تفاوت میان نسخه‌های «خاقانی»

بدون خلاصه ویرایش
(بهبود منابع)
{{جعبه زندگینامه
|نام_شخص= افضل‌الدّین بدیل بن علی {{سخ}} خاقانی شروانیشَروانی
|نام_تصویر= Afzal al-din badil khaghani statue-tabriz.jpg|180px
|عرض_تصویر=
|توضیح_تصویر= پیکرۀ خاقانی در [[تبریز]]
|نام دیگر=
|لقب‌ها= حسان العجم
در حدود سال ۵۵۰ به امید دیدار استادان خراسان و دربارهای مشرق روی به [[عراق]] نهاد و تا [[ری]] رفت. در آنجا بیمار شد، و والی [[ری]] او را از ادامه سفر بازداشت و خاقانی مجبور به بازگشت به «حبسگاه شروان» گشت. پس از مدتی توقف در [[شروان]] به قصد حج و دیدن امرای عراقین از [[شروانشاهان |شروانشاه]] اجازهٔ سفر گرفت و در زیارت [[مکه]] و [[مدینه]] چندین قصیده سرود. در حدود سال ۵۵۱ یا ۵۵۲ سرگرم سرودن مثنوی [[تحفةالعراقین]] بود. در راه سفر به [[بغداد]]، از [[ایوان مدائن]] گذر کرد و قصیدهٔ غرای خود را در باره آن ساخت.
 
در بازگشت به [[شروان]] باز خاقانی به دربار [[شروانشاهان|شروانشاه]] پیوست . لیکن میانهٔ او و شروانشاه به علت نامعلومی کدورت ایجاد شد، و آنچنانکه از قصیده‌های حبسیه که در دیوانش ثبت است برمی‌آید یک سالی را در حبس گذراند. بعد از چندی در حدود سال ۵۶۹ قمری به سفر حج رفت و بعد از بازگشت به شروان در سال ۵۷۱ فرزندش بیست سالهٔ خود رشیدالدین را از دست داد و بعد از آن مصیبت مرگ همسر و مسائبمصائب دیگر دیگر بر او وارد شد. از آن پس میل به عزلت یافت و خدمت دربار شروانشاهان کناره گرفت. در اواخر عمر در [[تبریز]] به سر می‌برد و در همان شهر درگذشت و در [[مقبرةالشعرا]] در محله [[سرخاب]] تبریز مدفون شد. سال وفات او را ۵۹۵ و هم ۵۸۲ نوشته‌اند.
 
 
۱۶۸

ویرایش