تفاوت میان نسخه‌های «داروهای ضدافسردگی»

بدون خلاصه ویرایش
جز (r2.7.1) (ربات اصلاح: tl:Antidepressant)
کسانی که از [[افسردگی]] شدید رنج می‌برند، معمولاً با یکی از انواع داروهای ضد افسردگی {{انگلیسی|antidepressant}} درمان می شوند . در موارد مقاوم ممکن است بیمار دو نوع دارو دریافت کند . البته روشهاي روان درمانی نيز در اين بيماران كاربرد دارد.
 
== .
== انواع داروهای ضدافسردگی ==
 
۱. [[ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای|سه حلقه‌ای‌ها]] (TCA)(از این جهت سه حلقه‌ای نامیده می‌شوند که در ساختار شیمیایی آن‌ها سه حلقه وجود دارد) مانند [[ایمی پرامین]]، [[آمی تریپتیلین]] و [[نورتریپتیلین]]. این داروها اولین دسته از داروهای ضدافسردگی هستند که پیدایش آنها تحول بزرگی در درمان بیماران افسرده ایجاد کرد. عمل اصلی داروهاي اين گروه در مغز مهار بازجذب سروتونین و نوراپینفرین با بلوك نمودن عمكرد انتقال دهنده هاي سروتونين و نوراپی نفرين است. لذا موجب افزايش سطح مغزي سروتونين و نوراپينفرين ميشوند. اين داروها اثر بسيار كمي بر روي انتقال دوپامین دارند.
 
از محاسن این داروها اثربخشی بالا و قیمت ارزان آنهاست. ولی خواب آلودگی، افزایش وزن، خشکی دهان و تاری دید از عوارض بارز این داروهاست که باعث می‌شود برخی از بیماران نتوانند آنها را تحمل کنند. همچنین این داروها ممکن است باعث کاهش فشار خون وضعیتی و طولانی شدن [[فاصله QT]] در [[نوار قلب]] شوند و به همین سبب استفاده از آنها در سنین بالا و در بیماران قلبی می تواند مخاطره آمیز باشد. در حال حاضر این داروها به عنوان خط دوم درمان یا در موارد مقاوم به درمان استفاده می شوند.
 
۲. [[بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز]] (MAOI) مانند [[ترانیل سیپرومین]] و [[فنلزین]] . مصرف کنندگان این دسته دارویی باید از مصرف غذاهای حاوی [[تیرامین]] مانند [[پنیر]] پرورده اجتناب کنند .این داروها با مهار کردن مونوآمین اکسیداز آنزیمی که انتقال‌دهنده‌های عصبی را تخریب می‌کند، سطح سروتونین، اپینفرین، دوپامین و مونوآمین‌های دیگر را در مغز بالا می‌برند.
کاربر گمنام