تفاوت میان نسخه‌های «فاژ»

۳ بایت حذف‌شده ،  ۸ سال پیش
جز
ربات: تصحیح جایگذاری کاما، شمارگان هزارگان
جز (ربات: تصحیح جایگذاری کاما، شمارگان هزارگان)
از این گروه M13, fd and f1 بیش از همه مورد مطاله قرار گرفته اند. این گروه از فاژ ها Mail specificهستند و سویه هائی از E.coli را که دارای پیلی جنسی هستند را توسط جذب در پیلی F "که توسط پلاسمید کد می شود" آلوده می کنند. اینها بر خلاف خیلی از فاژ های دیگر DNAشان را به میزبان تزریق نمی کنند بلکه به صورت کامل وارد میزبان می شوند و پوشش برداری داخل میزبان انجام می شود. به علاوه این گروه میزبان خود را لیز نمی کنند بلکه ویریون های حاصله به طور مداوم در طول ژندگی میزبان آزاد می شوند. با این حال سرعت رشد این سلول ها نسبت به سلول های آلوده نشده کمتر می شود.
Double-stranded DNA phages:
این گروه از فاژ ها دارای تنوع زیادی می باشند.در این گروهeven T- فاژ ها و λ به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته اند. فاژ های T2 و T4 و T6 از خانواده Myoviridae " از myos به معنی عضله که به خاطر دم قابل انقباض این گروه می آید" و T1 و T5 به همراه λ در خانواده Syphoviridae " از یونانی siphon به معنی لوله به خاطر دم غیر قابل انقباض" بر می گردد به فاژ هائی با دم غیر قابل انقباض و بلند و T3 و T7 از خانواده Podoviridae " از یونانی podus به معنی پا" بر می گردد به فاژ هائی با دم غیر قابل انقباض و کوتاه , در این خانواده قرار می گیرند.
T4 یک فاژ even T- و یکی از بزرگترین فاژ هاست که شکل پیچیده دارد که شامل یک سر بیست وجهی پیچیده و یک دم قابل انقباض به همراه پایه, فیبر های دمی و خارها میباشد. فیبر های دمی T4 پین ها و صفحه پایه در اتصال به لیپوپلی ساکارید باکتری میزبان درگیر هستند. بعد از اتصال غلاف دمی منقبض می شود و به کمک آنزیم لیزوزیم "محصول ژن gp5 یا gene product 5" لایه های پپتیدوگلایکان را هضم نموده و اسید نوکلئیک فاژ را به میزبان تزریق می کند. ژنوم داری باز های تغییر یافته 5-هیدروکسی سیتوزین است که باعث حفاظت DNA فاژ در مقابل آنزیم های محدودالاثر میزبان میشود. ژنوم حدودا دارای 300 ژن است که که توسط سه نوع مختلف پروموتور : early(Pe) و middle(Pm) و late(Pl) تنظیم بیان می شود. ژن های فوری و میانی فعالیت های لازم برای همانند سازی را کد می کنند و ژن های فاز ناخیری اجزاء سر و دم و همچنین لیز سلول میزبان را کد می کنند.
RNA PHAGES:
بیان ژن در آلودگی لیزوژنیک:
باکتریوفاژ λ به عنوان مدلی از بیان ژن در فاژ بسیار مورد مطالعه قرار گرفته است. در آلودگی E.coli با فاژ λ ممکن است یکی از دو مسیر لیتیک یا لیزوژنیک را دنبال کند.
بیان ژن در لامبدا سه مرحله دارد: زودرس سریع, زودرس با تاخیر و دیررس. بیان ژن های زودرس توسط دو راه انداز PL و PR تنظیم میشود که در دو سمت یک ژن تنظیمی به نام CI قرار دارند. ژن CI یک پروتئین بازدارنده را رمز میکند.در طول مسیر لیزوژنی , رونویسی PL و PR به وسیله پروتئین CI مسدود میشود و وقتیکه این پروتئین به PR منتقل میشود با راه انداز ci همپوشانی کرده و در این صورت بیان خود را نیز تحریک میکند. مادامیکه پروتئین CI حضور دارد بیان ژن های زودرس و دیررس مهار میشود و مرحله لیزوژنی ادامه پیدا میکند.انتخاب میان مسیر های لیتیک و لیزوژنیک به عهده یکی از پروتئین های لامبدا به نام CRO میباشد که به عنوان مهارکننده رونویسی ژن ci عمل میکند. بعد از آلودگی RNApol میزبان ژن های λ را با تعدادی از راه انداز های λ آغاز میکنند که در نتیجه آنها ci بیان میشود و از رونویسی ژن های زودرس جلوگیری میکند و مانع پیشرفت مسیر لیتیک میشود. ژن cro نیز بیان میشود و اگر تجمع پروتئین محصول ژن cro به اندازه کافی برسد CI مهار شده سد رونویسی ژن زودرس برداشته میشود و در نتیجه مسیر لیتیک اجازه پیشرفت پیدا میکند و فعال میشود. به نظر میرسد که رقابت میان CRO و CI یا انتخاب میان مسیر لیتیک و لیزوژنیک فرایندی تصادفی باشد و به اینکه میزان کدام پروتئین زودتر افزایش یابد بستگی دارد. تا زمانیکه CI به اندازه کافی موجود باشد سلول در حالت لیزوژنیک باقی میماند و لیکن اگر سطح CIi پائین بیاید عمل لیز شدن به طور خودبه خود القاء خواهد شد. القاء نیز به دنبال مرحله لیزوژنی به وسیله عواملی از جمله تابش پرتو های یونیزان به راه انداخته میشود. این پرتو ها یک مکانیسم حفاظتی عمومی در E.coli به نام پاسخ SOS را فعال میکنند. این مکانیسم شامل ژن RecA میباشد که پروتئین رمز شده آن , مهارکننده CI میباشد که آن را تجزیه و غیر فعال میکند. وقتیکه CI به این روش غیر فعال شد ژن های زودرس فعال میشوند, مرحله لیزوژنیک به پایان رسیده و مسیر لیتیک آغاز میشود.
 
References:
۵۹۲٬۸۸۴

ویرایش