ماکسیمینوس دایا: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
{{در دست ویرایش ۲|ماه=اکتبر|روز=۲۱|سال=۲۰۱۰|چند = 2}}{{Nobots}}
{{جعبه اطلاعات حاکم
|عنوان = [[امپراتور]] [[روم]]
|زادروز = [[۲۰ نوامبر]] [[۲۷۰ (میلادی)|۲۷۰]]
|تاریخ درگذشت = ژوئیه یا اوت [[۳۱۳ (میلادی)|۳۱۳]]
|محل درگذشت = [[طرسوس]]
|آرامگاه =
|دین =
 
=== حوادث سال ۳۰۶ و تنزل مقام ===
محدودهٔ حکومتی دایا شامل [[خاورمیانه]]ٔ امروزی و بخش جنوبی [[آسیای صغیر]] بود و او کمی پس از دریافت عنوان سزار به سمت شرق رفت و نخستین سال‌های حکومتش را در سزاریا در [[فلسطین]] گذراند. اما وقوع حوادثی در سال ۳۰۶ تأثیرباعث بسیاریبروز برتغییراتی گالریوسدر وبدنهٔ دایاقدرت داشتشد. کنستانتیوس کلوروس تنها یک سال پس از رسیدن به امپراتوری درگذشت و گالریوس مجبور شد تا پسر او [[کنستانتین یکم|کنستانتین]] را به عنوان سزار در کنار سوروس که اینک امپراتوری روم باختری به او رسیده بود انتخاب کند. در ۲۸ اکتبر ۳۰۶، [[ماکسنتیوس]]، پسر امپراتور مستعفی ماکسیمیان که از این توزیع قدرت ناخشنود بود در [[رم]] سر به شورش برداشت و خود را امپراتور خواند. سوروس به فرمان گالریوس با سپاهی برای سرکوب او به محاصرهٔ رم پرداخت اما ماکسنتیوس پدرش ماکسیمیان را به همراهی با خود ترغیب کرد و سپاهیان سوروس که پیشتر در خدمت ماکسیمیان بودند به او پیوستند. سوروس دستگیر و به عنوان گروگان به رم برده شد. گالریوس در ۳۰۷ به رم حمله کرد اما مجبور به عقب‌نشینی شد و ماکسنتیوس پس از آن سوروس را اعدام کرد.
 
وقوع این زنجیره حوادث باعث شد تا گالریوس جلسه‌ای را در اکتبر و نوامبر ۳۰۸ تشکیل داده و با تنزل مقام کنستانتین و ماکسیمینوس دایا، [[لیسینیوس]] را با عنوان آگوستوس، امپراتور روم باختری سازد.
 
=== امپراتوری ===
این رفتار گالریوس سبب آزردگی ماکسیمیوسماکسیمینوس دایا شد و او خشم خود را در ۳۰۹ متوجه مسیحیان و یهودیان ساخت. به فرمان او همهٔ مردم حتی نوزادان باید در مراسم قربانی‌کردن به درگاه خدایان شرکت می‌کردند و متمردان از این دستور دستگیر و اخته شده و برای بردگی به معادن فرستاده می‌شدند. خشم ماکسیمینوس از این نادیده گرفتنش تا آنجا پیش رفت که سرانجام او خود را در ۳۱۰ امپراتور روم خاوری خواند و گالریوس نیز مجبور به پذیرش او شد. با مرگ گالریوس در ۳۱۱، ماکسیمینوس و دشمنش لیسینیوس برای تصاحب قلمرو او دست به کار شدند. لیسینیوس تنها [[پانونیا]] را در اختیار داشت و در فکر تصاحب [[بالکان]] بود که ماکسیمینوس کل آسیای صغیر را به اشغال خود درآورد. دو طرف اما در اوایل تابستان ۳۱۱ در منطقهٔ [[بسفر]] با یکدیگر دیدار و با انتخاب بسفر به عنوان خط مرزی، بر سر تقسیم قلمرو گالریوس بین خود توافق کردند.
 
=== کشتار مسیحیان ===
باوجودی‌که گالریوس به هنگام مرگش فرمان مشهورشمشهور مینیخود مبنی بر مدارا کردن با مسیحیان را اعلام کرده بود اما ماکسیمینوس تنها شش ماه به آن پای‌بند بود و پس از آن اعدام مسیحیان را از سر گرفت. کارهای او این بار خطری بزرگتر را نیز متوجه کلیسا ساخته بود زیرا ماکسیمینوس دست به تغییر سیستم بت‌پرستی بر مبنای کلیسای مسیحیت زده و نوعی کلیسای [[پاگان]]ی را بوجود آورده بود که دارای تشکیلات و سلسله مراتبی مشابه کلیسای مسیحیان بود. ماکسیمینوس دایا همچنین با اقدامدست زدن به جعل اسناد و مدارک در موج جدید اعدام‌هایش سعی در بی‌اعتبار کردن دین مسیح نمود.
 
=== جنگ با لیسینیوس و مرگ ===
ماکسیمینوس که با تصاحب آسیای صغیر بر قدرت خود افزوده بود امید داشت تا ماکسنتیوس که همچون او کافر بود و ایتالیا را نیز در ادارهٔ خود داشت با او متحد شود. اما ماکسنتیوس در جنگ با کنستانتین در ۳۱۲ کشته شد و ماکسیمینوس به هدف خود نرسید. از سوی دیگر این پیروزی سبب شد تا کنستانتین در آن زمان به قدرمندترین امپراتور بدل شود و ماکسیمینوس او را خطری جدی برای خود می‌دانست. پس تصمیم گرفت تا با متحد او لیسینیوس وارد جنگ شود.
 
ماکسیمینوس دایا در ۳۱۳ در [[سوریه]] بود و در فوریهٔ همان سال با ۷۰ هزار سپاهی به سوی [[بیثینیا]] لشگرکشی کرد. در آوریل ۳۱۳ او از بسفر گذشت و [[بیزانتیوم]]، محل استقرار سپاهیان لیسینیوس را به محاصرهٔ خود درآورد. شهر در برابر او مقاومت کرد و ماکسیمینوس پس از گذشت ۱۱ روز موفق به فتح آنجا شد. لیسینیوس با لشگری کوچک برای مقابله با او حرکت کرد و دو سپاه در ۳۰ آوریل ۳۱۳ با یکدیگر درگیر شدند. باوجودی‌که سپاه ماکسیمینوس از نظر تعداد پرشمار بود اما خستگی ناشی از گذشتن از آسیای صغیر در سرمای شدید به تار و مار شدنشکست آنها انجامید. پس ماکسیمینوس خود را به جامهٔ بردگان درآورد و به [[نیکومدیا]] گریخت. او سپس با ایجاد استحکاماتی در گذرگاه سیلیکیان خواست تا جلوی پیشروی قوای لیسینیوس را بگیرد اما موفق نبود. ماکسیمینوس سپس به [[طرسوس]] فرار کرد اما لیسینیوس آنجا را از طریق زمین و دریا به محاصرهٔ خود درآورد. ماکسیمینوس که بر اثر ابتلا به بیماری و یا بر اثر خوردن زهر به‌منظور خودکشی در این زمان ناخوش احوال شده بود، بینایی خود را از دست داد و با تحمل درد و رنج در ژوئیه یا اوت ۳۱۳ در طرسوس درگذشت.
 
== منابع ==
۱۱٬۲۳۰

ویرایش