تفاوت میان نسخه‌های «سلاح دوش‌پرتاب»

بدون خلاصه ویرایش
[[پرونده:AT4 rocket launcher.jpg|thumb|300px|موشک‌انداز دوش‌پرتاب از نوع لوله‌باز که مشکل [[واپس‌زنی]] در آن‌ها حل شده‌است.]]
'''موشک دوش‌پرتاب''' [[پرتابه|پرتابه‌ای (به انگلیسی: Projectile)]] است که با موشک‌انداز به سوی هدفی شلیک می‌شود و اندازهٔ آن به صورتی است که انسان می‌تواند آن را بر شانه خود حمل و شلیک کند.
 
سلاح‌های دوش‌پرتاب به دو دسته تقسیم می‌شوند: [[توپ بدون لگد]] که به شکل لوله‌ای باز است و گازهای واکنشی پرتاب از پشت آن خارج می‌شود و از گلوله‌های معمولی استفاده می‌کند و نوع دوم سلاح‌هایی که از سیستم [[آر.پی.جی]] یا گلوله‌های دارای پیشرانه [[راکت]] استفاده می‌کنند. در این سلاح‌ها شلیک به وسیله مقدار کمی مواد منفجره یا با سیستم فشار گاز انجام می‌شود و پس از اینکه راکت مسافتی را طی کرده و از شخص شلیک‌‌کنندهشلیک‌‌ کننده فاصله گرفت فیوز آن فعال شده و روشن می‌شود و پس از آن نیروی پیشرانه گلوله از راکتی که پشت کلاهک جنگی قرار گرفته تأمین می‌شود. انواع کوچکترپیشرفته‌تر واین بدونراکت‌ها به سیستم هدایتی معمولامجهزند درو جنگ‌هایبه نزدیکعنوان موشک دوش‌پرتاب شناخته می‌شوند و برایبقیه مسافت‌هایقابلیت کوتاههدایت کارربدشوندگی دارندندارند و موشک‌هایمسیر بزرگترآن‌ها وبا هدایت‌شوندهنشانه‌گیری بیشترمشخص برایمی‌شود. مسافت‌هایبعضی طولانیاز استفادهانواع می‌شوند.راکت‌های کاربرددوش‌پرتاب اصلی(مثل این[[ام-۷۲ سلاحلا]]) دریک‌بار جنگ‌هایمصرف ضدتانکو استبرخی هرچندنیز علیه(مانند تأسیسات[[آرپی‌جی-۷]]) وقابل بناهااستفاده همدوباره تأثیرگذارندهستند.
 
انواع کوچکتر و بدون سیستم هدایتی معمولا در جنگ‌های نزدیک و برای مسافت‌های کوتاه کاربرد دارند و موشک‌های بزرگتر و هدایت‌شونده بیشتر برای مسافت‌های طولانی استفاده می‌شوند. کاربرد اصلی این سلاح در جنگ‌های ضدتانک است هرچند علیه تأسیسات و بناها هم تأثیرگذارند.
 
انواع پیشرفته‌تر این راکت‌ها به سیستم هدایتی مجهزند و به عنوان موشک دوش‌پرتاب شناخته می‌شوند و بقیه قابلیت هدایت شوندگی ندارند و مسیر آن‌ها با نشانه‌گیری مشخص می‌شود. بعضی از انواع راکت‌های دوش‌پرتاب (مثل [[ام-۷۲ لا]]) یک‌بار مصرف و برخی نیز (مانند [[آرپی‌جی-۷]]) قابل استفاده دوباره هستند.
 
== منابع ==
۵۳۲

ویرایش