باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
وی پس از مراجعت از ماموریت [[فارس]] و تا سال ۱۲۹۴ قمری شغل مهمی نداشت تا در این سال به حکومت [[مازندران]] و سپس به جای برادرش که در معیت شاه به فرنگ رفته بود، به کفالت وزارت خارجه و سپهسالاری قشون منصوب شد.
 
در سال 1297 هجری قمری و پس از محمود خان ناصرالملک، وزیر بنائی شد. وزارت بنائی که امور مربوط به بنائی دولتی را به انجام می رسانید، از جمله وزارتخانه های پرسودی بود که طرفدار بسیار داشت و ادارۀ بنائی دیوان اعلا نامیده می شد و عنوان کامل وزیر آن، وزیر بنائی دیوانی کل ممالک محروسه بود.
'''یحیی‌خان قزوینی''' در سال ۱۳۰۹ ه.ق در سن ۶۲ سالگی فوت کرد. جسد وی طی مراسمی در [[مشهد]] به خاک سپرده شد.
 
پس از درگذشت حاج میرزا حسین خان سپهسالار که لقب مشیرالدوله داشت و برادر یحیی خان محسوب می شد، ناصرالدین شاه قاجار در جمادی الثانی سال 1299 هجری قمری، لقب مشیرالدوله را به یحیی خان اعطا کرد و وی را بعنوان وزیر عدلیه منصوب نمود. همچنین در همین زمان لقب قبلی او (معتمدالملک) به پسرش میرزا حسین خان داده شد.
 
در سال 1301 هجری قمری، ناصرالدین شاه، یحیی خان مشیرالدوله را به مناسبت انتساب نزدیکی که به خاندان سلطنتی داشت، برای تبریک جشن بلوغ ولیعهد روسیه، یعنی نیکلای دوم فرزند الکساندر سوم، با تشریفات تمام به دربار پطرزبورگ فرستاد. در همین سفر بود که یحیی خان مشیرالدوله به لقب جناب اشرف نیز ملقب گردید.
 
یحیی خان مشیرالدوله در سلخ (روز اول ماه) جمادی الاول سال 1303 هجری قمری به عنوان وزیر خارجه ایران منصوب گردید و این سمت را تا روز چهارشنبه 11 ذیقعده سال 1304 قمری عهده دار بود. در انتصاب وی که سیاستمداری روسوفیل بود، روسها نقش عمده ایفا نمودند.
 
وی در سال 1306 هجری قمری، مجدداً به وزارت عدلیه رسید و این بار وزارت تجارت هم ضمیمۀ شغل او بود.
 
'''یحیی‌خان قزوینی''' در روز 20 جمادی الثانی سال ۱۳۰۹ ه.قهجری قمری در سن ۶۲ سالگی فوت کرد. جسد وی طی مراسمی در [[مشهد]] و در حرم امام رضا(ع)، و در جوار قبر برادرش میرزا حسین خان سپهسالار به خاک سپرده شد.
 
== درباره او ==
یحیی خان مشیرالدوله از جمله شاخصترین سیاستمدران روسوفیل (متمایل به روسیه) در تاریخ ایران به شمار می رفت. در این ارتباط مخبرالسلطنه هدایت در کتاب مشهورش، خاطرات و خطرات می نویسد:
 
{{نقل قول|یحیی خان وزیر امورخارجه، رسماً نوکر روس بود. در فوتش ناصرالدین شاه شکر کرد، این بوده احوال مملکت ما در باطن امر!}}
 
اعتمادالسلطنه در خاطرات روزانه خویش، از مرگ یحیی خان ابراز تألم و ناراحتی می کند و می نویسد:
 
{{نقل قول|خبر فوت مشیرالدوله بی حد و اندازه مرا متالم نمود. این شخص به تمام مردم نیکی کرده، از بزرگ و کوچک، هرکس به جهتی رهین منت او هستند. نسبت به من خیلی مهربان بود، شریک غم و شادی بود، نمی دانم به چه زبان افسردگی خود را شرح دهم...}}
 
== منبع ==
* {{یادکرد |کتاب= شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ هجری(جلد ۳)| نویسنده= بامداد، مهدی| ناشر= زوار| چاپ= اوّل| شهر=تهران | سال= ۱۳۴۷| شابک=}}