باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۹ سال پیش
جز
بدون خلاصه ویرایش
منطق وظیفه حفظ شکل [[استدلال]] در جهت «غیرمغالطاتی» برعهده دارد؛ ولی غیرمغالطه‌بودن دلالت ذاتی گزاره برعهده منطق نیست.
برای نمونه وقتی دو گزاره «[[بیضی]]، [[دایره]] است» و «بیضی، دایره نیست» کنار هم قرار می‌گیرد، روش استدلال منطقی این دو را [[متناقض]] و دست‌کم یکی را دارای [[مغالطه]] برمی‌شمارد.
اما هنگامی که دو گزاره «بیضی، دایره استدایره‌است» و «بیضی، [[استوانه]] است» کنار هم قرار می‌گیرد، روش استدلال منطقی [[مغلطه]]‌ای در جهت ارتباط‌دهی میان این دو گزاره نمی‌بیند. به‌بیان‌دیگر از جهت سلامت شکل گزاره مغالطه‌ای دیده نمی‌شود؛ اما ضروری است از دید راست‌آزمایی دلالت و ذات گزاره‌ها که آیا دارای قوام عقلی هستند یا خیر، به [[فلسفه]] روی آورد و همین مسئله تفاوت بنیادین میان [[منطق]] و [[فلسفه]] را می‌نمایاند.
 
استدلال مبتنی بر منطق، شرط لازم و ناکافی برای پایه‌ریزی استدلالات عقلانی است و در واقع منطق این وظیفه را برعهده دارد که چگونگی درست‌اندیشیدن را حاصل دهد تا بدین‌صورت پایه‌ریزی استدلالات و اندیشیدن درست (آنگونه که منطق آن را درست می‌داند) فراهم گردد.<ref>{{یادکرد وب| نشانی = http://www.historyguide.org/ancient/lecture8b.html| عنوان = Greek Thought: Socrates, Plato and Aristotle}}</ref><ref>{{یادکرد وب| نشانی = http://www.questia.com/read/23394954?title=The%20First%20Philosophers%3a%20The%20Presocratics%20and%20Sophists| عنوان = The First Philosophers - The Presocratics and Sophists}}</ref>
۵۳۵

ویرایش