تفاوت میان نسخه‌های «عطاملک جوینی»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
{{تمیزکاری}}
{{بهبود منبع}}
{{دیگر کاربردها|جوینی}}
'''علاءالدین ابوالمنظر عطاملک بن بهاءالدین محمد جوینی''' (۶۸۱-۵۸۱ هـ ق) مورخ و ادیب ایرانی قرن هفتم قمری است. او از جمله صاحب دیوانان جوینی است که در قرنهای پنجم، ششم و هفتم هجری قمری همواره متصدی مشاغل بزرگ و دولتی بودند. عطاملک از جوانی وارد کارهای دیوانی شد و به خدمت [[امیر ارغون]]ا حکمران [[خراسان]] پیوست و دوبار به همراه وی به [[مغولستان]] سفر کرد . در این سفرها با احوال [[مغولان]] آشنایی پیدا کرد. در سال [[۶۵۴هـ ق]] که [[هلاکوخان]] [[مغول]] به [[خراسان]] آمد عطاملک به وی پیوست و در جنگهای وی با [[اسماعیلیان]] [[الموت]] و [[خلیفه عباسی]] در [[بغداد]] همراه او بود. پس از مرگ [[هلاکوخان]] و به سعایت [[مجدالملک یزدی]] مدتی گرفتار گردید؛ چون آزاد گشت در شب شنبه ۴ ذیحجه [[۶۸۱ قمری]] ([[۲۲ اسفند]] [[۶۶۱]]) در [[اران]] درگذشت. پیکر او را به [[تبریز]] برده و در انجا به خاک سپردند.
 
'''علاءالدین ابوالمنظر عطاملک بن بهاءالدین محمد جوینی''' (۶۸۱-۶۲۳ هـ ق) مورخ و ادیب ایرانی قرن هفتم قمری است. از آثار او [[جهانگشای جوینی]] و رسالهٔ تسلیةالاخوان است.<ref>مدرس رضوی، محمدتقی، احوال و آثار خواجه نصیر طوسی، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۴. (صص ۱۵۲-۱۵۰)</ref>
{{تاریخ-خرد}}
 
== زندگی ==
'''علاءالدین ابوالمنظر عطاملک بن بهاءالدین محمد جوینی''' (۶۸۱-۵۸۱ هـ ق) مورخ و ادیب ایرانی قرن هفتم قمری است. او از جمله صاحب دیوانان جوینی است که در قرنهای پنجم، ششم و هفتم هجری قمری همواره متصدی مشاغل بزرگ و دولتی بودند. عطاملک از جوانی وارد کارهای دیوانی شد و به خدمت [[امیر ارغون]]ا حکمران [[خراسان]] پیوست و دوبار به همراه وی به [[مغولستان]] سفر کرد . در این سفرها با احوال [[مغولان]] آشنایی پیدا کرد. در سال [[۶۵۴هـ ق]] که [[هلاکوخان]] [[مغول]] به [[خراسان]] آمد عطاملک به وی پیوست و در جنگهای وی با [[اسماعیلیان]] [[الموت]] و [[خلیفه عباسی]] در [[بغداد]] همراه او بود. پس از مرگ [[هلاکوخان]] و به سعایت [[مجدالملک یزدی]] مدتی گرفتار گردید؛ چون آزاد گشت در شب شنبه ۴ ذیحجه [[۶۸۱ قمری]] ([[۲۲ اسفند]] [[۶۶۱]]) در [[اران]] درگذشت. پیکر او را به [[تبریز]] برده و در انجا به خاک سپردند.
 
== درگذشت ==
پس از مرگ [[هلاکوخان]] و به سعایت [[مجدالملک یزدی]] مدتی گرفتار گردید؛ چون آزاد گشت در شب شنبه ۴ ذیحجه [[۶۸۱ قمری]] ([[۲۲ اسفند]] [[۶۶۱]]) در [[اران]] درگذشت. پیکر او را به [[تبریز]] برده و در مقبره چرنداب به خاک سپردند. صدرالدین علی طوسی در اینباره سروده است:
 
{{شعر}}
{{ب| آصف عهد علا حق و دین زبدهٔ کون| کرد بدرود جهان را چو سر آمدش زمان}}
{{ب|در شب شنبه چهارم ز مه ذیحجه|سال بر ششصد و هشتاد و یکی در اران }}
{{پایان شعر}}<ref>مدرس رضوی، محمدتقی، احوال و آثار خواجه نصیر طوسی، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۴. (ص ۶۸)</ref>
 
== منابع ==
{{پانویس}}
{{تاریخافراد-خرد}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض: جوینی، عطاملک}}
 
[[رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران]]
[[رده:مدفونان در مقبرةالوزرا]]