باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۹ سال پیش
جز
ربات: اصلاح ه/ی
}}
 
'''سید جواد بدیع زاده''' از هنرمندان بزرگ عرصه موسیقی ایران در سال [[۱۲۸۱]] شمسی در [[تهران]] به دنیا آمد. پدرش «آقا سید رضا بدیع کاشانی» ملقب به «بدیع المتکلمین» روحانی مشروطه‌خواه روشن‌اندیشی بود كه به سيد اناری شهرت داشت. وی فرزندش را نيز غالباً به مجالس وعظ و روضه‌خوانىروضه‌خوانی خود مىمی برد تا با شيوه آوازخوانىآوازخوانی مذهبىمذهبی آشنا شود. بديع المتكلمين با تسلط کافی بر ردیف [[موسیقی]] ایرانی، پسر خود را نیز به فن آواز موذنی و روضه خوانی و تعزیه آشنا ساخت و او از تجربیات پدر استفاده کرد و به فراگیری گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی دستگاهی ایران پرداخت. جواد، موسيقىموسيقی رديف سنتىسنتی و گوشه‌هاىگوشه‌های بی‌شمار آن را از پدر و نيز از دایىدایی خود «میرزا یحیی سعید واعظین» كه او نيز از واعظان خوش صداىصدای زمان خود بود ، فرا گرفت.
 
او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه تدین و دوره متوسطه را در مدرسه آلیانس فرانسوی‌ها و سپس [[دارالفنون]] به پایان رساند و از سال [[۱۳۰۴]] تا [[۱۳۳۱]] در مجلس شورای ملی استخدام شد و به عنوان نماینده خدمت کرد.
 
استاد بدیع زاده علاوه بر خوانندگی در امر آهنگسازی نیز از بزرگان موسیقی ما به شمار می‌آید. در سال [[۱۳۰۴]] كه كمپانی انگلیسی صفحه پركنىپركنی «هيز مسترزويس» به قصد تهیه و ضبط صفحه از نواخته‌ها و خوانده‌های هنرمندان ایرانی نماینده خود را به ایران اعزام کرد و شعبه‌ىشعبه‌ی خود را در تهران گشود، بدیع زاده به عنوان نخستين خواننده مرد، با معرفی و توصیه عبدالحسین خان شهنازی، انتخاب شد و اولین صفحه او با عنوان «جلوه گل» روانه بازار شد که شامل دو قطعه [[آواز]] و سه [[تصنيف]] از ساخته‌هاىساخته‌های خودش بود. از آن پس تا سال [[۱۳۱۴]] بديع زاده ۲۴ [[تصنيف]] ساخت كه همه روىروی صفحه ضبط شده است. او در سال‌هاىسال‌های بعد در سفرهایىسفرهایی به [[حلب]] و [[بيروت]] و [[برلين]] و شبه قاره [[هند]] ، بر شمار ضبط آهنگ‌هاىآهنگ‌های خود افزوده است.
 
از ميان آفريده‌های معروف او مى‌توانمی‌توان از سرود «ايران، كشور داريوش» و ترانه هاىهای جلوه گل، داد دل، دل افسرده، هديه‌ىهديه‌ی خاك، گل پرپر و «[[خزان عشق]]» ياد كرد. «خزان عشق» كه تا زمان ما جاذبه‌ىجاذبه‌ی خود را حفظ كرده در سال [[۱۳۱۳]] در پيوند با متنىمتنی عاشقانه از «[[رهی معیری]]» ساخته شده است.
 
استاد بدیع زاده با افتتاح [[رادیو]] به جمع هیات [[ارکستر]] آن زمان رادیو پیوست و در کنار استادانی چون «[[حسین تهرانی]]»، «[[مرتضی نی‌داوود|مرتضی نی داوود]]»، «[[حبیب سماعی]]» و «استاد [[ابوالحسن صبا]]» آثار با ارزشی را در حوزه‌ی موسیقی ایرانی پدید آورد. استاد بدیع زاده سال‌ها عضو [[شعر]] و [[موسیقی]] رادیو تهران بود.
 
جواد بديع زاده، سرانجام در [[دی]] ماه سال [[۱۳۵۸]] در سن هفتاد و هشت سالگى،سالگی، بر اثر دومين سكته مغزى،مغزی، در [[تهران]] چشم از جهان فرو بست. از او صفحات و نوارهای بسیاری بر جای مانده است که همه‌ىهمه‌ی از درخشان‌ترین آثار موسیقایی است.
 
{{افراد-خرد}}
۱۶۴٬۵۲۷

ویرایش