زبان فارسی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{میخی هخ|PA|۲۰}}{{میخی هخ|I|۲۰}}{{میخی هخ|SHA|۲۰}}{{میخی هخ|I|۲۰}}{{میخی هخ|YA|۲۰}}{{میخی هخ|A|۲۰}}{{میخی هخ|U|۲۰}}{{میخی هخ|VA|۲۰}}{{میخی هخ|A|۲۰}}{{میخی هخ|DA|۲۰}}{{میخی هخ|A|۲۰}}
 
===زبان پارسیفارسی در دوره میانه ===
[[پرونده:Papak.png|بندانگشتی|250px|واژه پاپک (شکل پارسی میانه [[بابک]]) به خط پهلوی.]]
در [[رده‌بندی زبان‌شناسی]]، به زبانی که از [[سده سوم پیش از میلاد]] تا [[سده هفتم پس از میلاد]] در [[ایران‌زمین]]، کاربرد داشته‌است، [[میانه]] می‌گویند. زبان [[پارسی میانه|پهلویفارسی]] به [[گویش مرکزی میانه]] که در دوران [[اشکانیان]] و [[ساسانیان]] رواج داشت، گفته می‌شود. [[دستور زبان پهلویفارسی]] در دوره میانه ساده‌تر از [[باستان]] اما پیچیده‌تر از زبان فارسی رایج در [[فارسیدوره نواسلامی]] بوده‌است.<ref>Microsoft Encarta Encyclopedia ۲۰۰۲. ۱۹۹۳-۲۰۰۱ Microsoft Corporation.
Encyclopædia Britannica ۲۰۰۶ Ultimate Reference Suite DVD Version: ۲۰۰۶٫۰۱٫۰۰٫۰۰۰۰۰۰۰۰۰, Persian Language</ref><ref>راهنمای زبان‌های ایرانی، جلد دوم زبان‌های ایرانی نو، رودریگر اشمیت، ترجمه آرمان بختیاری و همکاران، انتشارات ققنوس، چاپ اول ۱۳۸۳</ref>
{{سخ}}کلمهٔ پهلوی به معنی منتسب به پهلو است که خود صورتی از واژهٔ پارت است، و به عبارتی زبان پارتیان بوده. زبان پهلوی یا پارسی میانه (فارسی دری) شکلی از زبان فارسی است که واسطهٔ مستقیم میان پارسی باستان و فارسی امروزی است،<ref>Pahlavi language." The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. ۲۰۰۸. Encyclopedia.com. ۲۱ Dec. ۲۰۰۹</ref> که بعدها فارسی نو که فارسی امروزی می‌باشد از این زبان به وجود آمده.<ref>http://fa.wikipedia.org/wiki/پارسی‌میانه</ref>