تفاوت میان نسخه‌های «ماکیان ایکس یک»

بدون خلاصه ویرایش
{{نوشتار برگزیده}}
{{شروع جعبه ستاره
| نام=HDE 226868 }}
{{تصویر جعبه ستاره
| تصویر=[[پرونده:Cygnus constellation map.png|250px]]
| زیرنویس=HDE 226868 (نمایش داده نشده‌است) در نزدیکی ستاره ''η'' (پایین مرکز) در نقشه ماکیان.<ref name="bernard"/> }}
{{رصد جعبه ستاره
| مبدا=J2000
| بعد={{RA|۱۹|۵۸|۲۱.۶۷۵۶}}<ref name="SIMBAD">{{یادکرد وب
| نویسنده=استاف | تاریخ=[[۳ مارس]]، [[۲۰۰۳ (میلادی)|]]
| نشانی=http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-id?protocol=html&Ident=HDE+226868
| ناشر=Centre de Données astronomiques de Strasbourg
| تاریخ بازدید=2008-03-03
| زبان=انگلیسی }}</ref>
| میل={{DEC|+۳۵|۱۲|۰۵.۷۷۵}}<ref name="SIMBAD"/>
| قدر ظاهری=۸.۹۵<ref name="SIMBAD"/>
| صورت=[[ماکیان (صورت فلکی)|ماکیان]] }}
{{مشخصات جعبه ستاره
| کلاس=O9.7Iab<ref name="SIMBAD"/>
| b-v=+۰.۸۱<ref name="lob647">{{یادکرد
| نویسنده=جی براگمن
| مقاله=[http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?1973LicOB..24....1B رنگ‌ها، قدر و خطوط طیفی ماکیان ایکس یک]
| ژورنال=بولتن آبزرواتوری
| سال=1973 | شماره=647
| تاریخ بازدید=2008-03-03 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
| u-b=−0.30<ref name="lob647"/>
| متغیر=[[ستاره متغیر|متغیر بیضوی]] }}
{{اخترسنجی جعبه ستاره
| سرعت شعاعی=−۱۳<ref name="SIMBAD"/>
| حرکت مخصوص بعد=−۳.۸۲<ref name="SIMBAD"/>
| حرکت مخصوص میل=−۷.۶۲<ref name="SIMBAD"/>
| اختلاف منظر=۰.۵۸
| فاصله پارسک=۲۰۰۰
| سال=۱۹۹۷ | شماره=323 | صفحات=L49–L52
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
| قدر مطلق=۰.۲±-۶.۵<ref name="apj321">{{یادکرد
| نویسنده=نیک‌ساو
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1987ApJ...321..425N The primary orbit and the absorption lines of HDE 226868 (Cygnus X-1)]
| ژورنال=Astrophysical Journal، Part 1
| سال=1987 | شماره=321 | صفحه=425–437
| تاریخ بازدید=2008-05-02 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> }}
{{تفاصیل جعبه ستاره
| جرم=۲۰–۴۰<ref name="iorio"/>
| شعاع=۲۰–۲۲<ref name="MNRAS358"/>
| درخشندگی=(۳–۴){{چر}}×۱۰<sup>۵</sup><ref name="MNRAS358"/>
| دما=۳۱،۰۰۰<ref name="eas030610"/>
| گرانش=۰.۰۷±۳.۳۱<ref name="hadrava">{{یادکرد گردهمایی
| اول=Petr |آخر=Hadrava
| عنوان=Optical spectroscopy of Cyg X-1
| مکان=Opava، Czech Republic
| نشانی=http://adsabs.harvard.edu/abs/2007arXiv0710.0758H
| تاریخ بازدید=2008-05-03 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
| فلز=
| چرخش=
| سن=۵&nbsp;میلیون<ref name="science300"/>
}}
 
{{نام جعبه ستاره
| نام‌ها=[[بنر دارمشترانگ|BD]]+۳۴ ۳۸۱۵، [[کاتالوگ هنری دراپر|HD (یا HDE)]] ۲۲۶۸۶۸، [[رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسون|SAO]] ۶۹۱۸۱، [[کاتالوگ ابرخس|HIP]] ۹۸۲۹۸، V۱۳۵۷ Cyg.<ref name="SIMBAD"/> }}
{{پایان جعبه ستاره}}
 
'''ماکیان ایکس یک''' یا '''دجاجه ایکس یک'''<ref>{{یادکرد|نویسنده=کاکو، میکیو|نویسندگان سایر بخش‌ها=تامسون، جنیفر |کتاب=فراسوی اینشتین|ناشر=انتشارات فاطمی|سال=۱۳۸۸|فصل=فصل ۱۵۱|شابک=ISBN 964-318-346-7|زبان=fa}}</ref>{{انگلیسی|Cygnus X-1}} (مخفف {{چر}}'''Cyg X-1'''{{رچ}}<ref name="science3656"/>) یک منبع مشهور [[پرتو ایکس]] در آسمان است که در صورت فلکی [[ماکیان (صورت فلکی)|ماکیان]] قرار دارد. در سال ۱۹۶۴ و در خلال پرواز یک تلسکوپ فضایی مدار پایین کشف شد و یکی از بزرگترین منابع پرتو ایکس در آسمان است که پرتوی ایکسی با شارش ۲.۳{{چر}}×۱۰<sup>−۲۳</sup> [[وات|W]][[متر|m]]<sup>−۲</sup>[[هرتز|Hz]]<sup>-۱</sup>{{رچ}}<ref>{{یادکرد
| نویسنده=والتر لوین
| سال=2006
| کتاب=Compact Stellar X-ray Sources
| ناشر=Cambridge University Press
| صفحه=p. 159 | شابک= ISBN 0-521-82659-4 }}<small>(یادکرد دست دوم)</small></ref> تولید می‌کند. ماکیان ایکس یکی از بزرگترین احتمالات برای [[سیاه‌چاله]] است. این جسم حدود ۸.۷۸٫۷ برابر جرم خورشید، جرم دارد<ref name="iorio"/> از آنجایی که هرچه در اطرافش باشد به مشابه این رفتار می‌کند که در کنار یک سیاه‌چاله‌است. شعاع [[افق رویداد]] آن ۲۶ [[کیلومتر]] محاسبه می‌شود.<ref>{{یادکرد وب
| =نویسنده=هاروکو | تاریخ=[[۲۸ ژوئن]]، [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]]
| نشانی=http://www.physics.hku.hk/~astro/harko_science.html
| عنوان=سیاه‌چاله‌ها
| ناشر=دانشگاه هنگ‌کنگ
| تاریخ بازدید=2008-03-28
| زبان=انگلیسی}}</ref>
 
|شماره=۵۳۹
|صفحه=۲۸
}}</ref> که پرتو ایکس ایجاد می‌کند می‌شود.<ref name="apj304"/>مواد دور این سیاه‌چاله میلیون‌ها درجه [[کلوین]](K) دما دارند، و بدین علت در طول موج ایکس تابش می‌کنند.<ref>{{یادکرد وب
| نویسنده=ساگاری نایکشین
| تاریخ=[[۳ نوامبر]]،۱۹۹۸
| نشانی=http://adsabs.harvard.edu/abs/1998astro.ph.11059N
| عنوان=روشنایی پرتو ایکس در ماکیان ایکس یک
| ناشر=دانشگاه کرنل | تاریخ بازدید=2008-03-29
| زبان=انگلیسی}}</ref><ref name="mnras325"/><ref>{{یادکرد وب
|نشانی=http://www.persiaspace.com/index.php?option=com_content&task=view&id=19&Itemid=6
|عنوان=سیاه چاله
| ژورنال=[http://arxiv.org/abs/astro-ph?papernum=0509172 Memorie della Società Astronomica Italiana]
| سال=۲۰۰۵ | شماره=75 | صفحه=۲۸۲–۲۹۰
| تاریخ بازدید=2008-03-29 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
این سامانه عضو یک مجموعه ستاره به نام ماکیان OB3 است، به معنی این‌که ماکیان ایکس یک حدود پنج میلیون سال قدمت دارد و تشکیل یافته از ستاره‌ای با جرم بیشتر از ۴۰ برابر [[جرم خورشید]] است. اکثر جرم ستارهٔ قدیمی به خاطر از دست دادن پوسته از بین رفته‌است. مرگ این ستاره همراه با یک [[ابرنواختر]] همراه بوده است،بوده‌است، نتیجه انفجار این بوده‌است که مرکز ستاره به سیاه‌چاله تبدیل شده‌است.<ref name="science300"/>
 
ماکیان ایکس یک موضوع شرط‌بندی علمی بین [[استیون هاوکینگ|استفان هاوکینگ]] و [[کیپ تورن|کیپ ثورن]] در سال ۱۹۷۴ بوده‌است، در مورد اینکه این جرم یک سیاه‌چاله نیست. او سیاه‌چاله بودن ماکیان ایکس یک را در سال ۱۹۹۰ بعد از کشف اطلاعات مربوط به امواج گرانشی تایید کرد.<ref>{{یادکرد وب
| نویسنده=استاف | تاریخ=[[۲۷ فوریه]]،۲۰۰۴ میلادی)
| عنوان=ورود به کهکشان یا راه اصلی؟
| ناشر=دانشگاه اسوینبار
| نشانی=http://astronomy.swin.edu.au/sao/astronomynews/astronews2004s1.xml
| تاریخ بازدید=2008-03-31
|زبان=انگلیسی}}</ref>
 
| فصل=From the ionosphere to high energy astronomy&nbsp;– a personal experience
| عنوان=The Century of Space Science
| ناشر=Springer | شابک=ISBN 0-7923-7196-8 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref><ref name="apj611"/> ماکیان ایکس یک از طریق بررسی امواج [[پرتو ایکس]] کشف شد. کشف آن از طریق [[فضاپیمای مدار پایین]] که از [[سکوی پرتاب وایت سندز]] در [[نیومکزیکو]] پرتاب شد، بود. که بخشی از نقشه بررسی منابع پرتو ایکس در آسمان است، در سال ۱۹۶۴ توسط [[آئروبی]] که یک فضاپیمای مدار پایین است و در طی نقشه برداری کشف شد. این راکت‌ها از [[شمارشگر گایگر]] استفاده می‌کردند که طول موج بین ۱ تا ۱۵ [[آنگستروم]] و در مقطع‌های ۸.۴ درجه‌ای را بررسی می‌کرد.<ref name="science3656"/>
 
در نتایج این نقشه برداری، هشت منبع پرتو ایکس کشف شدند، که در میانشان Cyg&nbsp;XR-1 (بعدا Cyg&nbsp;X-1) و در صورت فلکی ماکیان بود. با مختصات آسمانی [[بعد]] ۱۹<sup>h</sup>۵۳<sup>m</sup> و [[میل]] ۳۴.۶°. در این مکان [[نور]] یا [[امواج رادیویی]] خاص دیده نمی‌شد.<ref name="science3656">{{یادکرد
| نویسنده=باویر
| مقاله=[http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/147/3656/394 Cosmic X-ray Sources] | ژورنال=Science
| سال=1965 | شماره=147 | دوره=3656 | صفحه=394–39
| doi=10.1126/science.147.3656.394
| pmid=17832788 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
در بررسی‌های بیشتر، در ۱۹۶۳ و توسط [[ریکاردو گیاکونی]] و [[هرب گورسکی]] پیشنهاد دادند که همدم ستاره از لحاظ پرتو ایکس بررسی شود. [[ناسا]] [[اوهارو (فضاپیما)|فضاپیمای اوهارو]] را در سال ۱۹۷۰ برای این کار فرستاد،<ref>{{یادکرد وب
| نشانی=http://heasarc.gsfc.nasa.gov/docs/uhuru/uhuru.html
| عنوان=ماهواره اوهارو | ناشر=ناسا
| تاریخ بازدید=2008-05-09
| زبان=انگلیسی}}</ref> اوهارو ۳۰۰ منبع جدید پرتو ایکس را کشف کرد.<ref>{{یادکرد وب
| نویسنده=ریکاردو گیاکونی
| عنوان=The Dawn of X-Ray Astronomy
| ناشر=The Nobel Foundation
| تاریخ بازدید=2008-03-24
|زبان=انگلیسی}}</ref> بررسی‌های اوهارو نشان داد در ماکیان ایکس یک بی‌ثباتی وجود دارد و در هر چند ثانیه تغییراتی در آن به وجود می‌آید.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=ام. اودا
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1971ApJ...166L...1O X-Ray Pulsations from Cygnus X-1 Observed from UHURU]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۹۹ | شماره=166 | صفحه=L1–L7
| doi=10.1086/180726 }}<small>(یادکرد دست دوم)</small></ref> این تغییرات سریع این معنی می‌داد
زایش انرژی به اندازه مساحتی کوچک ۱۰<sup>۵</sup>&nbsp;km، است *<ref>این مسافت معادل حرکت سه ثانیه نور است.</ref> سرعت نور ارتباط بین فضاها را محدود می‌کند. برای یک مقایسه قطر [[خورشید]] ۱.۴{{چر}}×۱۰<sup>۶</sup> کیلومتر است.
 
در مدت دوره، یک منبع امواج رادیویی در همان منطقه از فضا کشف شد که از همان منبع پرتو ایکس جاری می‌شد.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=اس باویر
| مقاله=[On the Optical Identification of Cygnus&nbsp;X-1 http://adsabs.harvard.edu/abs/1971ApJ...168L..91K]
|ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=1971 | شماره=168 | صفحه=L91–L93
| doi=10.1086/180790 }}<small>(یادکرد دست دوم)</small></ref> اندازه‌گیری‌های بیشتر نشان داد مکان انتشار امواج رادیویی متفاوت و در ستاره BD&nbsp;۳۴°۳۸۱۵، است<ref>{{یادکرد
| نویسنده=هربرت گورسکی
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1972ApJ...175L.141G The Association of X-Ray Sources with Bright Stars]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۷۲ | شماره=۱۷۵ | صفحه=L141–L144
| doi=10.1086/181003 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> که، در [[کره سماوی]]، مکان این ستاره در نیم [[درجه (زاویه)|درجه]]‌ای از ستاره [[قدر ظاهری|قدر چهارم]] [[اتا ماکیان]] قرار دارد.<ref name="bernard">{{یادکرد
| نویسنده=برنارد آبرامز
| کتاب=Structures in Space: Hidden Secrets of the Deep Sky
| سال=1999 | صفحه=91 | ناشر=Springer
| شماره=235 | دوره=2 | صفحه=37–38
| doi=10.1038/235037a0
}}</ref> و [[چالرز توماس بولتن]]، از [[رصدخانه دیوید دانلوپ]] که در [[دانشگاه تورنتو]] قرار دارد،<ref>{{یادکرد
| نویسنده=بولتون | سال=1972
| مقاله=[http://www.nature.com/nature/journal/v235/n5336/abs/235271b0.html Identification of Cygnus X-1 with HDE 226868]
| ژورنال=نیچر | شماره=235 | دوره=2 | صفحه=271–273
|doi=10.1038/235271b0 }}</ref> در سال ۱۹۷۱ اعلام کردند که جرم پنهانی در همدم BD&nbsp;۳۴°۳۸۱۵ قرار دارد. این کار از طریق اندازه گیری [[اثر دوپلر]] در طیف ستاره انجام شد. مقداری جرم قرار دارد که در مدار حرکت می‌کند.<ref name="luminet">{{یادکرد
| نویسنده=جین پیر لومینت | سال=۱۹۹۲
| کتاب=سیاه‌چاله‌ها | ناشر=انتشارات دانشگاه کمبریج
| شابک=ISBN 0-521-40906-3 }}(ارجاع دست دوم)</ref> نتایج نشان داد این همدم به احتمال زیاد سیاه‌چاله‌است زیرا بیش از سه برابر [[جرم خورشید]]، جرم دارد و بیش از این مقدار نمی‌تواند یک [[ستاره نوترونی]] باشد.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=آی بومباسی
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1996A&A...305..871B The maximum mass of a neutron star]
| ژورنال=Astronomy and Astrophysics
| سال=1996 | شماره=305 | صفحه=871–877
| doi=10.1088/1367-2630/7/1/199 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref><ref name="SSK" />
 
با بررسی‌های بیشتر احتمال این موضوع تشدید شد و در کنفرانس اتحادیه بین‌المللی نجوم در سال ۱۹۷۳ به تصویب رسید که این ستاره بیشترین شباهت را به سیاه‌چاله دارد.<ref>{{یادکرد وب
| نشانی=http://news.utoronto.ca/bin/bulletin/nov10_97/art4.htm
| عنوان=The First Black Hole | publisher=University of Toronto
| تاریخ بازدید=2008-03-11
|زبان=انگلیسی}}
</ref><ref>{{یادکرد
| ژورنال=Astrophysical Letters
| سال=۱۹۷۵ | شماره=16 | دوره=1 | صفحه=9–12
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> بررسی‌های دقیقتر نشان داد ماکیان ایکس یک تپ‌های با مدت یک [[میلی‌ثانیه]] از خود بیرون می‌دهد. این وقفه‌های منظم نشان داد که ماده در محیط سیاه‌چاله در حال بلعیده‌شدن است. تپ‌های پرتو ایکس سه ثانیه بعد از سقوط ماده به سمت سیاه‌چاله ایجاد می‌شود.<ref name="apj189">{{یادکرد
| نویسنده=آرای روچیلد
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1974ApJ...189L..13R Millisecond Temporal Structure in Cygnus X-1]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۷۴ | شماره=189 | صفحه=77–115
| doi=10.1086/181452 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
[[پرونده:Cygnus x1 xray.jpg|left|thumb|این تصویر در پرتو ایکس توسط تلسکوپ بالونی HERO گرفته شده‌است. ''تصویر از ناسا. '']]
ماکیان ایکس یک تاکنون توسط رصدخانه‌های بسیاری رصد و بررسی شده‌است.<ref name="SIMBAD"/> تشابهات بین پرتوهای ایکس منتشر شده از HDE&nbsp;226868/Cygnus&nbsp;X-1 و [[هسته کهکشانی فعال]] اشاره به این می‌دارد که ساختمان جذب سیاه‌چاله‌ها همراه با چرخش مواد قبل از بلعیده شدن و ایجاد [[افشانه نسبیتی|افشانه]]‌ها است.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=المر کوردینگ
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0608628 Accretion states and radio loudness in Active Galactic Nuclei: analogies with X-ray binaries]
| ژورنال=Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
| سال=2006 | شماره=372 | صفحه=1366–1378
| doi=10.1111/j.1365-2966.2006.10954.x }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> به این علت، ماکیان ایکس یک در زمره ستارگانی قرار می‌گیرد که به آنها [[ریزتپ‌اختر]] می‌گویند.<ref>{{یادکرد وب
| نویسنده=جیم برینرد | تاریخ=[[۲۰ ژوئیه]]، [[۲۰۰۵ (میلادی)|۲۰۰۵]]
| نشانی=http://www.astrophysicsspectator.com/topics/observation/XRayAGN.html
| عنوان=X-rays from AGNs | publisher=The Astrophysics Spectator
| تاریخ بازدید=2008-03-24
|زبان= انگلیسی}}</ref>
 
این جرم فشرده همدم یک [[ابرغول|ابر غول]] آبی است که در طی۰.۰۰۰۰۱۶±۵.۵۹۹۸۲۹روز به دور مرکز ثقلشان می‌گردند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=سی بروکسپ
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/9812077 An Improved Orbital Ephemeris for Cygnus X-1]
|ژورنال=Astronomy & Astrophysics
| سال=۱۹۹۹ | شماره=343 | صفحه=861–864
}}(ارجاع دست دوم)</ref> از دید زمین، این جسم فشرده هیچ وقت پشت ستاره دیگر نمی‌رود؛ به عبارت دیگر، این سیستم دوتایی به هیچ وجه [[گرفتی]] نیست. اگرچه، [[انحراف مداری]] مدار این دو، در بررسی‌های سال ۲۰۰۷ ۶.۸±۴۸.۰° است، و اینگونه معنی می‌دهد که [[نیم‌قطر بزرگ]] حدود ۰.۲ [[واحد نجومی]] است، یا ۲۰% فاصله زمین تا خورشید.[[خروج از مرکز]] این مدار بسیار پایین و در حدود ۰.۰۱±۰.۰۶ است؛ که بسیار نزدیک به دایره می‌باشد.<ref name="iorio"/><ref name="apj200">{{یادکرد
| نویسند=سی. تی بولتون
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1975ApJ...200..269B Optical observations and model for Cygnus X-1]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۷۵ | شماره=200 | صفحه=269–277
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> فاصله زمین تا این سامانه برابر ۲٬۰۰۰ [[پارسک]] (۶٬۰۰۰[[سال نوری]]) است که توسط قمر مصنوعی [[ابرخس]] اندازه‌گیری شده‌است، اما در مورد این مقدار شک و تردیدهایی وجود دارد.<ref name="SIMBAD"/>
 
این سامانه، حرکاتی نیز با مجموعه ستاره‌ای به نام ماکیان OB3 دارد که در ۲٬۰۰۰ سال نوری از خورشید قرار دارد. این به معنی این است که HDE&nbsp;226868، Cygnus&nbsp;X-1 و این [[خوشه ستارگان|مجموعه ستاره ماکیان OB3]] ممکن است در یک زمان و در یک مکان تشکیل شده‌باشند. اگر این چنین باشد، عمر این سامانه حدود ۱.۵±۵ میلیون سال است. حرکت HDE&nbsp;226868 به سوی Cygnus&nbsp;OB3 برابر ۳±۹ [[متر بر ثانیه|کیلومتر بر ثانیه]] است، فاصله این سامانه با مرکز مجموعه ستارگان ۶۰ پارسک است، و ممکن است جاذبه‌ای بین آنها باشد به طوری که این فاصله ممکن است در ۲±۷ میلیون سال پیش در کنار هم بوده‌باشند که با سن تخمینی مطابقت دارد.<ref name="science300">{{یادکرد
| نویسند=فلیکس میرابل
| مقاله=[http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/300/5622/1119 Formation of a Black Hole in the Dark]
| ژورنال=Science | سال=2003 | شماره=300
| دوره=5622 | صفحه=1119–1120
| accessdate=2008-03-15 | doi=10.1126/science.1083451
| pmid=12714674 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
با عرض سماوی ۳ درجه و طول سماوی ۷۱ درجه،<ref name="SIMBAD"/>احتمال می‌رود در [[بازوی شکارچی|بازوی جبار]] در [[کهکشان راه شیری]] باشد،<ref>{{یادکرد
| نویسنده=اچ گورسکی | سال=1971
| url=http://adsabs.harvard.edu/abs/1971ApJ...167L..15G
| مقاله=The Estimated Distance to Cygnus X-1 Based on its Low-Energy X-Ray Spectrum
| ژورنال=Astrophysical Journal | شماره=167 | صفحه=L15
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> این بازو در نزدیکی [[بازوی کمان]] قرار دارد اما ثابت شده‌است که ماکیان ایکس یک در این بازو نیست،<ref>{{یادکرد وب
| نشانی=http://www.vectorsite.net/tastgal_07.html
| عنوان=7.0 The Milky Way Galaxy
| نویسنده=جرج جیئوبل | ناشر=In The Public Domain
| تاریخ بازدید=2008-06-29
|زبان=انگلیسی}}</ref> با وجود اینکه در کهکشان راه شیری مرز مشحصی بین بازوها وجود ندارد.
 
=== جرم فشرده ===
جرم این جسم فشرده به طور دقیق مطمئن نیست. مدل تکاملی ستارگان جرم آن را ۵±۲۰
[[جرم خورشید]] پیش‌بینی می‌کند،<ref name="MNRAS358">{{یادکرد
| نویسنده=جی زیوسکی
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0501102 Evolutionary constraints on the masses of the components of HDE 226868/Cyg X-1 binary system]
| سال=۲۰۰۵ | شماره=358 | صفحه=851–859
| doi=10.1111/j.1365-2966.2005.08796.x
}} نکته: برای شعاع و درخشندگی، به جدول یک نگاه کنید ''d''=2&nbsp;kpc.</ref> در صورتی که با روش‌های دیگر ۱۰ برابر جرم خورشید تعیین شده‌است. بررسی دوره تناوب جسم پرتو ایکس مقدار جرمش به طور دقیق برابر۰.۸±۸.۷ جرم خورشید به‌دست می‌دهد. در همه حالات این جسم بسیار مشابه سیاه‌چاله‌است.<ref name="iorio">{{یادکرد
| نویسنده=لورنزو یوریو
| تاریخ=[[۲۴ ژوئیه]]، ۲۰۰۷ | ژورنال=e-print
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/2007arXiv0707.3525I On the orbital and physical parameters of the HDE 226868/Cygnus X-1 binary system]
| doi=10.1007/s10509-008-9839-y
}}</ref><ref name="esa070516">{{یادکرد وب | lنویسنده=تد استروهمایر | تاریخ=[[۱۶ مه]]، ۲۰۰۷
| نشانی=http://www.esa.int/esaCP/SEMDMAV681F_index_0.html | عنوان=New technique for ‘weighing’ black holes | publisher=[[آژانش فضایی اروپا|اسا]] | تاریخ بازدید=2008-03-10
|زبان=انگلیسی }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref><ref name="soha" />
چون بیشتر از سه برابر جرم خورشید، جرم لاشه باشد محتمل‌ترین امکان [[سیاه‌چاله]] است.<ref>{{یادکرد
|فصل=مرگ ستارگان|کتاب=نجوم و اخترفیزیک مقدماتی|نویسنده =زیلیک و اسمیت|ترجمه=جمشید قنبری، [[تقی عدالتی]]|ناشر =دانشگاه امام رضا|چاپ=اول |شهر=[[مشهد]]|کوشش=|ویرایش=|صفحه=۲۱۹|سال=۱۳۷۸|شابک=ISBN 964-6582-14-1}}</ref><ref name="SSK" />
 
یک سیاه‌چاله محوطه گرانشی بزرگ و قوی ایجاد می‌کند که هیچ چیز توانایی خروج ندارد حتی [[پرتوهای الکترومغناطیس]]ی. که به این سرحد [[افق رویداد]] گفته می‌شود و به فاصله بین سطح و مرکز سیاه‌چاله [[شعاع شوارتزیلد]] گفته می‌شود، که برای ماکیان ایکس یک حدود ۲۶ کیلومتر محاسبه شده‌است.<ref>{{یادکرد | نویسنده=ا. ای. روزلر | مقاله=Almost-Black-Holes: an old—new paradigm | ژورنال=Chaos، Solitons & Fractals | سال=۱۹۹۸ | شماره=9 | دوره=7 | صفحه=1025–1034 | doi=10.1016/S0960-0779(98)80004-0}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> هر چیزی که به داخل آن سقوط کند([[ماده (فیزیک)|ماده]] یا [[فوتون]]) امکان فرار ندارد.<ref>{{یادکرد وب | نویسنده=استاف |تاریخ=[[۹ ژانویه]]، ۲۰۰۶ | نشانی=http://web.mit.edu/newsoffice/2006/blackhole1.html
| عنوان=Scientists find black hole's 'point of no return' | ناشر=Massachusetts Institute of Technology | تاریخ بازدید=2008-03-28 | زبان=انگلیسی }}</ref>
 
تنها گواه وجود افق رویداد در سال ۱۹۹۲ و استفاده [[تلسکوپ فضایی هابل]] از نور [[فرابنفش]] بر می‌گردد. درخشانی یک سیاه‌چاله به خاطر آن است که اجرام انبوهی به دور آن می‌گردند، این سری تپ‌ها از طریق [[انتقال به سرخ گرانشی|انتقال به قرمز گرانشی]] تغییر می‌کنند. که به همین دلیل [[طول موج]]شان زیاد می‌شود، و به خاطر پیش‌گویی [[نسبیت عام]]. ماده از حالت جامد بودن خارج شده، و در نهایت به انرژی تبدیل می‌شود، در حقیقت مواد عبور از افق رویداد را حس نمی‌کنند. دو رشته موج ضعیف رصد شد، که وجود سیاه‌چاله را تایید می‌کنند.<ref name="pasp113">{{یادکرد | نویسنده=جوزف دولان | مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/2001PASP..113..974D Dying Pulse Trains in Cygnus XR-1: Evidence for an Event Horizon]? | ژورنال=The Publications of the Astronomical Society of the Pacific | سال=۲۰۰۱ | شماره=113 | دوهر=786 | صفحه=974–982 | doi=10.1086/322917 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
[[تلسکوپ فضایی چاندرا]] [[خطوط طیفی]] اتم [[آهن]] را در پرتوهای ایکس بررسی کرد نتیجه‌اش این بود. یک [[سیاه‌چاله کر|سیاه‌چاله چرخان]] اجازه می‌دهد اتم‌های در نزدیکی افق رویداد بچرخند اما برای ماکیان ایکس یک هیچ اتمی تا فاصه ۱۶۰ کیلومتری یافت نشد. اگرچه، این جسم ممکن است سیاه‌چاله باشد، اما این داده‌ها نشان می‌دهد این سیاه‌چاله نمی‌چرخد.<ref>{{یادکرد گردهمایی | آخر=Miller | اول=J. M.
| مشارکت=Fabian، A. C. ; Nowak، M. A. ; Lewin، W. H. G. | عنوان=Relativistic Iron Lines in Galactic Black Holes: Recent Results and Lines in the ASCA Archive | عنوان‌کتاب=Proceedings of the 10th Annual Marcel Grossmann Meeting on General Relativity | مکان=Rio de Janeiro، Brazil | تاریخ=July 20–26، 2003 | نشانی=http://arxiv.org/abs/astro-ph/0402101 | تاریخ بازدید = 2008-03-11 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref><ref>{{یادکرد وب | نویسنده=روی استیو | تاریخ=[[۱۷ سپتامبر]]، ۲۰۰۳ | عنوان="«Iron-Clad"» Evidence For Spinning Black Hole
| ناشر=Chandra press Room | نشانی=http://chandra.harvard.edu/press/03_releases/press_091703.html | تاریخ بازدید=2008-03-11 }}</ref> یا به عبارت دیگر این یک [[سیاه‌چاله کر]] نیست.<ref name="History">{{یادکرد|فصل=سیاه‌چاله‌ها|کتاب=[[تاریخچه زمان]]|نویسنده =[[استیون هاوکینگ|استفان هاوکینگ]]|ترجمه=محمدرضا محجوب
|ناشر =شرکت سهامی انتشار|چاپ=اول|شهر=|کوشش=|ویرایش=|صفحه=۱۲۳-۱۲۷|سال=۱۳۸۳|شابک=ISBN 964-5735-19-X}}</ref>
 
 
==== شکل‌گیری ====
بزرگترین ستاره در خوشه ستاره‌ای ماکیان OB3 نزدیک به چهل برابر جرم خورشید جرم دارد. جرم این ستاره به سرعت در حال خارج شدن است، این احتمال را به وجود می‌آورد که از طرف ماکیان ایکس یک در حال جذب شدن است. این ستاره ۳۰ واحد جرم خورشیدی را تا کنون از دست داده‌است. بخشی از جرم از دست رفته ستاره HDE&nbsp;226868، بسیار شبیه یک طوفان بسیار بزرگ ستاره‌ای است. غنای [[هلیم|هلیوم]] خارج شده از ستاره HDE&nbsp;226868 نیز گواه سیاه‌چاله بودن این امر را تایید می‌کند.<ref>{{یادکرد | نویسنده=فیلیپ پودیلوزسکی | مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0207153 On the formation and evolution of black-hole binaries] | ژورنال=Monthly Notices of the Royal Astronomical Society | سال=۲۰۰۲ | دوره=2 | شماره=341 | صفحه=385–404 | doi=10.1046/j.1365-8711.2003.06464.x }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> این امکان وجود دارد که ستاره پدر یک [[ستاره]] [[ستاره ولف-رایه|ولف رایت]] باشد، که بخش قابل توجهی از پوسته‌اش را با یک باد ستاره‌ای قوی از دست داده‌است.<ref name="science300"/>
اگر ستاره پدر با یک [[ابرنواختر]] از بین رفته باشد، رصدها باید از جسم مشابه‌ای خبر می‌دادند که به سرعت در حال خارج شدن باشد. اگرچه این جسم در مدار است، این حاکی از این است که ستاره پدر با انفجار از بین نرفته‌است یا با انفجاری خفیف تبدیل به سیاه‌چاله شده‌است.<ref name="science300"/>
 
==== قرص برافزایشی ====
به دور جسم فشرده یک قرص برافزایشی قرار دارد. درون این لوح گازهای یونیزه و بسیار داغ قرار دارند. این گونه مواد تبدیل به [[پلاسما (فیزیک)|پلاسما]] می‌شوند<ref name="SSK">{{یادکرد
|فصل=سیاه‌چاله‌ها|کتاب=ساختار ستارگان و کهکشان‌ها|نویسنده =پال هاچ|ترجمه=توفیق حیدرزاده|ناشر =موسسه جغرافیای و کارتوگرافی گیتاشناسی|چاپ=پنجم|شهر=تهران|کوشش=|ویرایش=|صفحه=۱۸۱و۱۸۲|سال=۱۳۸۴|شابک=ISBN 964-6241-10-7}}</ref> و شعاع این لوح نزدیک ۵۰۰ برابر شعاع شوارتزشیلد سیاه‌چاله‌است،<ref name="mnras325">{{یادکرد
| نویسنده=ای. جی. یانگ
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0103214 A Complete Relativistic Ionized Accretion Disc in Cygnus X-1]
| ژورنال=Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
| سال=۲۰۰۱ | شماره=325 | صفحه=1045–1052
| doi=10.1046/j.1365-8711.2001.04498.x }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> یا حدود ۱۵٬۰۰۰ کیلومتر.
 
اگرچه پرتوهایش متغیر است اما یکی از بزرگترین منبع پرتو ایکس آسمان<ref name="apj611">{{یادکرد
| نویسنده=سی. زی لی
| مقاله=[http://www.journals.uchicago.edu/doi/abs/10.1086/422209 X-Ray Spectral Variability in Cygnus X-1]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=1999 | شماره=611 | صفحه=1084–1090
| doi=10.1086/422209 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> و بزرگترین منبع پرتو ایکس در صورت فلکی [[ماکیان (صورت فلکی)|ماکیان]] است.<ref>{{یادکرد گردهمایی
|اول=محمدتقی
|آخر=میرترابی
|مکان=[[تهران]]، [[ایران]]
|گردهمایی=همایش سیاه‌چاله‌ها و ستاره‌های نوترونی
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۹۷ | شماره=484 | صفحه=375–382
| doi=10.1086/304323 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> یک امکان دیگر این است که پرتوهای ایکس از طریق پراکندگی کامپتون و از تاج یا افشانه‌ها بیرون آمده باشند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=ان. کیلیفس
| مقاله=[http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0273117705014286 Spectra and time variability of black-hole binaries in the low/hard state]
| ژورنال=Advances in Space Research
| سال=۲۰۰۶ | شماره=38 | دوهر=12 | صفحه=2810–2812
| doi=10.1016/j.asr.2005.09.045 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
تغییرات پرتوهای ایکس تاحدودی متناوب و منظم هستند به همین دلیل به آنها [[تپ‌اختر دوره‌ای]] (QPO) می‌گویند. جرم جسم فشرده فاصله بین شروع محیط پلاسما تا خارج از تپ‌اختر را مشخص می‌کند، با انتشار شعاع و جرم آن کاهش پیدا می‌کند. با این شیوه می‌توان جرم ماکیان ایکس یک را بدست آورد مشروط بر اینکه یک کنترل ضربدری یا همان بررسی متقابل<ref>cross-check</ref> وجود داشته باشد.<ref>{{یادکرد وب
| کار=The Astrophysical Journal
| تاریخ بازدید=2008-04-02
|زبان=انگلیسی }}</ref>
ماکیان ایکس یک تغییرات غیرقابل پیش‌بینی بین دو حالت پرتو ایکس دارد، اگرچه ممکن است به طور مداوم بین این دو حالت باشد. در وضعیت بالا، پرتوهای ایکس سخت هستند، که بدین معنی است که انرژی زیادی دارند. در وضعیت پایین، پرتوهای ایکس نرم هستند، بدین معنی که پرتوهای ایکس انرژی کمتری دارند. در حالت نرم تغییرات بالاتری اتفاق می‌افتد. در وضعیت سخت محیط تاج و قرص برافزایشی حالت مات به خود می‌گیرند. حالت نرم زمانی اتفاق می‌افتد که قرص برافزایشی به جسم فشرده نزدیک می‌شود(موقعیتی نزدیکتر از ۱۵۰ کیلومتر)، به هنگام سردشدن یا خروج از تاج قرص برافزایشی به حالت سخت برمی‌گردد.<ref name="apj626"/>
 
پرتوهای ایکس شارش‌یافته از ماکیان ایکس یک در مدت ۵.۶ روز تغییر می‌کنند، مخصوصاً در خلال نزدیکی دو ستاره و نزدیک شدن به خط دید زمین. این بدین معنی است که بخشی از پرتوها توسط گازهای دور ستاره جذب می‌شوند، که ممکن به خاطر بادهای ستاره‌ای که از ستاره HDE&nbsp;226868 می‌وزد، باشد. حدسی دیگر این است که در دوره ۳۰۰ روزه شارش پرتوها به دلیل تغییر قرص برافزایشی تغییر، می‌کند.<ref name="apj531">{{یادکرد
| نویسنده=جی. کیتوماتو
| مقاله=''GINGA'' All-Sky Monitor Observations of Cygnus X-1
| ژورنال=The Astrophysical Journal | year=2000 | volume=531
| صفحه=546–552 | doi=10.1086/308423 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
==== افشانه‌ها ====
دو زائده از دو طرف جسم فشرده به بیرون پرتاب می‌شوند، و [[انرژی پتانسیل]] گرانشی از دست می‌دهند. بخشی از اتلاف انرژی توسط [[افشانه نسبیتی|افشانه]]‌ها صورت می‌گیرد، و عمود بر قرص برافزایشی هستند، که با سرعت [[نسبیت خاص|نسبیتی]] حرکت می‌کنند. (یعنی سرعت‌شان نسبت به [[سرعت نور]] قابل توجه‌است.) این جفت جت این معنی را می‌رساند که قرص برافزایشی انرژی و [[تکانه زاویه‌ای]] زیادی را به بیرون پرتاب می‌کند. آنها ممکن است [[میدان مغناطیسی]] هم در محیط جسم فسرده ایجاد کنند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=میتشل بگلمن
| مقاله=[http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/300/5627/1898 Evidence for Black Holes] | صفحه=1898–1903
| ژورنال=Science | سال=۲۰۰۳ | شماره=300 | دوره=5627
| doi=10.1126/science.1085334
| pmid=12817138 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
جت‌های ماکیان ایکس یک از لحاظ نور تاریک هستند. بنابر تخمین‌ها جت‌ها انحراف ۳۰ درجه دارند.<ref name="apj626">{{یادکرد
| نویسنده=دیه‌گو تورس
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0503186 Probing the Precession of the Inner Accretion Disk in Cygnus X-1]
| زورنال=The Astrophysics Journal
| سال=۲۰۰۵ | شماره=626 | صفحه=1015–1019
| doi=10.1086/430125 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> یکی از جت‌ها با غبار میان ستاره‌ای برخورد داشته‌است، که به خاطر برخود امواج رادیویی شکل گرفته‌است. این تصادم موجب تشکیل یک [[سحابی]] شد که از طریق [[طیف مرئی|طول موج مرئی]] نیز قابل دیدن بود. برای تولید چنین سحابی به طور متوسط جت <span dir="ltr">(۱۴-۴){{چر}}×۱۰<sup>۳۶</sup></span> [[ارگ]]/، یا <span dir="ltr">(۹±۵){{چر}}×۱۰<sup>۲۹</sup></span>[[وات]] انرژی صرف کرد.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=دی. ام راسل
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0701645 The jet-powered optical nebula of Cygnus X-1]
| ژورنال=Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
| سال=۲۰۰۷ | شماره=376 | دوره=3 | صفحه=1341–1349
| doi=10.1111/j.1365-2966.2007.11539.x }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> این انرژی ۱٬۰۰۰ برابر انرزی شارش یافته از خورشید است.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=جولیانو ساکمن
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1993ApJ...418..457S Our Sun. III. Present and Future]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۹۳ | شماره=418 | صفحه=457–468
| doi=10.1086/173407 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> تاکنون حلقه‌ای در مخالف مسیر وجود ندارند زیرا چگالی جت‌ها کم است.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=ای.گالو گالو
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0508228 A dark jet dominates the power output of the stellar black hole Cygnus X-1]
| ژورنال=[[طبیعت (مجله)|مجلهٔ طبیعت]] | سال=۲۰۰۵ | شماره=۴۳۶
| دوره=7052 | صفحهs=819–821
| doi=10.1038/nature03879 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
در سال ۲۰۰۶ ماکیان ایکس یک اولین احتمال سیاه‌چاله‌ها بود که [[پرتو گاما|پرتوی گاما]] با انرژی بالا، بالای ۱۰۰&nbsp;GeV ارسال می‌کرد. پرتوهای گاما که همزمان با پرتوهای ایکس سخت رصد شدند این مسئله را پیشنهاد می‌کنند که پیوندی میان این اتفاق‌ها وجود دارند. پرتوهای ایکس سخت از افشانه‌ها تولید می‌شود اما پرتوهای گاما از برهمکنش افشانه‌ها با بادهای ستاره‌ای ستاره HDE&nbsp;226868 به وجود می‌آیند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=آلبرت اتل
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/0706.1505 Very High Energy Gamma-ray Radiation from the Stellar-mass Black Hole Cygnus X-1]
| ژورنال=Astrophysical Journal Letters
| سال=۲۰۰۷ | شماره=۶۶۵ | صفحه=L51–L54
 
=== اچ‌دی‌ای ۲۲۶۸۶۸ ===
[[پرونده:Cygnus_X-1.png|left|thumb|یک تصویر خیالی از ماکیان ایکس یک و ستاره همدم. ''طراحی از اسا/هابل. '']]
اچ‌دی‌ای ۲۲۶۸۶۸ {{انگلیسی|HDE 226868}} یک ابرغول با [[رده‌بندی ستارگان|رده طیفی]] ۰۹.۷ {{چر}}Iab{{رچ}}<ref name="SIMBAD"/>که در سر حد بین کلاس O و کلاس B است. و دمای سطح آن ۳۱٬۰۰۰ درجه [[کلوین]] است.<ref name="eas030610">{{یادکرد وب
| نویسنده=استاف | تاریخ=[[۱۰ ژوئن]]، ۲۰۰۳
| نشانی=http://hubble.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=32700
| عنوان=Integral's view of Cygnus X-1 | publisher=ESA
| تاریخ بازدید=2008-03-20
|زبان=انگلیسی}}</ref> و جرمش بین ۲۰ تا ۴۰ برابر [[جرم خورشید]] است. با مدل تکاملی ستاره‌ای فاصله این ستاره ۲٬۰۰۰ پارسک و شعاعش ۲۰-۲۲ برابر [[شعاع خورشیدی|شعاع خورشید]] و درخشندگی ۳۰۰٬۰۰۰-۴۰۰٬۰۰۰ برابر [[درخشندگی خورشید]] پیش‌بینی می‌شود..<ref name="MNRAS358"/><ref name="iorio"/>برای مقایسه، فاصله جسم فشرده با ستاره حدود ۴۰ برابر شعاع خورشید است، یا دو برابر شعاع ستاره.<ref name="apj620"/>
 
سطح ستاره HDE 226868 همواره با جذر و مد از طرف هم‌دم‌اش روبه‌رو بوده است،بوده‌است، و گاهی اوقات پوسته آن پاره می‌شود. بدین علت درخشندگی ظاهری ستاره ۰.۰۶&nbsp;قدر در مدت ۵-۶ روز تغییر می‌کند، کمترین قدر هنگامی رخ می‌دهد که ستاره در راستای دید ما باشد.<ref name="caballero">{{یادکرد گردهمایی
| اول=M. D. | آخر=Caballero
| عنوان=OMC-INTEGRAL: Optical Observations of X-Ray Sources
| عنوان‌کتاب=Proceedings of the 5th INTEGRAL Workshop on the INTEGRAL Universe
| صفحه=875–878 | ناشر=ESA
|تاریخ=۱۶-۲۰ فوریه ۲۰۰۴ | مکان=مونیخ. آلمان
| نشانی=http://adsabs.harvard.edu/abs/2004ESASP.552..875C
| تاریخ بازدید=2008-03-17 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> دلیل این مسئله می‌تواند این باشد که این نورها توسط سیاه‌چاله احتمالی جذب می‌شوند<ref>{{یادکرد
| نویسنده=آرتور کوکس |سال=۲۰۰۱ | صفحه=۴۰۷
| کتاب=Allen's Astrophysical Quantities
| ناشر=Springer | شابک=ISBN 0-387-95189-X }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
وقتی که طیف ستاره با ستاره مشابه یعنی [[اپسیلون جبار]] مطابقت داده شد، نشان داده شد مقدار زیادی [[هلیم|هلیوم]] و مقدار کمی [[کربن]] در جو ستاره وجود دارند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=جی. کالیزو
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1995RMxAA..31...63C Spectral variations and a classical curve-of-growth analysis of HDE 226868 (Cyg X-1])
| ژورنال=Rev. Mex. Astron. Astrofis.
| سال=۱۹۹۵ | شماره=۳۱ | دوره=1
| صفحه=63–86
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> بررسی خطوط طیفی ستاره در نور [[فرابنفش]] و [[هلیوم آلفا]] و تطابق آن با ستاره مشابه یعنی [[پی ماکیان]] نشان می‌دهد، که گازهای زیادی دور ستاره را احاطه کرده‌اند و سرعت این گازهای حدود ۱۵۰۰&nbsp;[[متر بر ثانیه|کیلومتر بر ثانیه]] است.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=پی. اس کونتی
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1978A%26A....63..225C Stellar parameters of five early type companions of X-ray sources]
| ژورنال=Astronomy and Astrophysics
| سال=1978 | شماره=63 | صفحه=1–2
}}<small></small>(ارجاع دست دوم)
</ref><ref>{{یادکرد
| نویسنده=جی. دبلیو سورز
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1998ApJ...506..424S Tomographic Analysis of Hα Profiles in HDE 226868/Cygnus X-1
] | ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=1998 | شماره=506
| دوره=1 | صفحه=424–430
| doi=10.1086/306246 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
این ستاره از طریق [[بادهای ستاره‌ای]] هر سال حدود ۲.۵{{چر}}×۱۰<sup>-۶</sup> جرم خورشید از دست می‌دهد<ref>{{یادکرد
| نویسنده=جی. بی هاتچین
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1976ApJ...203..438H Stellar winds from hot supergiants]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۷۶ | شماره=۲۰۳ | صفحه=438–447
| doi=10.1086/154095 }}</ref> این بدین معنی است که هر ۴۰۰٬۰۰۰ سال به اندازه کل جرم خورشید جرم از دست می‌دهد. اثر گرانشی جسم فشرده باعث چنین بادهایی می‌شود.<ref name="apj620">{{یادکرد
| نویسنده=جی. ام میلر
| مقاله=Revealing the Focused Companion Wind in Cygnus X-1 with ''Chandra''
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۲۰۰۵ | شماره=۶۲۰ | صفحه=398–404
| doi=10.1086/426701 }}(ارجاع دست دوم)</ref> پرتوهای ایکس ناحیه محیط جسم فشرده نشان می‌دهند که گرم و یونیزه این بادهای خود ستاره هستند. مدار جسم از مناطق مختلفی در مسیر بادهای ستاره‌ای و در طول ۵-۶ روز می‌گذرد، خطوط فرابنفش،<ref>{{یادکرد
| نویسنده=سیکوا ورتیلک
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/2006HEAD....9.0131V X-Ray Ionization Effects on the Stellar Wind of Cygnus X-1]
| سال=۲۰۰۶ | شماره=۳۸ | صفحه=334
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> امواج رادیویی،<ref>{{یادکرد
| نوینسده=جی. جی پولی
| مقاله=[http://arxiv.org/abs/astro-ph/9809305v1 Orbital modulation and longer-term variability in the radio emission from Cygnus X-1]
| ژورنال=Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
|سال=۱۹۹۹ | شماره=۳۰۲ | دوره=1 | صفحه=L1–L5
| doi=10.1046/j.1365-8711.1999.02225.x }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref> و پرتوهای ایکس خودشان متغیر هستند.<ref>{{یادکرد
| نویسنده=دی. آر جی‌اس
| مقاله= [http://www.journals.uchicago.edu/doi/full/10.1086/345345 Wind Accretion and State Transitions in Cygnus X-1]
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=2003 | شماره=583 | صفحه=424–436
| doi = 10.1086/345345
}}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
[[لب روش]] برای ستاره HDE&nbsp;226868 اینگونه تعریف می‌شود که منطقه‌ای است که در حرکت اجرام بدلیل جاذبه دو ستاره محدود می‌شود. موادی که از لب روش عبور می‌کنند در مدار یکی از این دو جسم قرار خواهند گرفت. این لب روش نزدیک سطح ستاره‌است اما امکان نزدیکی مواد وجود ندارد، بنابراین موادی که نزدیک هم هستند شروع به جداشدن می‌کنند. اگرچه، بادهای ستاره‌ای بعد از خروج از لب روش به سمت مدار ستاره می‌روند اما بعداً به سمت قرص برافزایشی و جسم فشرده جذب می‌شود.<ref name="apj304">{{یادکرد
| نویسنده=دی. آر جی‌اس
| مقاله=[http://adsabs.harvard.edu/abs/1986ApJ...304..371G The optical spectrum of HDE 226868 = Cygnus X-1. II&nbsp;— Spectrophotometry and mass estimates]
| زورنال=The Astrophysical Journal، Part 1
| سال=۱۹۸۶ | شماره=۳۰۴ | صفحه=371–393
| doi=10.1086/164171 }}<small>(ارجاع دست دوم)</small></ref>
 
گاز و گردوغبار میان ستاره‌ای بین این ستاره و خورشید قدر ظاهری ستاره را کاهش می‌دهد و البته به انتقال قرمز ستاره نیز تاثیر می‌گذارند. تخمین مقدار کاهش قدر به دلیل غبارهای میان ستاره‌ای({{چر}}A<sub>V</sub>{{رچ}}) ۳.۳ است.<ref>{{یادکرد
| ژورنال=The Astrophysical Journal
| سال=۱۹۷۳ | شماره=۱۸۵ | دوره=2 | صفحه=L113–L116
| doi=10.1086/181333 }}(ارجاع دست دوم)<small></small></ref> بدون کاهش قدر از طریق غبار میان ستاره‌ای این ستاره از قدر پنجم خواهد بود<ref>{{یادکرد وب
| نشانی=http://astronomy.swin.edu.au/cosmos/I/Interstellar+Reddening
|عنوان=Interstellar Reddening
| نشانی=http://www.astro.uiuc.edu/~kaler/sow/cygx1.html
|عنوان=Cygnus X-1 |ناشر=دانشگاه ایلی‌نویز
| تاریخ بازدید=2008-03-19
|زبان=انگلیسی}}</ref>
 
== استفان هاوکینگ و کیپ ثورن ==
 
ماکیان ایکس یک موضوع یک شرط‌بندی علمی بین [[استیون هاوکینگ|استفان هاوکینگ]] و [[کیپ تورن|کیپ ثورن]] بود، در این شرط‌بندی هاوکینگ اعتقاد داشت در این منطقه سیاه‌چاله‌ای وجود ندارد. هاوکینگ توضیح داد که اینهم یک جور سیاست عاقبت اندیشانه‌است. در نوشته او در کتاب، ''[[تاریخچه زمان]]''، {{نقل قول|این یک بیمه نامه برای من است. من بسیار بر روی سیاه‌چاله‌ها کار کردم، و احساس کردم که اگر اینجا سیاه‌چاله نباشد تمام زحماتم به هدر می‌رود. اما در آنصورت، من این احساس را دارم که شرط را برده‌ام، و که چهارسال اشتراک [[مجله چشم خصوصی]] (Private Eye) استفاده می‌کنم. اگر این سیاه‌چاله واقعا وجود داشته باشد، کیپ یک سال مجله [[پنت‌هاوس (مجله)|پنت‌هاوس]] را رایگان می‌برد. وقتی که این شرط‌بندی را در سال ۱۹۷۵ قرار گذاشتیم، ما ۸۰ درصد مطمئن بودیم که ماکیان ایکس یک سیاه‌چاله‌است. اکنون، من ۹۵ درصد مطمئن هستم، ولی هنوز شرط‌بندی برقرار است.<ref name="History" />}}
 
== منابع ==
;عمومی:
Wikipedia contributors، "Cygnus X-1," Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cygnus_X-1&oldid=227649084 (accessed July 26، 2008).
;ویژه:
{{پانویس|۲}}
| نشانی=http://sci.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=32709
| عنوان=Artist's impression of Cygnus X-1
| ناشر=ESA | تاریخ بازدید=2008-03-24
| زبان=انگلیسی}}
* {{یادکرد وب
| عنوان=Cygnus X-1، the black hole
| ناشر=Astronomical Observatory of the Jagiellonian University
| تاریخ بازدید=2008-03-24
| زبان=انگلیسی}}
* {{یادکرد وب
| نویسنده=دبلیو. سیرمن. | تاریخ=[[۱۸ دسامبر]]، [[۲۰۰۲ (میلادی)|۲۰۰۲]]
| نشانی=http://www.eso.org/public/outreach/eduoff/cas/cas2002/cas-projects/austria_cygnus_1/
| عنوان=Black Hole in Cygnus | ناشر=ESA
| تاریخ بازدید=2008-03-29
| زبان=انگلیسی}}
* {{ویکی‌آسمان