تفاوت میان نسخه‌های «غلامحسین فیض اللهی»

بدون خلاصه ویرایش
 
== زندگی ==
غلامحسین فیض اللهی در بهار سال ۱۳۰۷در [[چادگان]] بدنیا آمد. پدرش جعفرقلی نام داشت و به جهت علاقه به [[امام حسین]] (ع) وی را غلامحسین نامید. در کودکی و زمانی که هفت سال بیشتر نداشت پدرش را از دست داد و سرپرستی مادر و دو خواهرش را بر عهده گرفت. از همان زمان علاقه به هنر و ترسیم نقش و نگار در وی وجود داشت از اینرو با پول اندکی که بدست می آورد وسیله [[نقاشی]] تهیه می کرد.
به جهت علاقه ای که به هنر به ویژه میناکاری داشت در سن ۱۸ سالگی به [[اصفهان]] رفت تا در این زمینه هنرآموزی کند. وی نزد استاد [[شکرالله صنیع زاده]] که از برجسته ترین میناساز آن زمان بود آموزش [[میناسازی]] دید و بیش از بیست سال در کارگاه وی فعالیت کرد. رابطه بین او و استادش رابطه ای صمیمی و مریدانه بود که نقش شگرفی در پرورش وی داشت. سپس کارگاه شخصی اش را ایجاد کرد و سالها به آفرینش آثار هنری مشغول بود.
 
در زمانی که وی به میناسازی روی آورد این هنر در محدوده تزیین نگین انگشتری و دستبند گستره داشته که با تلاش و زحمت بسیاری که میناسازان آن زمان متحمل شدند پهنه این هنر سنتی را به حالت فعلی افزایش دادند. <ref>[http://91.98.46.102:8080/Farhikhtegan/details.aspx?id=7203 بنیاد ایران شناسی]</ref> وی در سالهای آخر فعالیتش در کارگاهش که در بازار هنر، که در کنار مدرسه [[چهار باغ]] قرار داشت فعالیت می کرد. فیض اللهی علاوه بر [[میناسازی]] در رشته های [[نقاشی]] ، [[تذهیب]] و [[مینیاتور]] نیز مهارت بالایی داشت. از اینرو در تعاونی [[صنایع دستی]] [[اصفهان]] و شرکت تعاونی کشورهای اسلامی در [[پاکستان]] نیز عضویت داشت.
 
غلامحسین فیض اللهی در نیمه شب هشتم آذر ماه ۱۳۷۶ از دنیا رفت و در گلشن نام آوران [[باغ رضوان]] [[اصفهان]] به خاک سپرده شد. <ref>[http://www.isfahanportal.ir/framework.jsp?SID=2454 شهرداری اصفهان]</ref>
فرزندانش نیز در رشته های هنری فعالیت دارند و دختر بزرگ وی «زهره» نگارگر و تذهیب کار است. وی هنر میناسازی و آبگینه را نیز نزد پدرش فرا گرفته است. همچنین دو پسر استاد فیض اللهی به نامهای «غلامعلی» و «غلامرضا» از میناسازان اصفهانی می باشند که پسر بزرگ وی غلامعلی مدتی نیز در مقام رییس اتحادیه [[ صنایع دستی]] [[اصفهان]] فعالیت داشته است.
== آثار ==
وی آثار زیبایی از خود در زمینه میناکاری بر گذاشته است که برخی از آنها در موزه های داخلی نگهداری می شوند. همچین در شهرهای [[نجف،نجف]] ، [[کربلا]] و [[دمشق]] و برای حرمهای مقدس [[شیعیان آثاری ساخته است. برخی از مهمترین آثار وی چنین می باشند: <ref>[http://www.rasekhoon.net/Mashahir/Show-904440.aspx راسخون]</ref>
* درهایی برای حرم امام [[حسین]] (ع) ( با همراهی استاد [[شکرالله صنیع زاده]] ).
* ضريح [[امام رضا]] (ع) ( با همراهی استاد [[شکرالله صنیع زاده]] ).
* كيهان فرهنگی، سال هشتم، آذرماه ۱۳۷۰، شماره ۷۸.
 
* هندیانی، امین. ''سالنامه جاودانه های ایران''.
 
[[رده:هنرمندان اهل ایران]]
۶۲۰

ویرایش