تفاوت میان نسخه‌های «ملا ممدجان»

 
{{شعر}}
{{ب|بیا که بریم به مزار مُلامامَدجان{{نشانه|2}}|سیلسَیلِ گلگُلِ لاله‌زار واوا دلبرحان}}
{{ب|به دربار سخی‌جان گله دارم|یخن پاره ز دست تو نگارم}}
{{ب|پس از مرگم بیایی بر مزارم|مدامم در دعا در انتظارم}}
{{پایان شعر}}
 
اتفاقا در همین اثنا [[امیر علیشیر نوائی]]، وزیر دانشمند عصر تیموری با عده‌ای از همراهان خود از آنجا می‌گذشت و در نزدیکی چشمه آوازخوانی عایشه را شنید، توقف نموده و آهنگ را از دور سراپا شنید، با فراست و نکته‌دانی دریافت که در خواندن این سرود فلسفه‌ای نهفته است. امیر پس از شنیدن آهنگ نزد عایشه آمد و با ملایمت و مهربانی از او پرسید که دخترم راست بگو، ملامحمدجان کیست و چرا در آهنگ صدای تو دردی نهفته است؟ عایشه ابتدا از حیا پاسخی نداد و سکوت اختیار کرد. ولی امیر علیشیر با شیوۀ پدرانه به او وعده داد که اگر راستش را بگوید به او کمک خواهد کرد. سپس عایشه ماجرای عاشقانۀ خود را مفصل به امیر حکایت نموده و افزود که ملامحمدجان از جمله طلاب مدرسۀ شما است. فردای آنروز امیر شخصاً به خانه پدر عایشه رفت و به‌عنوان پدر ملامحمدجان از عایشه خواستگاری نمود، پدر عایشه که وضع را چنین دید، به احترام شخص امیر به این وصلت راضی گردید. امیر این دو دلباخته را آنطور که تعهد کرده بودند به [[مزار شریف]] فرستاد، درآنجا عروسی نمودند و مدتی را در [[مسجد کبود (مزار شریف)|آستان روضۀ حضرت علی (ع)]] به صفت خادم ایفای وظیفه کردند.
 
== محلی‌خوانان ترانۀ ملامحمدجان ==
۶٬۶۳۴

ویرایش