زبان فارسی میانه: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جز (r2.7.2) (ربات: افزودن es:Idioma pahlavi)
 
Hāmōč=آموز
 
 
Hāmōčkar=آموزگار
 
Tāpīstān=تابستان
 
 
=== صفت ===
 
صفت در زبان پهلوی سه حالت دارد: مطلق، برتر، برترین
 
Zarrēn= زرین
 
 
صفت و موصوف و مضاف الیه نیز با واسطه (ī) بجای کسره فارسی می‌آید.
 
در گذشته و کلماتی مانند خواهر خوراک... خوانده می‌شد
 
 
گاهی اوقات صفت پیش از فعل بیاید در این صورت حرف اضافه می‌شود
 
(Ān īh īk)
 
 
mart īh= مردی
 
این واژه در واژه‌های بسیاری بویؤه در نام شهرها و روستاها هنوز جاری است مثل گیلان یعنی محل منسوب نژاد گیل.
 
 
 
=== قید ===
 
Dātīhā= قانونی
 
 
این پسوند (ایها) برای ساختن قید هنوز بکار می‌رود:
 
Rāstēn راستین =
 
 
ضمیر(کلمه ایست که جای فاعل می‌آید در شوند تکرار آن)
 
ōyšān= ایشان
 
 
ضمایر متصل درست همانند فارسی است. (م ت ش......)
 
اگرت سعادتی هست که زنده دل بمیری به حیاتی اوفتادی که در آن فنا نباشد
 
 
Humta-Huxta-Xvarašta
 
 
۲-به ضمیر نسبی (ای) آن کس که – که- انکه-
 
که در این جمله ضمیر نسبی (ای) چسبیده‌است اما در جمله زبان فارسی ضمیر بعنوان شناسه به فعل دیدن چسبیده‌است.
 
 
۳-به ضمیر (کی) کدام که
 
ضمیر او جمع می‌شود ایشان
 
 
ضمایر استفهامی------------> (کی-که- چه- چی – کدام-)
[[رده:زبان فارسی]]
[[رده:زبان‌های ایرانی میانه|پارسی میانه]]
[[رده:زبان‌های کلاسیک]]
[[رده:زبان‌های مرده|پارسی میانه]]
[[رده:زبان‌های منقرض‌شده آسیا]]
۴٬۴۱۱٬۲۶۸

ویرایش