۸٬۰۰۶
ویرایش
Behaafarid (بحث | مشارکتها) جز (سلطان ولد و فرزندانش ایرانیتبارند) |
|||
== زندگینامه ==
=== آغاز زندگی ===
[[پرونده:
جلالالدین محمد بلخی در [[۶ ربیعالاول]] سال [[۶۰۴ (قمری)|۶۰۴]] هجری قمری در [[بلخ]] زاده شد.<ref name=ba/> پدر او ''مولانا محمد بن حسین خطیبی'' معروف به [[بهاءالدین ولد]] و ''سلطانالعلما''، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به [[احمد غزالی]] میپیوست. وی در [[عرفان]] و [[سلوک]] سابقهای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در [[سلوک باطنی]] میدانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی، پرچمداران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله [[فخرالدین رازی]] که استاد [[سلطان محمد خوارزمشاه]] بود و بیش از دیگران شاه را بر ضد او برانگیخت. سلطانالعلما احتمالاً در سال [[۶۱۰ (قمری)|۶۱۰]] هجری قمری، همزمان با هجوم [[چنگیزخان]] از بلخ کوچید و سوگند یاد کرد که تا [[محمد خوارزمشاه]] بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شدهاست که در مسیر سفر با [[فریدالدین عطار نیشابوری]] نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب [[اسرارنامه]] را به او هدیه داد. وی به قصد [[حج]]، به [[بغداد]] و سپس [[مکه]] و پس از انجام مناسک حج به [[شام]] رفت و تا اواخر عمر آنجا بود و [[علاءالدین کیقباد]] پیکی فرستاد و او را به [[قونیه]] دعوت کرد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد. سلطانالعلما در حدود سال [[۶۲۸ (قمری)|۶۲۸]] هجری قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلالالدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.<ref>{{یادکرد
{{-}}
== آثار ==
=== آثار منظوم ===
|
ویرایش