تفاوت میان نسخه‌های «خودمحوری»

۳۰ بایت اضافه‌شده ،  ۸ سال پیش
* گرایش به درک، فهم و تفسیر جهان برمبنای خود
 
==خودمحوری (خودمیان بینی) در نظریه رشد شناختی ژان پیاژه==
از دیدگاه [[ژان پیاژه]] خودمیان بینی ([[Egocentrism]]) حالت روانی بهنجاری است که در آن نبود تمایز میان واقعیت شخصی (واقعیت از دیدگاه و در ذهن شخص) و واقعیت عینی قابل مشاهده می‌باشد <ref name="Mansour & Dadsetan">منصور، محمود و دادستان، پریرخ (۱۳۶۷). ''دیدگاه پیاژه در گستره تحول روانی به ضمیمه آزمون‌های عملیاتی در پژوهش‌های ژنتیک و بالینی''. تهران: ژرف.</ref>. به بیان دیگر خودمیان بینی به مفهوم ناتوانی در درک نظرهای دیگران و نبود احساس نیاز به جستجوی دیدگاه‌ها و واقعیت‌های موجود موافق و مخالف برای تایید نظر خود است. در نظام پیاژه هر دوره با خودمیان بین ویژه خود شروع شده و با تمرکززدایی پایان می‌یابد. در مرحله [[عملیات عینی]] نیز کودک خودمیان بین (به ویژه در مرحله [[پیش عملیاتی]]) خود را در مرکز جهان می‌بیند <ref name="Wadsworth">وادزورث، باری (۱۳۷۸). ''روان شناسی رشد: تحول شناختی و عاطفی از دیدگاه پیاژه''. (مترجمان جواد صالحی فدردی، امیر امین یزدی). مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد.</ref>. این ویژگی که در ۲ سالگی (آغاز مرحله [[پیش عملیاتی]]) در اوج خود می‌باشد در شرایط طبیعی و بهنجار در حدود ۱۱ سالگی (پایان مرحله [[عملیات عینی]]) به پایین ترین سطح می‌رسد و البته جای خود را به شکلی دیگر که ویژه دوره عملیات صوری است می‌دهد <ref name="Naderi">نادری، محمد رامین (۱۳۸۹). ''تحلیل وب سایت‌های کودکان از دیدگاه نظریه رشد شناختی پیاژه: نیم دوره عملیات عینی''. (استاد راهنما مهری پریرخ). پایان نامه کارشناسی ارشد، گروه کتابداری و اطلاع رسانی، دانشگاه فردوسی مشهد. ۱۳۸۹. </ref>.
 
 
=='''منابع'''==
<references />
 
۶

ویرایش