تریومف: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۷۱ بایت اضافه‌شده ،  ۱۱ سال پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
[[File:Bas relief from Arch of Marcus Aurelius triumph chariot.jpg|thumb|left|300px|تصویری از مراسم [[تریومف]] به افتخار [[مارکوس اورلیوس]]، توجه شود که فرشتۀ بالداری که در اطراف سر [[امپراطور]] دیده می شود، نشانه ای از نزدیکی مقام او به [[الوهیت]] است]]
'''تریومف''' یا '''تری یومف''' (به [[لاتینی]]: triumphus)، که «[[تریومف رُمرم]]» یا «[[جشن پیروزی روم]]» نیز، خوانده شده‌است، نام یک مراسم [[مدنی]] و آیین [[مذهبی]] در رم[[روم باستان]] بود. گرچه خاستگاه این رسم و نحوهٔ گسترش و توسعهٔ آن همچنان مبهم باقی مانده‌است، امّا مورخان روم باستان برگزاری نخستین تریومف یا جشن پیروزی رُم را، در گذشته‌های افسانه‌ای این سرزمین جستجو کرده‌اند. در جریان جشن پیروزی یا تریومف، دستاوردهای نظامی فرماندهان سپاه روم که در عرصهٔ نظامی گری موفقیت‌های بزرگی به دست آورده بودند، علنا جشن گرفته می‌شد و مورد تقدیس و ستایش قرار می‌گرفت. این جشن بویژه به افتخار سردارانی برگزار می‌شد، که در جنگ با دشمنان خارجی، به پیروزی‌های قابل توجهی دست یافته بودند [یا موفق به کشورگشایی و تسخیر ممالک دیگر شده بودند].
 
در سنت‌های [[جمهوری]] رم،[[رم]]، ژنرال یا سردار پیروز، در روز برگزاری جشن تریومف، به صورتی تشریفاتی به ارج و مقامی بسیار بالا می‌رسید و به وضعیتی نزدیک به وضعیت خداوند[[خدا]]وند و یا [[پادشاه]] رسانده می‌شد و با او همچون یک [[ایزد]] یا یک [[شاهنشاه]] برخورد می‌گردید. همچنین در ایام بعد از برگزاری تریومف یا جشن پیروزی، حق و حقوقی خاص برای او به عنوان [[تریومفالیس]] triumphalis حفظ می‌گردید. (تریومفالیس به لحاظ لغوی تقریبا «مردی با افتخار پیروزی» معنا می‌داد) این سردار پیروز بقیه عمر خود را با همین لقب توصیف می‌شد. همچنین پس از مرگ او نیز، در جریان برگزاری مراسم عزاداری و تشییع جنازه اش، اخلاف و بازماندگان او، به منظور معرفی دوبارهٔ او، یک بازیگر اجیر شده را به پوشیدن نقاب مرگ او، (که بدان [[ایماژو]] می‌گفتند)، وامی داشتند و او را در پوشش یا چادری تمام ارغوانی و طلا دوزی شده که بدان اصطلاحاً «جبه نصرت» (ردای پیروزی) می‌گفتند، می‌پیچیدند (ردای بی آستینی که پر از نقش و نگار بود)
 
در جریان بی ثباتی‌های اجتماعی و سیاسی که در اواخر دوران عمر جمهوری رم پدید آمد، تریومف یا جشن پیروزی به یک ابزار قدرتمند تبلیغاتی[[تبلیغات]]ی تبدیل شده بود که از آن برای فرصت طلبی‌های نظامی سیاسی بهره برداری می‌گردید. از [[دوران امیرنشینی]] Principate [یعنی دوران نخست امپراطوری روم] به بعد، جشن تریومف به صورت یک آیین عبادی تشریفاتی درآمد، که برتری و تفوق نظامی و سیاسی خانواده سلطنتی[[سلطنت]]ی را انعکاس می‌داد.
 
بیشترین شرحیاتی که رومیان از ویژگی‌های تریومف یا جشن پیروزی، به رشتهٔ تحریر درآورده‌اند، به منظور ارائهٔ برخی درس‌های اخلاقی[[اخلاق]]ی از آن بوده‌است، و در این نوشته‌ها کمتر به توضیحات دقیقی که ماهیت این آیین را به گونه‌ای منظم بیان کرده باشد، برمی خوریم. این وضعیت تنها به ما اجازه می‌دهد تا از درهم آمیختن شرح‌های مربوط به دورانهای گوناگون از مراسم تریومف، و بازسازی و تفسیر آنها، به اطلاعاتی در مورد این جشن دست یابیم. گواینکه ممکن است برخی از این اطلاعات گمراه کننده بوده و دقیق نباشند.
 
با وجود این، تریومف یا جشن پیروزی یک مراسم مختص روم باستان محسوب می‌شود که آگاهانه و به منظور به رخ کشیدن و نمایاندن ثروت، قدرت و عظمت روم، توسط دولت‌های دوران [[قرون وسطی]] در این سرزمین و همینطور در اعصار بعد از آن برگزار می‌شده‌است. <ref> مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰ </ref>
 
== معرفی بیشتر ==
در روم عصر باستان، غنایمی که از راه غارت حاصل می‌شد، به هنگام '''تری یومف''' در معابر رُم به نمایش درمی آمد. تری یومف به معنای ورود رسمی و باشکوه سرداری به رُم، پس از پیروزی در جنگ بود.
 
سردار پیروز، سوار بر ارابه‌ای که چهار اسب سفید آن را می‌کشیدند، وارد شهر می‌گردید. سردار لباسی [[سرخ]] بر تن می‌کرد، تاج گلی بر سر می‌گذاشت و عصایی کوتاه بر دست می‌گرفت. این عصا از [[عاج]] [[فیل]] درست شده بود و مجسمهٔ کوچک یک عقاب،[[عقاب]]، سر آن را تزئین می‌نمود.
 
پیشاپیش سردار پیروز، غنایم با ارزش تری که در جنگ و از راه غارت و چپاول حاصل شده بودند را حمل می‌کردند و اشراف زادگان اسیر را در زنجیر، می‌بردند. در میان اسیران، زن‌ها و کودکان نیز مشاهده می‌شدند.<ref> تاریخ روم باستان، فئودور.پ.کوروفکین، چاپ اول، صفحات: ۴۸ و ۴۹ </ref>
== شرح یک تریومف از زبان پلوتارخ ==
[[File:Colonnatraiana.jpg|thumb|ستون های [[تراژان]]، توصیفی بوسیلۀ سنگ از یک جشن تریومف سمبولیک، جشنی که پس از پیروزی تراژان بر داکیانز، پادشاه [[رومانی]] برگزار شد. ستونها در فرآیندی منظم و به شکل مارپیچی استقرار یافته اند]]
پلوتارخ،[[پلوتارخ]]، در کتاب معروف خویش، [[حیات مردان نامی،نامی]]، به شرح جالب توجهی از جزئیات یک تری یومف که پس از پیروزی روم بر [[مقدونیه]] برگزار شده، پرداخته‌است، که در اینجا فرازی از نوشتهٔ او ذکر می‌شود:
 
مردم، تمام معابر، هرجایی را که می‌شد از آنجا مراسم را دید، پُر کرده بودند.