باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۶ سال پیش
جز
ویرایش با ابرابزار
[[پرونده:MolkAra.jpg|thumb|150px|left]]'''عباس میرزا مُلک آرا''' (۶ آذر [[۱۲۱۸]] - ۲۵ فروردین [[۱۲۷۶]]) شاهزاده [[قاجار]] و برادر ناتنی [[ناصرالدین شاه]] است.
 
پدرش [[محمدشاه]] او را به یاد پدر خود [[عباس میرزا]]، عباس نامید. عباس همچنین نام مرشد و صدراعظم او، [[حاجی میرزا آقاسی]] نیز بود. عباس میرزا از ناصرالدین شاه کوچکتر بود و مادرش نیز [[کرد]] و [[سنی]] بود و این دو مانع از ولیعهدی او می‏شد. محمدشاه عباس میرز را بیش از سایر فرزندانش دوست می‏داشت و به او لقب «نایب‏السلطنه» بخشیده بود. عباس میرزا همواره مورد سوء ظن ناصرالدین شاه قرار داشت، چراکه شاه او را مدعی تاج و تخت می‏پنداشت. او مدت بیست و هفت سال را در تبعید در [[بغداد]] و [[استانبول]] به سر برد. در [[۱۲۹۴ (قمری)]] با کسب اجازه از ناصرالدین شاه به ایران بازگشت. شاه به او لقب مُلک‏آرا داد و حکومت [[زنجان]] را به او سپرد. بعد از مدتی عباس میرزا از ترس به [[قفقاز]] گریخت و این بار با وساطت [[میرزا حسین خان سپهسالار|میرزا حسین مشیرالدوله]] در [[۱۲۹۶ (قمری)]] به ایران بازگشت. او در سال [[۱۳۱۴ (قمری)]] ‪‪‪‪‪‪‪‪ به جای [[محسن مشیرالدوله]] وزیر [[عدلیه]] شد و دوسال بعد در هنگام اسب سواری به دلیل [[سکته قلبی]] درگذشت.<ref>{{یادکرد-دهخدا|عنوان =ملک آرا | بازیابی =۲۲ اسفند ۱۳۹۰ }}</ref>
 
عباس میرزا زیر نظر [[رضاقلی هدایت]] تربیت یافته بود و سواد ادبی خوبی داشت. او کتابی در شرح حال خود نوشته استنوشته‌است.
 
== منابع ==
{{پانویس}}
* {{یادکرد|کتاب= قبلهٔ عالم|نویسنده = امانت، عباس |ناشر =کارنامه|شهر=تهران|سال=۱۳۸۴|شابک = ISBN 964-431-049-7}}
۴٬۰۷۴

ویرایش