رم‌جت: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۹ بایت اضافه‌شده ،  ۹ ماه پیش
ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۵ پیوند افزوده شد.
بدون خلاصۀ ویرایش
(ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۵ پیوند افزوده شد.)
[[پرونده:Ramjet operation.png|بندانگشتی|چپ|342x342px|اصول کار رم‌جت]]
 
'''رَم‌جت''' {{انگلیسی|Ramjet}} که گاهی به آن '''اتودید''' نیز گفته می‌شود (به معنای کانال [[آیرودینامیک|ایرو]]-[[ترمودینامیک|ترمودینامیکی]])، نوعی [[موتور جت تنفس هوایی]] است که از حرکت رو به جلوی موتور برای فشرده سازی هوای ورودی استفاده می‌کند و فاقد [[کمپرسور محوری]] یا [[کمپرسور گریز از مرکز|گریز از مرکزی]] است. از آنجا که رمجت در [[سرعت هوا|سرعت هوای]] صفر نمی‌تواند تراست (نیروی رانش) تولید کند، نمی‌توان از آن برای به حرکت درآوردن هواپیما از سرعت صفر استفاده کرد. در نتیجه، یک [[وسیله نقلیه]] مجهز به رمجت، برای بلند شدن از زمین (take-off) نیاز به موتوری کمکی مانند [[موتور راکت]] دارد، تا آن را به سرعتی برساند که رمجت بتواند تراست تولید کند. بیشترین کارایی موتورهای رمجت در سرعت‌هایی در محدوده ۳ [[عدد ماخ|ماخ]] (۳۷۰۰ [[کیلومتر بر ساعت]]) است. این نوع [[موتور]] برای سرعت‌هایی تا ماخ ۶ نیز کارایی دارد (۷۴۰۰ کیلومتر بر ساعت).
[[پرونده:Aqm-60a.jpg|بندانگشتی|[[لاکهید ای‌کیوام-۶۰ کینگفیشر|ای‌کیوام-۶۰ کینگفیشر]] اولین رمجت تولید انبوه شده در ارتش آمریکا بود.]]
رمجت‌ها به ویژه در کاربردهایی که به یک مکانیزم سرعت-بالای کوچک و ساده نیاز باشد، مانند [[موشک]]‌ها، می‌توانند بسیار مفید باشند. ایالات متحده آمریکا، [[کانادا]] و بریتانیا، از دهه ۱۹۶۰ به بعد، موشک‌هایی زیادی را با موتور رمجت توسعه دادند، از جمله موشک‌های [[:en:CIM-10_Bomarc|CIM-10 Bomarc]] و [[:en:Bloodhound_(missile)|Bloodhound]]. طراحان سلاح به دنبال استفاده از فناوری رمجت در گلوله‌های توپخانه برای افزایش برد هستند. تصور بر این است که یک گلوله [[خمپاره]] ۱۲۰ میلی‌متری در صورت کمک توسط رمجت می‌تواند به برد ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) برسد.<ref name="ToV">{{cite book|last1=McNab|first1=Chris|last2=Keeter|first2=Hunter|url=https://archive.org/details/toolsofviolenceg0000mcna|url-access=registration|title=Tools of Violence: Guns, Tanks and Dirty Bombs|chapter=Death from a Distance Artillery|location=[[Oxford, United Kingdom]]|publisher=[[Osprey Publishing]]|year=2008|page=[https://archive.org/details/toolsofviolenceg0000mcna/page/145 145]|isbn=978-1-84603-225-7|access-date=February 12, 2016}}</ref> از رمجت‌ها همچنین به صورت موفقیت‌آمیزی، به عنوان [[:en:Tip_jet|تیپ جت]]، در نوک پره‌های [[بالگرد|هلیکوپتر]] استفاده شده‌است، هر چند این کار چندان بهینه نبوده‌است.<ref name="TIME 1965-11-26">{{cite news|url=http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,834721,00.html|title=Here Comes the Flying Stovepipe|work=[[TIME]]|publisher=[[Time Inc.]]|date=November 26, 1965|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20080408064246/http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,834721,00.html|archive-date=April 8, 2008|access-date=April 8, 2008}}</ref>
 
== منابع ==
۱۰۲

ویرایش