کابوی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۷۲۰ بایت اضافه‌شده ،  ۱۰ سال پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
(گسترش)
بدون خلاصۀ ویرایش
{{در دست ویرایش ۲|ماه=مارس|روز=۲۹|سال=۲۰۱۲|چند = 2}}
[[پرونده:Texascowboys2.jpg|250px|left|thumb|دو کابوی در [[تگزاس]]، [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]].]]
[[پرونده:Roping a calf at the Buffalo Bill Cody Stampede Rodeo.jpg|250px|thumb|مسابقات طناب‌اندازی[[کمند|کمنداندازی]] به گوساله‌ها (calf roping) در [[وایومینگ]]]]
 
'''کابوی''' یا '''کاوبوی''' {{انگلیسی|Cowboy}} به گاوچران‌های سنتی کشورهای [[آمریکای شمالی]] گویند.<ref>[http://dictionary.reference.com/browse/cowboy Cowboy | Define Cowboy at Dictionary.com<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>
کابوی‌ها در دامداری‌ها به پرورش دام کمک می‌کنند و بسیاری از امور مربوط به [[دامداری]] را نیز انجام می‌دهند.
جامعه تاریخی گاوچران‌های آمریکا که در اواخر سده نوزدهم شکل گرفت در اصل شاخه‌ای بود از سنت گاوچران‌های مکزیکی معروف به [[واکوئرو]]. کابوهای آمریکایی و سبک زندگی آن‌ها بعدها مورد توجه بسیار قرار گرفت و دستمایه داستان‌ها و فیلم‌های زیادی شد.
 
کابویان را امروزه می‌توان در برخی کشورهای [[آمریکای جنوبی]] و [[استرالیا]] نیز دید.
 
دوران اصلی کابو‌ها از سال ۱۸۶۷ تا دهه ۱۸۸۰ میلادی بود. این دوران با فعالیت جمع‌آوری دام و رساندن این چارپایان از دشت‌های تکزاس[[تگزاس]] به مناطق شمالی برای فروش آغاز شد و پس از حصاربندی مسیرهای گله‌رانی، گسترش راه آهن و چندین سال توفان و سرما که بسیاری از دام‌ها را کشت به پایان رسید.
 
== فرهنگ ==
==پیشینه==
پیشینه گاوچرانی به سبک کابوی‌ها به اسپانیا و مهاجران اولیه اروپایی در آمریکا بازمی‌گردد.
علفزارهای گسترده تکزاستگزاس و میانه آمریکای شمالی از دوران باستان چراگاه‌های بسیار خوبی برای [[بوفالو|بوفالوها]] بودند. اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۲۱ گاوهایی را با خود به این نواحی آوردند که این گاوها به مرور در دشت‌های تکزاس پراکنده شده و نسل گاو شاخ‌دراز از آن‌ها به‌وجود آمد.
 
به مرور شمار گاو و [[رمه]] در این نواحی بیش از مقدار مورد نیاز ساکنان شد و با کشیده شدن راه آهن در دهه ۱۸۷۰ در مناطق شمالی به‌ویژه کانزاس،[[کانزاس]]، دامداران تکزاسیتگزاسی به فکر رساندن گاو و گوسفندهای خود به این خطوط راه آهن و ارسال آن‌ها برای فروش در شهرهای شمال شرق آمریکا افتادند.
 
جمع‌آوری رمه‌ها و رساندن گله‌های بزرگ دام از تکزاستگزاس به کانزاس تبدیل به کار اصلی کابوی‌ها شد و سبک زندگی و ماجراهای آن‌ها را رقم زد.
این [[گله‌رانی|گله‌رانی‌ها]] از جنوب به شمال معمولا دو تا سه ماه به درازا می‌انجامید و طی این مدت کابوی‌ها زندگی دشوار، تنها و پر گرد و خاکی را تحمل می‌کردند. گاوچران‌های غرب آمریکا در این گله‌رانی‌ها با خطراتی چون رم کردن دسته‌جمعی گاوها، [[مار زنگی|مارهای زنگی]]، حمله [[سرخ‌پوست‌ها]] و [[شبیخون]] دزدان گله روبه‌رو بودند.
 
کابوی‌ها پس از رسیدن به شهرهای دارای راه آهن هم‌چون [[داج‌سیتی، کانزاس|داج‌سیتی]] در کانزاس و [[ابیلین، تگزاس|ابیلین]]، دستمزد خود را که حدود ۳۰ دلار بود دریافت می‌کردند و به رفع خستگی و خوش‌گذرانی می‌پرداختند، این مبلغ البته در آن زمان نیز دستمزد بالایی نبود.
 
شهرهایی چون داج‌سیتی و ابیلین به خاطر وجود کابوی‌ها و فعالیت بارگیری دام در قطارها گسترش زیادی یافتند و به عنوان شهرهای گاوچران‌ها یا «گاوشهر» معروف شدند. برای تفریحات گاوچران‌ها در این شهرها سالن‌هایی به‌وجود آمد که کابوی‌ها در این سالن‌ها به نوشیدن و رقص و آواز و همنشینی با بانوان می‌پرداختند.
 
==دوران پرخطر==
ساخت تفنگ‌ها و [[هفت‌تیرهای]] بهتر و سریع‌تر به خصوص [[ششلول|ششلول‌ها]] به مرور زندگی در غرب آمریکا را تغییر داد. کابوی‌ها به مرور برای رویارویی با مارهای سمی مسیر گله‌رانی و دزدان گله، مسلح شدند. تیراندازی به سوی مارهای زنگی سرعت عمل زیادی در هفت‌تیرکشی می‌طلبید دست یافتن به این سرعت عمل تبدیل به یکی از تمرینات روزانه کابوی‌ها شد.
 
اما این مهارت باعث شد تا دعواهای کابویی در سالن‌های تفریحاتی و کوچه‌های گاوشهرها پرخطر بشود و منجر به قتل تعدادی از کابوهای درگیر بشود. درگیری کابوی‌ها و گله‌دزد‌های مسلح و تبهکاران به گاوشهر‌ها کشیده شد و باعث ناامنی گسترده در این مناطق شد. داج‌سیتی در این زمان ۱۹ سال و یک [[قمارخانه]] داشت و به عنوان «محل نابکاران» و «بدترین شهر» آمریکا برای زندگی معروف شده‌بود. مردم گاوشهرها برای مقاله با تبهکاران و هفت‌تیرکشانششلول‌بندها و برقراری قانون [[کلانتر|کلانترهایی]] را به شهرها آوردند و گاه نیز مجبور می‌شدند از میان خود کابوی‌ها افراد دست‌به‌هفت‌تیر و ماهر را به کلانتری برگزینند.
 
==پایان دوران کابوی==
با گذر زمان، دشت‌های گسترده که محل چرای آزاد دام‌ها بود محل استقرار تعداد زیادی مزرعه و دامداری و روستا شد و مسیرهای گله‌رانی کابوی‌ها نیز رفته رفته با [[سیم خاردار]] و حصاربندی مزرعه‌ها بسته شد.
در این زمان دامداری‌های بزرگ نیز به درگیری با دامداری‌های کوچک پرداختند و این باعث جنگ دامداری‌ها در این نواحی شد.
در دهه ۱۸۸۰ نواحی غرب آمریکا با [[خشکسالی]] درازمدت و پس از آن در ۱۸۸۵ با برف و [[بوران]] شدید روبه‌رو شد. یک سال پس از آن حتی توفان سرد شدیدتری منطقه را درنوردید و جان صدها هزار گاو گوسفند را گرفت.
 
در نتیجه این بلایا، دامداری غرب و زندگی کابویی از سال ۱۸۸۶ به این‌سو تغییر کرد، بسیاری از دامداری‌ها ورشکست شدند و کار کابوی‌ها هم دیگر [[گله‌داری]] و گله‌رانی نبود بلکه محدود به کشت علوفه، تعمیر [[آسیاب‌ها]] و ساخت و تعمیر حصارها شد.
با این تغییرات، دوران طلایی کابوی‌ها، گله‌رانی‌های بزرگ، گاوشرها و سالن‌ها و ماجراهای آن به پایان رسید اما داستان‌های این دوره در کتاب‌ها و فیلم‌ها و فرهنگ عامه هم‌چنان زنده ماند.
 
== منابع ==
۱۶۰٬۲۸۳

ویرایش