تفاوت میان نسخه‌های «بهرام چوبین»

جز (ربات: حذف نویسهٔ مخفی lrm; ویرایش جزئی)
غیر از طغیان سپاه بهرام، دسته‌هایی از یک سپاه دیگر هم از نیروهای [[بیزانس]] شکست خورده بودند و از خشم و تنبیه شاه می‌ترسیدند در اظهار طغیان با بهرام هماهنگ شدند.
 
در [[تیسفون]] پایتخت ساسانی عامل مؤثری که به نفع شورشگران کار می‌کرد، حزب نجبای ناراضی و مخصوصاً طبقهٔ مؤبدانموبدان بود. هرمز با عدالت خشونت آمیز خویش که متمایل به عامهٔ مردم بود و از احتیاط و تعادل عاری بود، طبقهٔ نجبا را شدت مأیوس و ناراضی کرده بود. بهرام هم در شروع طغیان خویش به پشتیبانی نجبا دل بسته بود و ظاهراً بر روی ناخرسندی موبدان حساب می‌کرد.
نجبا را شدت مأیوس و ناراضی کرده بود. بهرام هم در شروع طغیان خویش به پشتیبانی نجبا دل بسته بود و ظاهراً بر روی ناخرسندی مؤبدان حساب می‌کرد.
 
به روایت طبری بهرام در ایجاد نفاق بین و سوءظن بین [[هرمز چهارم]] و پسر وی [[خسرو پرویز]] دست داشت و خسرو در این هنگام از ترس پدر به [[آذربایجان]] گریخته بود.
 
از طرف دیگر در خود [[تیسفون]]، [[گستهم]]، دائی خسرو پرویز موفق شد، برادر خود [[وندوی]] را که بر اثر سوءظن هرمز، به زندان افتاده بود، از زندان بیرون بیاورد و رهبری شورشی را بر عهده گرفتند که در نهایت شورشیان پایتخت، توانستند هرمز را خلع کرده و پسر وی [[خسرو پرویز]] را پادشاه کنند. خسرو شتابان از آذربایجان به پایتخت آمد و در سال ۵۹۰ میلادی، تاج بر سر نهاد.<ref>زرین کوب، ص ۵۰۸</ref>