تفاوت میان نسخه‌های «خودمحوری»

۴۱ بایت اضافه‌شده ،  ۸ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
 
==خودمحوری در نظریه رشد شناختی ژان پیاژه==
از دیدگاه [[ژان پیاژه]] خودمیان بینی ([[Egocentrism]]) حالت روانی بهنجاريبهنجاری است که در آن نبود تمایز میان واقعیت شخصی (واقعیت از دیدگاه و در ذهن شخص) و واقعیت عینی قابل مشاهده می باشدمی‌باشد <ref name="Mansour & Dadsetan">منصور، محمود و دادستان، پریرخ (1367۱۳۶۷). ''دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی به ضمیمه آزمون هايآزمون‌های عملیاتی در پژوهش هايپژوهش‌های ژنتیک و بالینی''. تهران: ژرف.</ref>. به بیان دیگر خودمیان بینی به مفهوم ناتوانی در دركدرک نظرهاينظرهای دیگران و نبود احساس نیاز به جستجويجستجوی دیدگاه هادیدگاه‌ها و واقعیت هايواقعیت‌های موجود موافق و مخالف برايبرای تایید نظر خود است. در نظام پیاژه هر دوره با خودمیان بین ویژه خود شروع شده و با تمرکززدایی پایان می یابدمی‌یابد. در مرحله [[عملیات عینی]] نیز کودكکودک خودمیان بین (به ویژه در مرحله [[پیش عملیاتی]]) خود را در مرکز جهان می بیندمی‌بیند <ref name="Wadsworth">وادزورث، باريباری (1378۱۳۷۸). ''روان شناسی رشد: تحول شناختی و عاطفی از دیدگاه پیاژه''. (مترجمان جواد صالحی فدردي،فدردی، امیر امین یزديیزدی). مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد.</ref>. این ویژگی که در 2۲ سالگی (آغاز مرحله [[پیش عملیاتی]]) در اوج خود می باشدمی‌باشد در شرایط طبیعی و بهنجار در حدود 11۱۱ سالگی (پایان مرحله [[عملیات عینی]]) به پایین ترین سطح می رسدمی‌رسد و البته جايجای خود را به شکلی دیگر که ویژه دوره عملیات صوريصوری است می دهدمی‌دهد <ref name="Naderi">نادری، محمد رامین (1389۱۳۸۹). ''تحلیل وب سایت هایسایت‌های کودکان از دیدگاه نظریه رشد شناختی پیاژه: نیم دوره عملیات عینی''. (استاد راهنما مهری پریرخ). پایان نامه کارشناسی ارشد، گروه کتابداری و اطلاع رسانی، دانشگاه فردوسی مشهد. 1389۱۳۸۹. </ref>.
 
 
۱۴۹٬۵۳۰

ویرایش