را با خونسردی به دسته شمشیر تکیه داده‌است، به سه دلیل باید [[هرمز یکم|هرمزد اردشیر]] ولیعهد شاپور بوده باشد. ریش او درباری است، دست راست را به نشانه احترام بلند نکرده‌است و سوم اینکه نوار ویژه فرمانروایی در پشت گردن او مواج است. نفر سمت راست که هیئتی فاخر هر دو دست را به نشانه احترام بلند کرده‌است، نیز می‌تواند شاپور بیدخش<ref group="یادداشت">'''شاپور بیدخش''' [[نایب السلطنه]] شاپور یکم بوده‌است.</ref> باشد. همان کسی که در نگاره داراب با ارابه جنگی، امپراطوران اسیر را به حضور شاه آورده بود. با این تفاوت که در اینجا از ارابه خبری نیست. فرشتهٔ شناوری نیز در بالای سر شاپور در حال دادن دیهیم شاهی<ref group="یادداشت">'''دیهم شاهی'''، تاجی که مخصوص پادشاهان است. اصل کلمه داهیم بود و دیهیم امالهٔ آن است و داهم نیز گفته‌اند.</ref> به اوست. به گمان در طرح مجلس‌های جانبی پیرامون این نگاره بزرگ از طرح نگاره‌هایی که به صورت ردیف‌هایی مطبق در پلکان [[آپادانا]] در [[تخت جمشید]] آمده‌اند استفاده شده‌است.<ref group="یادداشت">ساسانیان خود را وارث [[هخامنشیان]] و شاهان آن خود را از نوادگان شاهان هخامنشی می‌دانستند، تمدن و فرهنگ در گذر زمان رشد یافته بود، ولی همان تشکیلات اداری هخامنشی را پذیرفته و ضمن پربار نمودن آن را احیا کردندو حتی سعی به احیای هنر هخامنشیان نیز کردند. چنان‌که در کتیبه شاپور یکم در [[کعبه زرتشت]] شاهد آن هستیم که به تقلید از شاهان هخامنشی به ۳زبان دورهٔ خود، کتیبه را نگاشته‌اند. همچنین این نقش‌برجسته که به صورت ردیفی کنده شده‌است، تقریباً شبیه به نقش‌برجسته‌های پلکان آپادانا است.</ref> در دو سوی نگارهٔ شاپور با مهمانان اسیر، مجلس‌هایی نیز در چهار ردیف مطبق کنده شده‌است، که در آن‌ها بلندپایگان ساسانی، اسیران رومی و حاملان<ref>{{پک|جوادی، شاد قزوینی|۱۳۸۸|ک=سنگ‌نگاره‌های ساسانی |ص=۲۱۷}}</ref> غنیمت‌های جنگی، هر یک به‌طور جداگانه به نمایش درآمده‌اند.<ref>{{پک|جوادی، شاد قزوینی|۱۳۸۸|ک=سنگ‌نگاره‌های ساسانی |ص=۲۱۸}}{{سخ}}{{پک|آشتیانی|۱۳۸۸|ک=تاریخ ایران از مادها تا انقراض ساسانیان|ص=۲۸۷}}</ref>
۳۹٬۵۰۱

ویرایش