تفاوت میان نسخه‌های «یشت»

۵۷۲ بایت اضافه‌شده ،  ۸ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
'''یَشت‌''' از نظر لغوی هم ریشه با کلمهٔ [[یسن]] است و معنی تحت اللفظی آن نیز پرستش و نیایش است. یشت‌ها سرودهایی هستند که عموماٌ به ستایش خدایان قدیم ایرانی مانند [[مهر]]، [[ناهید]] و [[تیشتر]] و غیره اختصاص دارند. همهٔ یشت‌ها از نظر قدمت یکسان نیستند.<ref> تفضلی، احمد، ص ۴۴</ref>
در [[اوستا]] '''یشت''' ، نام بخشی از کتابِ [[اوستا]]، کتاب دینی [[زرتشتی]]ان است. ''یشتن'' در زبانِ پهلوی، بمعنای ستودن و عبادت کردن است. در اوستا، ۲۱ یشت و به نام‌های گونه‌گون وجود دارد و در آنها عناصرِ مهم از دیدگاهِ [[مزدیسنا]] ستوده می‌شوند.
 
هر یک از [[یشت‌ها]]ی بزرگ در نسخه‌های خطی به بخش‌هایی تقسیم می‌گردد که اصطلاحاً '''کرده''' نامیده می‌شوند. لازم به تذکر است که تقسیم‌بندی هر [[یشت]] به ''بندها'' که در چاپ‌های کنونی [[اوستا]] معمول است، در نسخه‌های خطی دیده نمی‌شود و یک روش ابداعی است که توسط دانشمندان اوستاشناس عصر حاضر و به منظور سهولت استفاده و ارجاع به وجود آمده‌است.<ref>تاریخ ادبیات ایران، ص ۴۵</ref>
موضوع یشت‌ها، سرودها و گفته‌های بسیار کهن و حماسه‌هایی در ستایش [[ایزدان]] است و عبارتند از:<ref> تفضلی، احمد، ص ۱۶۴</ref>
 
==نام یشت‌ها ==
* یشت اول، [[اورمزدیشت]]
* یشت دوم، اَمِشَ سپنتَه ([[هفتن‌یشت]])
* یشت هفتم، [[ماه‌یشت]]
* یشت هشتم، [[تیریشت]]
* یشت نهم، [[گوش‌یشت]] یا [[درواسپ‌یشت]]
* یشت دهم، [[مهریشت]]
* یشت یازدهم، [[سروش یشت]]