استرپتوکوک پیوژنز: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
ویرایش با ابرابزار
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ویرایش با ابرابزار)
| regnum = [[یوباکتریا]]
| phylum = [[فیرمیکوتس]]
| classis = [[کوکسی (کوکوس هاکوکوس‌ها)]]
| ordo = [[لاکتوباسیلالس]]
| familia = [[استرپتوکوکاسیه]]
| binomial_authority = Rosenbach 1884
}}
'''استرپتوکوک پیوژنز'''{{به لاتین|''Streptococcus pyogenes''}} کوکسی هایکوکسی‌های گرم مثبتی هستند که در گروه A طبقه بندی لنسفیلد قرار می گیردمی‌گیرد. استرپتوکوک پیوژنز هنگامی که بر روی آگار خون دار رشد می کند،می‌کند، بتا همولیتیک است<ref>Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. ISBN 0-8385-8529-9.</ref>.
استرپتوکوک هااسترپتوکوک‌ها از نظر تولید آنزیم کاتالاز، منفی هستند. مدت زمان انکوباسیون باکتری، ۱ تا ۳ روز به طول می انجامدمی‌انجامد. این طور تصور می شودمی‌شود که سالیانه ۷۰۰ میلیون عفونت توسط این باکتری ایجاد می شودمی‌شود که ۶۵۰ هزار مورد از آن هاآن‌ها شدید هستند. میزان مرگ و میر عفونت هایعفونت‌های ایجاد شده توسط استرپتوکوک پیوژنز حدود ۲۵% است<ref>Jim Dwyer (July 11, 2012). "An Infection, Unnoticed, Turns Unstoppable". The New York Times. Retrieved July 12, 2012.</ref>.
 
== سروتیپ بندی ==
در سال ۱۹۲۸، ربکا لنسفیلد با استفاده از پروتئین M (پروتئین سطحی و فاکتور بیماریزایی مهم در استرپتوکوک پیوژنز)، روشی را برای سروتیپ بندی (سروتایپینگ) استرپتوکوک پیوژنز ابداع نمود<ref>Lancefield RC (1928). "The antigenic complex of Streptococcus hemolyticus". J Exp Med 47 (1): 9–10. doi:10.1084/jem.47.1.91.</ref>. در سال ۱۹۴۶، لنسفیلد، طبقه بندی سرولوژیکی بر اساس پروتئین سطحی T را طراحی کرد<ref>Lancefield RC, Dole VP (1946). "The properties of T antigen extracted from group A hemolytic streptococci". J Exp Med 84 (5): 449–71. doi:10.1084/jem.84.5.449.</ref>. تاکنون ۱۰۰ سروتیپ T و ۲۰ سروتیپ M در استرپتوکوک پیوژنز شناخته شده استشده‌است.
 
== بیماریزایی ==
[[پرونده:Streptococcal pharyngitis 1.jpg|انگشتی|250px|فارنژیت استرپتوکوکی (گلودرد چرکی). به تورم لوزه هالوزه‌ها و اگزودا توجه کنید]]
این باکتری بیماریهای مهمی را در انسان ایجاد می کندمی‌کند. [[فارنژیت]] (گلودرد چرکی)، زرد زخم، باد سرخ، [[سلولیت]]، فاسئیت نکروزان ([[قانقاریا]]) از بیماری هایبیماری‌های مهمی هستند که توسط استرپتوکوک پیوژنز ایجاد می شوندمی‌شوند. برخی از سویه هایسویه‌های باکتری توکسین هاییتوکسین‌هایی (سم هاسم‌ها) تولید می کنندمی‌کنند که در ایجاد بیماری نقش دارند مانند [[مخملک]] و سندرم شوک توکسیک<ref>Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. ISBN 0-8385-8529-9.</ref>.
استرپتوکوک پیوژنز می تواندمی‌تواند در بیماری هایبیماری‌های خود ایمنی نقش داشته باشد. علت این امر را شباهت بافت هایبافت‌های بدن با ساختار پروتئین M می دانندمی‌دانند. آنتی بادی هاییبادی‌هایی که علیه پروتئین M ایجاد می شودمی‌شود با بافت هایبافت‌های خود بدن واکنش می دهدمی‌دهد و در نتیجه بیماری خود ایمنی ایجاد می شودمی‌شود. [[تب روماتیسمی]] (قلب) و [[گلومرولونفریت]] (کلیه)، دو بیماری خود ایمنی مرتبط با باکتری هستند<ref>Ryan KJ, Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. ISBN 0-8385-8529-9.</ref>.
 
== فاکتورهای بیماریزایی ==
استرپتوکوک پیوژنز، فاکتورهای بیماریزایی مختلفی را تولید میمی‌کند. کند.این باکتری با استفاده از این فاکتورهای بیماریزایی می تواندمی‌تواند به سلول هایسلول‌های میزبان بچسبد، از سیستم ایمنی میزبان فرار کند یا در بدن پخش شود<ref>Patterson MJ (1996). Streptococcus. In: Baron's Medical Microbiology (Baron S et al. , eds.) (4th ed.). Univ of Texas Medical Branch. ISBN 0-9631172-1-1.</ref>.
* '''کپسول :'''
کپسول از هیالورونیک اسید تشکیل شده استشده‌است و موجب مقاومت باکتری نسبت به هضم شدن در برابر نوتروفیل هانوتروفیل‌ها خواهد بود.
* '''پروتئین M :'''
پروتئین M موجب مهار اپسونیزاسیون توسط سیستم کمپلمان میزبان می شودمی‌شود. همچنین می تواندمی‌تواند با اتصال به فیبرینوژن، اپسونیزاسیون را مهار کند. با این وجود، این پروتئین نقطه ضعف باکتری است زیرا آنتی بادی هایبادی‌های تولید شده علیه آن، موجب به دام افتادن باکتری توسط فاگوسیت هافاگوسیت‌ها (گلبول هایگلبول‌های سفید) خواهد شد. هر سویه، پروتئین M ویژه خود را تولید می کندمی‌کند. از پروتئین M برای سروتیپ بندی سویه هایسویه‌های استرپتوکوک پیوژنز نیز استفاده می شودمی‌شود.
* '''پروتئین T :'''
پروتئین T (مقاوم به تریپسین)، پروتئین ثانویه ویژه تیپ است که شاخص اپیدمیولوژیکی مفیدی برای سویه‌هایی است که پروتئین M را بیان نمی‌کنند. عملکرد دقیق پروتئین اخیر هنوز ناشناخته باقی مانده استمانده‌است.
* '''استرپتولیزین O :'''
نوعی اگزوتوکسین است که در همولیز گلبول هایگلبول‌های قرمز (بتا همولیز) نقش دارد. آنتی بادی تولید شده علیه استرپتولیزین O را می توانمی‌توان در بدن شناسایی کرد. استرپتولیزین O یا به اختصار ASO بیانگر عفونت اخیر با استرپتوکوک پیوژنز است.
* '''استرپتولیزین S :'''
نوعی اگزوتوکسین است که دارای فعالیت کاردیوتوکسیک (اثر بر قلب) می باشدمی‌باشد. استرپتولیزین S، ایمنی زا نیست و در برابر اکسیژن پایدار است (بر خلاف استرپتولیزین O). این توکسین، بسیاری از رده هایرده‌های سلولی مثل نوتروفیلنوتروفیل‌ها، ها، پلاکت هاپلاکت‌ها و اندام هااندام‌ها را تحت تاثیر قرار می دهدمی‌دهد.
* '''اگزوتوکسین تب زای استرپتوکوکی :'''
SpeA و SpeC، سوپرآنتی ژن هاییژن‌هایی هستند که توسط این باکتری تولید می شوندمی‌شوند. آن ها،آن‌ها، مسئول ایجاد راش در تب مخملک و بسیاری از علائم سندرم شوک توکسیک استرپتوکوکی می باشندمی‌باشند.
* '''استرپتوکیناز :'''
آنزیمی است که پلاسمینوژن را فعال کرده و به پلاسمین تبدیل می کندمی‌کند. استرپتوکیناز در هضم فیبرین و سایر پروتئین هاپروتئین‌ها نقش دارد.
* '''هیالورونیداز :'''
از مهمترین فاکتورهای گسترش باکتری در بدن است. هیالورونیداز، اسید هیالورونیک (مهمترین بخش بافت همبند) را تجزیه می کندمی‌کند.
* '''استرپتودورناز :'''
هر سویه می تواندمی‌تواند تا 4۴ نوع آنزیم DNase تولید کند. استرپتودورناز از به دام افتادن باکتری در دام هایدام‌های خارج سلولی نوتروفیلی (neutrophil extracellular traps) که از جنس DNA هستند، جلوگیری می کندمی‌کند. آنتی بادی‌های تولید شده علیه DNaseB، به عنوان یک شاخص مهم برای تشخیص عفونت‌های پوستی استرپتوکوکی مطرح می‌باشد.
* '''C5a پپتیداز :'''
C5a (کموتاکسین قوی نوتروفیلی) را تجزیه می کندمی‌کند. در مراحل اولیه عفونت از مهاجرت نوتروفیل هانوتروفیل‌ها به سمت باکتری جلوگیری می کندمی‌کند.
 
== تشخیص ==
گرفتن سوآب از گلو (بیماران مبتلا له گلودرد چرکی) و کشت بر روی محیط آگار خون دار و استفاده از دیسک باسیتراسین، یکی از معمول ترین روش هایروش‌های تشخیص آزمایشگاهی باکتری است. باکتری بر روی محیط آگار خون دار، بتا همولیتیک است و به باسیتراسین حساس می باشدمی‌باشد. واکنش تست کاتالاز بر روی باکتری کشت یافته در محیط غیر خون دار، منفی است. باکتری از نظر تست هایتست‌های CAMP و هیپورات، منفی است. همچنین می توانمی‌توان با استفاده از تست هایتست‌های سرولوژیکی، آنتی ژن اختصاصی گروه A را به راحتی در سویه مشکوک تشخیص داد<ref>Kellogg JA, Bankert DA, Elder CJ, Gibbs JL, Smith MC (September 2001). "Identification of Streptococcus pneumoniae revisited". J. Clin. Microbiol. 39 (9): 3373–5. PMC 88350. PMID 11526182.</ref>.
 
== درمان ==
درمان انتخابی، پنی سیلین است که حداقل به مدت ۱۰ روز تجویز می گرددمی‌گردد<ref>Falagas ME, Vouloumanou EK, Matthaiou DK, Kapaskelis AM, Karageorgopoulos DE (2008). "Effectiveness and safety of short-course vs long-course antibiotic therapy for group a beta hemolytic streptococcal tonsillopharyngitis: a meta-analysis of randomized trials". Mayo Clin Proc 83 (8): 880–9. doi:10.4065/83.8.880. PMID 18674472.</ref>. تاکنون هیچ سویه مقاوم به پنی سیلین در استرپتوکوک پیوژنز کشف نشده استنشده‌است هرچند از سال ۱۹۸۵، گزارش هاییگزارش‌هایی از سویه هایسویه‌های تحمل کننده پنی سیلین ارائه شده است<ref>Kim KS, Kaplan EL (1985). "Association of penicillin tolerance with failure to eradicate group A streptococci from patients with pharyngitis". J Pediatr 107 (5): 681–4. doi:10.1016/S0022-3476(85)80392-9. PMID 3903089.</ref>. باکتری به ماکرولیدها، کلرامفنیکل و تتراسایکیلین حساس است اما میزان مقاومت در سویه هاسویه‌ها نسبت به آنتی بیوتیک هایبیوتیک‌های اخیر، بیشتر می باشدمی‌باشد.
 
== پیشگیری ==
در حال حاضر، هیچ نوع واکسنی برای پیشگیری از عفونت ساخته نشده استنشده‌است هرچند پژوهش هاپژوهش‌ها در این زمینه ادامه دارد.
 
== جستارهای وابسته ==
* [[استرپتوکوک]]
* [[تب روماتیسمی]]
* [[مخملک]]
 
== منابع ==