تفاوت میان نسخه‌های «اندونوکلئازهای محدودکننده»

جز
ربات:اصلاح فاصلهٔ مجازی
جز (ربات افزودن: no:Restriksjonsenzym)
جز (ربات:اصلاح فاصلهٔ مجازی)
'''اندونوکلئازهای محدودکننده'''، آنزیم‌هایی هستند که به طور اختصاصی، توالی خاصی را شناسایی کرده و آن را برش می‌دهند. در صورتیکه توالی‌هایی مزبور توسط عواملی مثل متیله‌شدن تغییر یافته باشند مورد شناسائی آنزیم قرار نمی‌گیرند. آنزیم‌های محدودکننده بر حسب نوع فعالیت و توالی مورد شناسائی به سه دسته تقسیم می‌شوند. در زیر به معرفی برخی از آنها می‌پردازیم.
== آنزیم‌های محدودکننده نوع اول (I) ==
این دسته از آنزیم‌ها علاوه بر خاصیت برش دهندگی، دارای خاصیت متیله‌کنندگی نیز هستند. از جمله این آنزیم‌ها می‌توان به آنزیم‌های EcoK و EcoB که به ترتیب جایگاه‌های AACNNNNNNGTGC و TGANNNNNNNNTGCT را شناسایی می‌کنند. اگر یکی از دو رشته DNA در جایگاه مربوطه متیله باشد این آنزیم رشته مقابل را نیز متیله می‌کند اما اگر هیچ یک از دو رشته متیله نباشد این آنزیم DNA را در جایگاهی غیر اختصاصی که بیش از ۱۰۰۰ نوکلئوتید از جایگاه شناسایی فاصله دارد برش می‌دهد. این آنزیم هاآنزیم‌ها به [[کوفاکتور]] ATP وS-Adnosyl Methionin احتیاج دارند و ATP را [[آبکافت]] می‌کنند.
 
== آنزیم‌های محدودکننده نوع دوم (II) ==
 
== آنزیم‌های محدودکننده نوع III ==
این آنزیم‌ها از نظر عملکرد مشابه آنزیم هایآنزیم‌های نوع I می‌باشند اما با آنکه به ATP به عنوان کوفاکتور نیاز دارند، آنرا آبکافت نمی‌کنند. EcoP۱۵(جایگاه (CAGCAG و EcoP۱ ازآنزیم‌های محدودکننده نوع III می‌باشند.
 
== چند نمونه از آنزیم‌های محدودکننده ==
۲۵٬۵۹۴

ویرایش