تفاوت میان نسخه‌های «فوگ»

۶۰ بایت اضافه‌شده ،  ۱ ماه پیش
←‏آنالیز فوگ: مثال صوتی
(منبع)
(←‏آنالیز فوگ: مثال صوتی)
 
مثال زیر آنالیز گزیده‌ای از فوگ شماره ۲ در [[دو مینور]] ([[فهرست آثار باخ |BWV 847]])، میزان‌های ۷ تا ۱۲، از کتاب اول [[کلاویه خوش‌آهنگ]] است که کاربرد بسیاری از ویژگی‌های شرح داده شده در ساختار فوگ را نشان می‌دهد. فوگ برای [[ساز شستی‌دار]] و سه صدا با قواعد کنترسوژه ساخته شده‌است.{{sfn|Bach|1997|p=}} این گزینه مربوط به آخرین ورودی در بخش اکسپوزیسیون است: {{قرمز|سوژه}} در بخش پایین و {{آبی|کنترسوژه<sub>۱</sub>}} در بخش بالا به صدا در می‌آیند و در عین حال صدای میانی، {{سبز|کنترسوژه<sub>۲</sub>}} را بیان می‌کند که با ریتم مشخصی از سوژه به پایان می‌رسد و همیشه سوژه را به همان ترتیب و مانند ابتدا همراهی می‌کند. در ادامه با یک اپیزود از تونیک به [[گام نسبی]] (دو مینور ← [[می بمل ماژور]]) و با استفاده از [[سکانس (موسیقی)|سکانس]] در بخش پایینی، شکل فوگ با حرکتی [[کانن (موسیقی)|کانونیک]] در دو بخش بالایی به فاصلهٔ [[چهارم درست]]، تغییر می‌کند.{{sfn|Verrall|1966|p=33}} پس از اپیزود، ورود سوژه به می بمل ماژور با یک شبه [[کادانس |کادانس کامل]] در اواسط میزان با [[علامت عرضی]] مشخص می‌شود. در اینجا باخ {{سبز|کنترسوژه<sub>۲</sub>}} را تغییر داده‌است تا با [[مد (موسیقی)|مد]] جدید سازگار باشد.{{sfn|Dreyfus|1996|p=178}}
[[پرونده:Wiki-fugue-analysis.jpg|800px|بندانگشتی|وسط|نمونه‌ای از آنالیز بصری بخشی از فوگ شماره ۲ در [[دو مینور]] [[میزان (موسیقی)|میزان]] ۱۲–۷، اثر [[یوهان سباستیان باخ|باخ]]. {{audio|Wiki_fugue_analysis_audio.mid|بشنوید}}]]
 
== انواع فوگ ==