باز کردن منو اصلی

تغییرات

۲۹ بایت اضافه‌شده ،  ۶ سال پیش
جز
تصحیح‌های ویرایشی
واژه حجاز بمعنای «حائل و میانگیر» است و از این رو به آن این نام را داده‌اند که به صورت رشته‌کوه [[تپه|تپه‌مانندی]] میان دو سرزمین [[تهامه]] (غور) و [[نجد]] واقع شده‌است که اولی سرزمینی پست در امتداد کناره [[دریای سرخ]] و دومی سرزمینی بلند در داخله عربستان است.<ref>دانشنامه اسلام (EI). سرواژه حجاز.</ref>
 
سرزمین حجاز همانند دیگر مکان‌های [[شبه جزیره عربستان]] بسیار [[خشک]] و کم‌آب است از این رو مناطق زیست‌پذیر دائمی در آن کم بوده‌است. در هنگام ظهور [[اسلام]] فقط چند شهر [[مکه]]، [[مدینه]]، [[طائف]] و [[خیبر]] از مراکز آباد و مسکونی حجاز به شمار می‌آمد ولی اکنون حجاز بخش آباد و پرجمعیت کشور [[پادشاهی عربستان]] را تشکیل می‌دهد.
 
حجاز سرزمین بزرگی است که از سوی شمال به [[فلسطین]] و از سوی باختر به [[دریای سرخ]] و از جانب جنوب به منطقه ٔ [[عسیر]] در یمن و از سوی خاور به بیابان‌های [[نجد]] و شمر و برالشام محدود می‌شود.
بخشی از شمال سرزمین تهامه که جزئی از حجاز به شمار می‌آید بیابانی ریگزار با کوه‌هایی سنگلاخی و خشک و بی‌گیاه است و از این رو [[بطلمیوس]] و دیگر جغرافی‌دانان یونان باستان این بخش را «[[پترا|آرابیا پتریا]]» یعنی عربستان سنگلاخ می‌خواندند.<ref>لغتنامه دهخدا: حجاز.</ref>
 
کوه‌های تهامه حجاز از نیمه شمالی کوهستان سرات (سراة) تشکیل شده و بلندترین نقطه‌اش در مسافت دوازده ساعتی خاور مکه قرار گرفته که «جبل کرا» نام دارد و ارتفاع قله آن از سطح دریا به ۲۰۰۰ متر می‌رسد، و این کوه برخلاف دیگر قسمتهای کوهستان سرات سرسبز است.<ref>دهخدا: حجاز.</ref>