تفاوت میان نسخه‌های «سیکلواکسیژناز»

جز
ربات: تصحیح جایگذاری کاما، شمارگان هزارگان
جز (ربات: تصحیح جایگذاری کاما، شمارگان هزارگان)
آنزیم سیکلواکسیژناز از مهمترین آنزیمهای دخیل در فرایندهای التهابی بدن است.[[آنزیم فسفولیپاز]] فسفولیپیدهای غشای سلول (استریفیه) را به [[اسید آراشیدونیک]] (غیراستریفیه) تبدیل می کند. سپس [[آنزیم سیکلواکسیژناز]] باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به [[پروستاگلاندین]] H2 می‌شود که پیشساز سایر پروستاگلاندینها است . [[آنزیم لیپواکسیژناز]] موجب تبدیل آرشیدونیک اسید به [[لکوترین]]ها می شود.پروستاگلاندین‌ها یکی از مهمترین واسطه‌های شیمیایی در داخل بدن هستند که با تاثیر بر روی گیرنده‌های مختلف سلولی تاثیرات متنوع زیادی در بدن دارند.
== انواع آنزیم و مهارکننده های سیکلواکسیژناز ==
آنزیم سیکلواکسیژناز در بسیاری از سلولهای بدن مانند گلبولهای سفید و سیستم ایمنی ،ایمنی، سلولهای معده ،معده، کلیه ومغز یافت میشود. حداقل دو [[ایزوفرم]] سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-۱ و Cox-۲و شاید COX-3
 
Cox-۱ عمدتاَ درسلولهای غیرالتهابی مانند سلولهای معده یافت می شوند، درحالی که Cox-۲ در سلولهای التهابی و [[گلبولهای سفید]] یافت می شود. مهار Cox-۱ باعث اختلال در انعقاد خون می‌شود . داروهای قدیمی این گروه مانند [[آسپرین]]، [[بروفن]]، [[دیکلوفناک]]، [[پیروکسیکام]] و [[ایندومتاسین]] هر دو ایزوفرم آنزیم سیکلواکسیژناز را مهار می کنند ( البته Cox-۲ را بیشتر مهار می کنند ) لذا هرچند کمی اختلال در [[انعقاد خون]] ایجاد می کنند ولی بیشتر اثرات ضدالتهابی و تب بر دارند . داروهای جدید این خانواده مانند [[سلکوکسیب]] و رافلوکسیب مهارکننده اختصاصی Cox-۲ هستند .این داروها هرچند عوارض گوارشی کمتری دارند ولی عوارض کلیوی آنها مشابه مهارکننده‌های غیراختصاصی Cox-۲ بوده و عوارض قلبی عروقی آنها حتی ممکن است بیشتر باشد.
۵۹۲٬۸۸۴

ویرایش