تفاوت میان نسخه‌های «ژوزه مائورو ده واسکونسلوس»

== نویسندگی ==
واسکونسلوس ذاتاً داستانگو بود. حافظه قدرتمند و تخیل گسترده در نهایت او را به سوی نویسندگی سوق داد.
نخستین رمان واسکونسلوس، [[موز وحشی]] {{به پرتغالی|<small>Banana Brava</small>}} در سال ۱۹۴۲ منتشر شد اما موفقیت بزرگ او در عرصه ادبیات با انتشار [[روزینا،روزینیا، قایق من]] {{به پرتغالی|<small>Rosinha, Minha Canoa</small>}}در ۱۹۶۲ آشکار شد.
 
واسکونسلوس سبک خاصی در نویسندگی داشت او ابتدا زمینه وقوع داستان را انتخاب میکرد و تمامی جزئیات آن را با بررسی های عمیق کشف میکرد. سپس تمامی وقایع داستان و حتی گفتگوها را تخیل می کرد و دست آخر هنگامی نوشتن را آغاز می کرد که داستان به تمامی در خیالش شکل گرفته باشد: «... فقط زمانی نوشتن را آغاز می کنم که احساس کنم رمان از تمام منفذهای بدنم به خارج می تراود. پس از آن بی وقفه می نویسم». به این ترتیب بود که رمان [[درخت زیبای من]] {{به پرتغالی|<small>O Meu Pé de Laranja Lima</small>}} شناخته شده ترین اثر واسکونسلوس تنها طی دوازده روز نوشته شد. هر چند که نویسنده اعتراف می کند که «... این اثر برای بیست سال در اندرون من بوده است».