سفرنامه‌نویسان انگلیسی و ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
نخستین جهانگرد غربی که در دوران اسلامی به ایران سفر کرد، ”خاخام بنیامین بن جناح“ از اهالی تودلای اسپانیا بود. او که بین سال‎های 569-560 هجری به روزگار حکومت سلجوقیان از ایران دیدن کرد، در این سفر ضمن بازدید از جوامع کلیمی مشرق زمین، به تجارت نیز مشغول بود. در فاصله سالهای582- 576 هجری جهانگرد دیگری به نام ”خاخام موسی پتاچیا“ از شهر پراگ، از راه لهستان و روسیه به ایران سفر کرد و در مورد ”آرامگاه دانیال نبی“ در شوش گزارشی تهیه نموده است.[http://www.hawzah.net/FA/articleview.html?ArticleID=92172]
ماركوپولو ( 1294-1273م.)، ابن بطوطة مراكشي در سال 779ق. ( 1377م. ) ، كلاويخو (1405-1404 م.) ، جوزافا باربارو (1474م.) و تعدادي ديگر.[[كرزن]] در فهرست سياحان اروپايي كه در فاصله سالهاي 1891-1800 به ايران مسافرت كرده‌اند ، از 192 نفر كه در قالب نمايندگان سياسي ، نظامي و اقتصادي به ايران آمده‌اند ، نام برده است .
* بیشترین [[سفرنامه]] ها از سفر به ایران به [[انگلیسی]] ها اختصاص دارد البته [[روس]]ها ، [[فرانسوی]] ها،[[ پرتغالی]] ها و دیگران هم سفرنامه هایی از ایران دارند اما یا ترجمه نشده است و یا کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
جالب اینکه همه این [[سفرنامه]] نویسان اشاره به [[خلیج فارس]] (Persian gulf) و مسائل آن دارند و تعدادی از آنها بخش عمده سفرنامه مربوط به تحولات خلیج فارس است. تعدادی از سفرنامه های مربوط به ایران: