تفاوت میان نسخه‌های «مسیحیت در نیشابور»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
[[پرونده:Minaret and Cross - a drawing about history of nishabur.jpg|thumb| طراحی مربوط به تاریخ نیشابور؛ همزیستی مسالمت آمیز مسلمانان و مسیحیان]]
 
[[نیشابور]] یکی از مراکز مهم تمدن اسلامی بوده‌است؛ از سال [[۶۴۳ (میلادی)|۶۴۳میلادی]] که این شهر توسط مسلمانان بدون جنگ فتح شد تا کنون، [[اسلام]] دین اول مردم این شهر به شمار می‌رود . با این حال در [[تاریخ نیشابور]] وجود اقلیت [[مسیحیان]] ذکر شده‌استشده‌است؛در واقع پس از دین اسلام،مسیحیت به عنوان دین اقلیتی از مردم منطقه نیشابور در تاریخ ثبت شده است.با دقت در کتاب [[اسرار التوحید]] و بررسی [[تاریخ نیشابور]] به این نکته می رسیم که در نیشابور، بنای [[کلیسا]]ی مسیحیان و [[دیر|کنشت]] یهودیان، در قرون اولیه‌ی اسلام، هنوز باقی بوده است.با [[حمله مغول]]، تمام سکنه‌، از جمله [[مسیحیان]] شهر از میان ‌رفتند و دیگر جایگزین نشدند.پس از این حمله؛ کلیساها و مسیحیت به‌تدریج در سده های بعدی‌، از [[نیشابور]]، [[خراسان]] و [[خراسان بزرگ|مناطق شرقی ایران]] محو گردید.
 
== پیشینهٔ مسیحیت در نیشابور ==
<br />
 
در کتاب [[اسرار التوحید]]، گفتگوها و مدارای شیخ [[ابو سعید ابوالخیر|شیخ ابو سعید ابوالخیر]] با مسیحیان نیشابور ذکر شده‌است.به عنوان نمونه:
{{نقل قول|آورده‌اند کی روزی شیخ قدس اللّه روحه العزیز در نشابور بر نشسته می‌رفت. به در کلیسایی رسید، اتفاق را روز یکشنبه بود جمله با شیخ گفتند :« ای شیخ می‌باید کی ایشان را ببینیم،» شیخ پای از رکاب بگردانید چون شیخ در رفت ترسایان پیش شیخ آمدند و خدمت کردند و همه به حرمت پیش شیخ بیستادند وحالت ها برفت. مقریان با شیخ بودند، یکی گفت « ای شیخ دستوری هست تا آیتی بخوانندبخوانند؟» شیخ گفت روا باشد. مقریان آیتی خواندند، ایشان را وقت خوش گشت و بگریستند، شیخ برخاست و بیرون آمد. یکی گفت: اگر شیخ اشارت کردی همه زنارها بازکردندی.شیخ گفت '''« ما ایشان را زنار برنبسته بودیم تا بازگشاییم»'''<ref>نقل از کتاب اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابی سعید</ref>.}}
 
 
در دوره بعد از ورد اسلام به نیشابور، مسیحیان و مسلمانان با یکدیگر مدارا داشتند و هیچ درگیری بین مسلمانان و مسیحیان در تاریخ نیشابور ذکر نشده‌است. رفتار بین مسلمانان و مسیحیان در نیشابور قدیم تساهل آمیز بوده است.
<br />
 
 
== مسیحیان در نیشابور امروزین==
اکنون در [[شهر نیشابور]]،یکی از خیابان های اصلی شهر به نام ''خیابان مسیح'' نامگذاری شده است<ref>این نامگذاری اشاره به وجود اقلیت مسیحیان در نیشابور دارد</ref>.در گذشته<ref>احتمالا از دوره تیموریان به بعد</ref> قبرستان و کلیسای مسیحیان در این خیابان قرار داشته‌است.همچنین در [[شهرستان نیشابور]] روستایی به نام ''مسیح آباد''<ref> ۵ کيلومتري جاده کاشمر،جنوب شهر نیشابور</ref> وجود دارد که احتمالاً اقلیت مسیحیان نیشابوری در این روستا ساکن بوده اند.امروزه [[مسیحیان]] شانزده صدم درصد جمعیت [[شهرستان نیشابور]] را شامل می‌شوند، اما تعلق آن‌ها به آیین و فرهنگ مسیحی، در سال‌های پس از [[انقلاب اسلامی ایران]]، کمرنگ شده‌است.بسیاری از مسیحیان منطقه نیشابور در ظاهر مسیحی اند. برخی در اثر فشارها به اسلام گرویدند یا مهاجرت کردند و یا مسیحیت خود را آشکار نمی کنند. به این ترتیب‌، روزبه‌روز از شمار مسیحیان کاسته می‌شد.امروزه تبلیغ مسیحیت، برگزاری جشن‌ها و اعیاد مسیحیت، فروش [[اناجیل]] و کتاب‌های دعای مسیحی، نصب علائم مربوط به آیین مسیحیت بر روی خانه یا لباس و هر چیز دیگر، دعوت به [[کلیسا|کلیسای خانگی]]، در [[نیشابور]] ( <small>به طور کلی در [[ایران]]</small> ) [[جرم]] یا زشت و مذموم محسوب می‌شود و در باره دستگیری مسیحیان در نیشابور گزارش‌های شده‌است.<ref>آژانس خبری مسیحیان ایران،۷. ژانویه ۲۰۱۱</ref>. [[آنتوان بارا]] از جمله دانشمندان مسیحی است که به نیشابور سفر کرده‌است.
 
== پانویس ==