لئوپولد فون رانکه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برای انتشار اولین كتابش در سال ۱۸۲۴ با عنوان "تاریخ مردمان لاتین و آلمانی تبار از ۱۴۹۴ تا ۱۵۱۴" او به میزان زیادی از انواع وسیعی از منابع استفاده كرد كه در آن زمان معمول نبود. این منابع شامل خاطرات، نامه های شخصی و رسمی، اسناد دولتی، حكم نامه های سیاسی، و روایات شاهدان عینی می شدند. به این معنا او به سمت فیلولوژی (زبان شناسی تاریخی) روی آورد ولی بر اسناد زمینی تاكید كرد تا متون عهد قدیم و بیگانه.
 
به دنبال موفقیت كتاب فوق الذكر، به رنكه سمتی در دانشگاه برلین داده شد. در دانشگاه او عمیقا درگیر مباحثاتی شد كه بین طرفداران پروفسور فردریك كارل -كه بر روی انواع مختلف دوره های زمانی متفاوت تاریخ تاكید می كرد- و طرفداران فیلسوف معروف [[هگل]] كه به تاریخ به چشم یك داستان پایان ناپذیر جهانی می نگریست. رنكه از دیدگاه اول پشتیبانی می نمود و نظرگاه هگلی را تحت عنوان رهیافتی "همه كاره" مورد انتقاد قرار می داد.
 
== روش شناسی‌ ==
کاربر ناشناس