تفاوت میان نسخه‌های «ماشین انیگما»

(اصلاح)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش پیشرفته تلفن همراه
 
== شکستن انیگما ==
[[پرونده:Bundesarchiv Bild 183-2007-0705-502, Chiffriermaschine "Enigma".jpg|بندانگشتی|انیگما در حال استفاده، ۱۹۴۳]]مقاله اصلی: [[:en:Cryptanalysis_of_the_Enigma|رمزنگاری انیگما]]
مقاله اصلی: [[:en:Cryptanalysis_of_the_Enigma|رمزنگاری انیگما]]
[[پرونده:Enigma wiring kleur.jpg|بندانگشتی|نمودار سیم کشی انیگما با فلش و عدد ۱ تا ۹ نشان می‌دهد که چگونه جریان از فشردگی کلید به روشن شدن لامپ منجر می‌شود. کلید A در لامپ D کدگذاری می‌شود. D بازده A است، اما A هرگز A را بازده نمی‌کند. این خاصیت به دلیل ویژگی ثبت شده‌ای منحصر به فرد برای انیگما بوده و در بعضی مواقع توسط رمزنگاران قابل بهره‌برداری است.]]
در حدود دسامبر سال ۱۹۳۲، [[ماریان ریفسکی|ماریان رِیـِفسکی]]، ریاضیدان و [[رمزنگاری]] [[لهستان]]<nowiki/>ی، در حالی که در دفتر رمزگذاری لهستان کار می‌کرد، از روش تئوری مجوزها و نقص‌ها در روش‌های رمزگذاری پیام نظامی آلمان برای شکستن کلیدهای تخته سیم بندی دستگاه انیگما استفاده کرد. ریفسکی این نتیجه را بدون اطلاع از سیم کشی دستگاه به دست آورد، بنابراین این نتیجه به لهستانی‌ها اجازه نمی‌داد پیام‌های واقعی را [[رمزگشایی]] کنند. جاسوس فرانسوی هانس تیلو اشمیت دسترسی به مواد رمزنگاری آلمانی را داشت که شامل کلیدهای روزانه مورد استفاده در سپتامبر و اکتبر ۱۹۳۲ بود. این کلیدها شامل تنظیمات تخته سیم بندی بود. فرانسوی‌ها این مواد را به لهستانی‌ها منتقل کردند و ریفسکی در سپتامبر و اکتبر از برخی از آن‌ها و ترافیک پیام برای حل سیم کشی [[روتور]] ناشناخته استفاده کرد. در نتیجه، ریاضیدانان لهستانی توانستند ماشین‌های انیگما خود را بسازند، که به آنها Enigma doubles گفته می‌شد. ریفسکی توسط رمزتحلیلگران Jerzy Różycki و Henryk Zygalski یاری شد که هر دو به همراه ریفسکی از دانشگاه پوزناچ استخدام شده بودند. [[رمزنگار]] لهستانی Bureau تکنیک‌هایی را برای شکستن تخته سیم بندی و یافتن همه مؤلفه‌های کلید روزانه ایجاد کرد، که این امکان را فراهم می‌آورد که Cipher Bureau پیام‌های Enigma آلمانی را از ژانویه سال ۱۹۳۳ بخواند. با گذشت زمان، روشهای رمزنگاری آلمانی بهبود یافت، و Cipher Bureau برای ادامه مطالعه ترافیک انیگما، تکنیکها و دستگاه‌های [[مکانیکی]] را طراحی کرد. به عنوان بخشی از این تلاش، لهستانی‌ها از quirksهای روتورها بهره‌برداری کردند، کاتالوگ‌هایی را گردآوری کردند، برای ساختن کاتالوگ با ۱۰۰۰۰۰ مدخل، یک سیکلومتر ساختند، ورق‌های Zygalski را ساختند و بمب رمزنگاری الکترونیکی مکانیکی را برای جستجوی تنظیمات روتور ساختند. در سال ۱۹۳۸، آلمانی‌ها پیچیدگی بیشتری به ماشین‌های Enigma افزودند که مقابله با آنها برای لهستانی‌ها بسیار دشوار شد. لهستانی‌ها شش ماشین رمزگشایی (بمب) داشتند، اما وقتی آلمانی‌ها دو روتور دیگر را اضافه کردند، ده برابر بیشتر ماشین رمزگشایی لازم بود و لهستانی‌ها این منابع را نداشتند.
 
در ۲۶ و ۲۷ ژوئیه سال ۱۹۳۹، در Pyry در نزدیکی ورشو، لهستانی‌ها نمایندگان ارتش [[فرانسه]] و انگلیس را از تکنیک‌ها و تجهیزات رمزگشایی انیگما، از جمله ورق های[[هنریک زیگالسکی|زیگالسکی]] و بمب رمزنگاری شده، آگاه کردند و به هر نماینده قول یک انیگما بازسازی شده-لهستانی دادند. این نمایش طرز کار، پایه اساسی برای تلاشهای بعدی انگلیس بود.
گوردون ولچمن، که سرپرست Hut 6 در پارک Bletchley Park بود، نوشته‌است: «اگر ما از لهستانی‌ها یادنمی‌گرفتیم، Hut 6 Ultra هرگز به وجود نمی‌آمد، در آن زمان، از جزئیات هر دو نسخه نظامی آلمان از دستگاه تجاری انیگما و رویه‌های عملیاتی استفاده شده بود.»
 
در طول جنگ، رمزنگاران انگلیسی، [[آلن تورینگ]] و تیمش، تعداد زیادی از پیام‌های رمزگذاری شده در Enigma را رمزگشایی کردند. اطلاعاتی که از این منبع به دست می‌آمد، با نام بریتانیایی "Ultra" ([[اولترا]])، کمک قابل توجهی برای جنگ متفقین بود. (به فیلم [[بازی تقلید]] مراجعه شود)<ref>Much of the German cipher traffic was encrypted on the Enigma machine, and the term "Ultra" has often been used almost synonymously with "[[Cryptanalysis of the Enigma|Enigma decrypts]]". Ultra also encompassed decrypts of the German [[Lorenz cipher|Lorenz SZ 40 and 42 machines]] that were used by the German High Command, and decrypts of [[C-36 (cipher machine)|Hagelin ciphers]] and other Italian ciphers and codes, as well as of Japanese ciphers and codes such as [[بنفش (ماشین سایفر)|Purple]] and [[کدهای نیروی دریایی ژاپن|Japanese naval codes]].</ref><ref name="ویکی‌پدیای انگلیسی"/>
 
گرچه انیگما نقاط ضعف رمزنگاری داشت، اما در عمل، نقص رویه آلمانی، اشتباهات اپراتور، عدم معرفی منظم تغییرات در مراحل رمزگذاری و ضبط متفقین از جداول و سخت‌افزارهای کلیدی بود که در زمان جنگ، رمزنگاران متفقین را قادر به موفقیت کرد و «جزر و مد» را به نفع متفقین کرد.