تفاوت میان نسخه‌های «اندونوکلئازهای محدودکننده»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۱۰ سال پیش
جز
ربات:فاصلهٔ مجازی، "ك" و "ي"، غلط املایی
جز (ربات: افزودن رده از مقاله همسنگ در ویکی‌انگلیسی)
جز (ربات:فاصلهٔ مجازی، "ك" و "ي"، غلط املایی)
این دسته از آنزیم‌های محدودکننده از متداول‌ترین نوع آنزیم‌های محدودکننده می‌باشند و کاربرد وسیعی در تاگ سازی([[کلونینگ]]) [[ژن|ژن‌ها]]، برش DNA به قطعات کوچک‌تر، نقشه‌برداری فیزیکی [[ژنوم]]، ایجاد مولکول‌های [[DNA نوترکیب]] دارند. این آنزیم‌ها توالی‌های ویژه‌ای را روی دو رشته DNA شناسایی کرده و آنرا برش می‌دهند. جایگاه شناسایی این آنزیم‌ها به صورت [[واروخوانه]] (پالیندروم) می‌باشند. در حالت واروخوانه دو رشته DNA مکمل و معکوس یکدیگر می‌باشند و دارای نقطه تقارن هستند. در این نوع مولکول DNA از دو طرف َ۳ به َ۵ و َ۵ به َ۳ یکسان خوانده می‌شود. به طوریکه هر رشته می‌تواند بر روی خود تا بخورد و [[ساختار سنجاق سر]] ایجاد کند. جایگاه شناسایی این دسته از آنزیم‌ها بین ۴ تا ۶ نوکلئوتید و گاهی تا ۸ نوکلئوتید می‌باشد.
 
برخی آنزیم‌های محدودکننده بدست آمده از منابع متفاوت جایگاه‌های یکسانی را شناسایی می‌کنند و آن را به طور یکسان برش می‌دهند. به چنین آنزیم‌هائیآنزیم‌هایی اصطلاحاً ''ایزوشیزومر'' گفته می‌شود. مثلاً جایگاه شناسائی و محل برش آنزیم‌های محدودکننده HpaII و MspI بصورت C/CGG است.
 
برخی از آنزیم‌های محدودکننده جایگاه مشابهی را شناسایی می‌کنند ولی آن را به دو صورت مختلف برش می‌دهند، این آنزیم‌ها ''نئوشیزومر'' نامیده می‌شوند. آنزیم‌های محدودکننده SmaI و XmaI نئوشیزومر اند و جایگاه و محل برش آنها به ترتیب بصورت CCC/GGG و C/CCGGG می‌باشد.
۲۵٬۵۹۴

ویرایش