تفاوت میان نسخه‌های «نخست‌وزیر»

 
== در ایران ==
این مقام را در گذشته در [[ایران]] '''وزیر'''، '''صدر اعظم''' و '''رئیس‌الوزرا''' می‌گفتند. مقام نخست‌ وزیری به معنای امروزی آن پس از [[مشروطه]] در ایران به‌وجود آمد. در [[نظام جمهوری اسلامی ایران]] پنج نفر به نخست‌وزیری رسیدند؛ [[مهندس مهدی بازرگان]]، [[آقای محمد علی رجایی]]، [[دکتر محمد جواد باهنر]]، [[آیت الله محمدرضا مهدوی کنی]] و نهایتا مهندس سید میرحسین موسوی، ولی با بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ خورشیدی این مقام حذف شد و پس از آن رئیس جمهوری بالاترین مقام اجرائی و رئیس هیئت وزیران شد. واپسین نخست وزیر تاریخ ایران [[مهندس میرحسین موسوی]] بود مهندس موسوي از كانديداهاي رياست جمهوري آخرين دوره كه دكتر احمدي ن‍‍ژاد با آراي بيشتري به رياست انتخاب شد نيز بوده است.
 
اولین نخست وزیر پس از مشروطیت ایران [[میرزا نصرالله نائینی]] بود که در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ هم زمان با فرمان مشروطیت به مقام نخست وزیری رسید و در ۲۶ اسفند ۱۲۸۵ پس از ۷ ماه و دوازده روز استعفاء کرد.{{مدرک}}
کاربر ناشناس