تفاوت میان نسخه‌های «روابط ایران و هند»

بدون خلاصه ویرایش
[[پرونده:Tagore Iran.jpg|بندانگشتی|چپ|250px|Seen here is [[رابیندرانات تاگور]] as a guest of [[مجلس شورای اسلامی|Iran's parliament]] in the 1930s.]]
 
'''روابط ایران و هندوستانهندو''' به مجموعهٔ [[روابط بین‌الملل|روابط]] [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[اجتماعی]] بین [[ایران]] و [[هندوستانهند]] گفته می‌شود.
*مقاله در دست ساخت و اصلاح ترجمه ها
 
'''روابط ایران و هندوستان''' به مجموعهٔ [[روابط بین‌الملل|روابط]] [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[اجتماعی]] بین [[ایران]] و [[هندوستان]] گفته می‌شود.
== دیرینگی روابط دو فرهنگ ==
*پیشینه روابط ایران و هند.
حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال قبل یک موج بزرگ مهاجرتی ازشمال شرق ایران بسوی منطقه سند صورت گرفته است که به آن مهاجرت آریایی هاآریایی‌ها به هندوستانهند می گویند. مبادلات و مهاجرتها همواره از آن دوره میان ایران و هند وجود داشته است در کتیبه هایکتیبه‌های هخامنشی از هند نام برده شده و قلمرو داریوش بزرگ تا ورای تمدن سند ادامه داشته است. از دوره ساسانی یک سنگ نوشته میخی بر کلیسای سن طماس مدارس باقی مانده که تصویر آن را دکتر [[علی اصغرحکمت]] در صفحه ۱۱ کتاب نقش پارسی بر احجار هند آورده است.
جمله معروف [[جواهر لعل نهرو]] :
**" روابط بین دو کشور ایران و هندوستانهند یک داستان کهنه تاریخ عالم است، بلکه می‌نماید که از این هم قدیم‌تر بشماریم. حالا باید این داستان کهن را از کلک عزم و ثبات و مداد ائتلاف بر صفحه گیتی مجدّدا بنگاریم و این باده قدیم را در محبّت جدید، از سر نو بیندازیم.
*بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم *فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد.*من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم".
قدمت روابط فرهنگی و زبانی و مهاجرتی ایرانیان و هندوستانی هاهندی‌ها آنقدر معروف است که نیاز به توضیح ندارد. اهمیت روابط این دو فرهنگ نیز آشکار است برای مردم ایران و تاریخ و ادبیات ایران هیچ سرزمینی معروفتر و شناخته شده تر از هندوستانهند نیست. هیچ کتاب تاریخی – ادبی و جغرافیایی را در فارسی نمی یابیدنمی‌یابید که از هندوستانهند سخن و مطلب نگفته باشد. بطوریکه مهمترین و قدیمی ترین منظومه حماسی ایرانیان یعنی شاهنامه بیشتر از ۱۰۰ بار نام هند- هندوستانهند و سند و مکران را در اشعار خود آورده است .<ref>تاثیر زبان فارسی بر زبان و ادبیات شبه قاره هند[http://www.hozehonari.com/PrintListItem.aspx?id=22896] حوزه هنری دکترعجم</ref>
شاید یکی از بهترین توصیفها از نزدیکی فرهنگی دو ملت و علاقه مشترک به یکدیگر را«سوبرامانیان سوآمی»وزیر سابق هند و رئیس حزب جاناتا ارائه کرده است.وی پس از دیدار چند سال پیش خود از ایران می‌نویسد:"هند و ایران دارای قرنها رابطه فرهنگی و تمدنی هستند و برخوردار از مشترکات فرهنگی بسیار.ایران در گذشته از طریق زبان فارسی و نیز هنر،معماری و نظایر آن هند را تحت تأثیر خود قرار داده است.اما آن وجه مهمی را که در سفر اخیر خود به ایران تجربه کرده‌ام علاقه وافر مردم ایران نسبت به هند است.مردم عادی غالبا نسبت به هند اظهار دوستی می‌کنند که ریشه این احساسات به پیوندهای پاک فرهنگی و تمدنی دو کشور بازمی‌گردد و ارتباطی به سیاست خارجی ایران ندارد"(سوآمی ۱۸۳۱:۱۵). اگر از روابط دیرینه دو ملت بگذریم،روابط رسمی ایران و هند پس از استقلال هند سریعا برقرار می‌گردد.استعمار هند توسط انگلستان،آسیبهای فراوانی بر پیوندهای فرهنگی ایران و هند بر جای نهاد. اولین جرقه‌های آغاز روابط سیاسی را باید در سال ۱۹۴۷ جستجو کرد.در آن تاریخ هیئت بلندپایه ایرانی در کنفرانس آسیایی که در دهلی نو برگزار شد،شرکت جست و علاقمندی خود را نسبت به کشور تازه استقلال‌یافته هند اعلام کرد.(سوآمی ۱۸۳۱:۲۵).در ۲۴ اسفند۱۳۲۸ قرارداد دوستی و مودت بین دولت ایران و دولت تازه استقلال‌یافته هند انعقاد یافت.این عهدنامه ضمن تأکید بر اصل صلح و دوستی، روشهای صلح‌جویانه را برای رفع اختلالات بین دو کشور پیش‌بینی کرده بود.همچنین دو کشور موافقت کردند که کنسولگریهای چندی را در کشور طرف دیگر تأسیس کنند و قراردادهای لازم را در زمینه‌های بازرگانی،گمرکی،کشتیرانی،هواپیمایی،فرهنگی و استرداد مجرمین و معاضدت قضایی منعقد کنند.(گل بهروزان ۲۸۳۱:۹۰۱).
از منابع موجود، چنین برمی‌آید که نام قدیم هند، «آریا وارتا» بوده است که به معنی سرزمین آریاست... اما این نام بیشتر به نواحی شمال هند اطلاق می‌شده است.
گسترش آریاها در جنوب هند سبب جنگهای داخلی گسترده‌ای در حدود قرن چهاردهم قبل از میلاد گردید و از این زمان هند مجموعاً «بهارات و ارشا» نامیده می‌شد که قسمت پهناوری از افغانستان امروزی را نیز در برمی‌گرفت
ایرانیان و مردم شبه قارۀ هند در اصل از یک نژاد به نام «آریا» (هند و اروپایی) بوده و از آن منشعب گردیده‌اند. در حقیقت مردم هند و اروپایی به دو تیره بزرگ غربی و شرقی تقسیم می‌شوند:
در پایان قرن هجدهم که مطبوعات در هند آغاز به کار کردند، افراد کمی قادر بودند زبان انگلیسی بدانند و زبان‌های بومی هند برای روزنامه‌نگاری نیز توانایی لازم را نداشتند در آن زمان، زبان فارسی، که هزار سال زبان جامعۀ رسمی و درجه اول هند بود (این رسمیت تا سال ۱۸۳۰ ادامه داشت) به آن دلیل که گروه کثیری قادر به خواندن فارسی بودند و توانایی پرداخت آبونمان روزنامه را نیز داشتند، در به حرکت درآوردن چرخ روزنامه‌نگاری هندوستان،هند، سخت مؤثر افتادند.
«جام جهان نامه» هفته نامه‌ای به سردبیری لاله صدا سوخ رای که اهل کلکته بود در سال ۱۸۲۲ آغاز به کار کرد.
«مرآت الاخبار» به سردبیری راما موهان روی، نیز در همان سال منتشر شد. روزنامه دیگری به نام «شمس‌الاخبار» به زبان فارسی توسط مانی راما تاخور به طور مرتب در هند انتشار یافت.
جدا از حمایت مسلمانان از زبان فارسی، سهم و نقش هندوان در گسترش تمام رشته‌های ادبیات زبان فارسی در هندوستانهند نشان می‌دهد که تأثیر طرز تفکر هند و بر این زبان کم نبوده است و در واقع وطن دوم زبان فارسی در طول حکومت مسلمانان هندوستانهند بوده است.
 
همانندی‌های فراوان میان زبان [[اوستا]] و [[سانسکریت]] هم نشانه دیگری از پیوند دیرینهٔ ایران و شبه قاره دارد. شباهت نمادهای مذهبی ایرانیان باستان و هندی هاهندی‌ها از جمله خدای میترا و همچنین وارونای ودا که معادل اهورای زرتشتی است. نمادهای [[آیین مهر]] یا میترا و [[صلیب شکسته]] و صلیب که نماد [[خورشید]] و گردونه مهر است و از همه مهتر مشترکات زبانی و مراسم هایمراسم‌های اوستایی و ودایی است. در دوران اشکانیان (۲۲۶ - ۲۴۹ ق.م) این روابط رو به گسترش نهاد تااینکه در زمان ساسانیان (۲۲۶ ق.م - ۶۵۲ م) با وجود ترجمهٔ کتاب‌های مهم هندی مانند «کلیله و دمنه» در عصر انوشیروان، پیوستگی‌های فرهنگی قوت گرفت. پارسیان هند نیز اگرچه جمعیت ناچیزی بودند اما تاثیر گذار بودند.<ref>تاثیر زبان فارسی بر زبان و ادبیات شبه قاره هند[http://www.hozehonari.com/PrintListItem.aspx?id=22896] حوزه هنری دکترعجم</ref>
 
آنچه از اسناد و مدارک در دسترس ما قرار گرفته‌اند، گویای وجود روابط و در نتیجه تشابه فراوان در تاریخ [[ایران]] و [[هند]] است که با یکدیگر پیوند و آشنایی داشتند. شباهتهایی بین قسمتهای قدیم [[اوستا]] و [[ودا]]ی هند وجود دارد که ناشی از روابط بین اقوام [[آرین]] زبان قبل از جدایی است که بعضی در هند و بعضی دیگر در ایران مستقر گردیدند. از زمان فتح [[پنجاب]] توسط [[داریوش]] هخامنشی روابط ایران و [[هند]] گسترش یافت و پادشاهان [[شاهنشاهی مائوریا]] به رفتار پادشاهان هم عصرشان -[[هخامنشیان]]- توجه خاصی داشتند و از سازمان‌ها و ساختمان‌های همسایه‌شان الهام می‌گرفتند و حتی تاریخ‌نگارانی مانند دکتر [[اسپونر]] و [[پوپ]] و [[اسمیس]] و [[ایلیف]] معتقدند که صورت چهارشیری که نماد ملی هندوستانهند نیز می‌باشد از پایه ستون مشهور [[آشوکا]] در [[سرنات]] -نزدیک [[بنارس]]- اقتباس و آن نیز از سر ستونهای [[تخت جمشید]] الهام گرفته شده‌است.
 
[[پرونده:Agra castle India persian poem.jpg|بندانگشتی|takht sha jahan]]
[[علی‌اصغر حکمت]] علاوه بر دیگر سمت‌های فرهنگی، اجرایی و سیاسی، [[سفیر]] ایران در هند در دوران [[حکومت پهلوی]] (هم رضاشاه و هم محمدرضا شاه) بود. مهمترین هدف حکمت در ارتباطات بین‌المللی، تحکیم و توسعه روابط همه جانبه فرهنگی، اجتماعی و سیاسی ایران با هند بود، زیرا حکمت به هند علاقه فراوان داشت و مجذوب تمدّن و فرهنگ و تاریخ و هنر هند بود، به همین دلیل بخش عمده‌ای از کارهای پژوهشی وی دربارهٔ هند است و در خاطرات مکتوب شصت سالهٔ خود، از هند و عشق خود به این سرزمین و مردم آن بارها سخن می‌گوید.<ref>[http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/5985/76/text علی اصغر خان حکمت شیرازی در هند (صفحه ۷۶)] نویسنده: رستگار فسایی، منصور. مجله نامه انجمن» بهار ۱۳۸۵ - شماره ۲۱</ref>
 
او در سال ۱۳۲۶ سومین سفر خود را به هند انجام می‌دهد و سفر چهارم حکمت به هند از روز ۲۷ آذر تا شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۳۲ انجام می‌شود. در این سفر حکمت سفیر کبیر ایران در هند است و به قول خودش: «... صفحه جدیدی در کتاب عمرش باز می‌شود. از خداوند مزید توفیق و برکت مسئلت دارم تا این مسافرت را قرین مبارکی و میمنت برآرد و اسباب خدمت به نوع و مملکت را فراهم سازد.» در این سفر دکتر تاراچند، سفیر کبیر هندوستان،هند، و دکتر نظیر حسین، مستشار فرهنگی هند، حکمت را مشایعت می‌کنند در این سفر، حکمت، از تهران به کراچی می‌رود و در فرودگاه کراچی، مستشار فرهنگی ایران، و جمعی از نمایندگان رسمی از او استقبال می‌کند و شب مهمان محمّدعلی جناح، نخست وزیر پاکستان است و جمعی از رجال و وزرای پاکستان با بانوانشان در آنجا مهمانند و «بسیار مسرور شدم که در آن جمع رفیق صدیق دیرین خود، جناب آقای عبدالوهّاب عزّام بیگ، سفیر کبیر مصر را ملاقات کردم.
 
حکمت در روز ۶ دی ماه ۱۳۳۲، برابر با ۲۷ دسامبر ۱۹۵۳، از لاهور رهسپار دهلی می‌گردد و در ساعت ۱ بعدازظهر وارد فرودگاه صفدر جنگ در دهلی نو می‌شود و از فرودگاه به سفارت می‌رود: «مرا در این عمارت حقّ آب و گل است، زیرا در سنه ۱۳۲۸ که متصدّی وزارت امور خارجه بودم، به مساعی اینجانب اعتبار کافی برای خرید آن در بودجه منظور گردید و وجه آن حواله شد و آقای نوری اسفندیاری آن را خریداری و مبله نمودند. حکمت کار خود را در سفارت ایران از روز ۸ دی ۱۳۳۲ آغاز می‌کند.
 
هر آنکه شاهنامه فردوسی را بخواند به وضوح درخواهد یافت که قرابت ایرانیان با این ملت بحدی بوده است که در پرآوازه‌ترین کتاب حماسی جهان که نشان‌دهنده روح بزرگ و عظمت فرهنگی ایرانیان است، دستکم یکصد بار از هند،هندوی،هندوستانهند،هندوی،هند نام برده شده و البته نه از منظر تخاصم و کین‌ورزی که از نگاه دوستی،خویشاوندی،دغدغه‌های مشترک و ترسیم آینده‌یی روشن برای دو ملت.
برآمد ز هندوستانهند آفرین ز دادار بر بوم ایران‌زمین که زاید بر آن خاک چونین سوار که با اژدها سازد او کارزار. (شاهنامه:پادشاهی بهرام گور:۳۷۴)
 
[[پرونده:Mrpfpindiraghandi.jpg|بندانگشتی|300px|Empress [[فرح پهلوی]] and محمد رضاشاه Shah [[ایندیرا گاندی]] 1970.]]
== دوره استقلال ==
 
در دوره پس از استقلال هند ۱۹۴۷ تا انقلاب اسلامی ایران،روابط دو کشور علیرغم وجود برخی موانع و عوامل برهم زننده و مختل‌کننده،در سطح نسبتا مطلوبی قرار داشته است.در دوره پس از انقلاب اسلامی تا آغاز دهه۰۱۹۹۱ روابط دو کشور در سطح نسبتا پایینی قرار داشت و نسبت به شرق و قدرتهای واقع در شرق خود،بویژه هندوستان،یاهند،یا در یک وضعیت کم‌توجهی قرار داشت و یا اینکه اولویتی به گسترش همکاری با واحدهای سیاسی آن منطقه نمی‌داد، در مجموع تا اوایل دهه ۰۱۹۹۱ در روابط خارجی ایران با جهان خارج نوعی تنش جدی مشاهده می‌شد،ولی از این زمان به بعد و بویژه با آغاز سیاست تنش‌زدایی در دوره آقای هاشمی رفسنجانی و تداوم آن در شکل گسترده‌تر و چشمگیرتر،توسط دولت آقای خاتمی،روابط ایران با جهان خارج در مسیر بهبود و پیشرفت قرار گرفت. تا آنجا که از سوی برخی از مقامات دو کشور،«عصر مشارکت استراتژیک»در دو کشور آغاز گردیده است.برخی وقایع و تحولات(در طول بیش از یک دهه اخیر)در سطح جهانی و منطقه‌یی در نزدیکی بیشتر ایران و هند(یا بهتر است گفته شود ضرورت بهبود و گسترش روابط دو کشور) تأثیرگذار بوده است که از جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 
۱.فروپاشی شوروی و استقلال جمهوریهای آسیای مرکزی:در واقع فروپاشی شوروی موجب ظهور بازاری جذاب گردید که هر دو کشور ایران و هند را مجذوب خود گرداند.
ایران،نیاز ایران به توان علمی و فنی هند،ابتکار کریدور شمال-جنوب که موجب ارتباط هند با روسیه و کشورهای آسیای مرکزی می‌شود و...زمینه‌ساز بهبود مناسبات دو کشور شده است و بنظر می‌رسد ایران در محیط ژئوپلتیکی جدید خود و بویژه با توجه به فشارهای وارده بر نظام جمهوری اسلامی ایران بویژه در موضوع پروندهء هسته‌یی‌اش در نزد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به شرق نگاه ویژه‌یی مبذول داشته و نگاه به شرق در سیاست خارجی ایران اهمیت دوچندان یافته است.
 
روابط ایران و هند در مارس ۱۹۵۰، در فاصله کوتاهی پس از [[استقلال هند]]، برقرار شد و دهلی نو و تهران یک پیمان دوستی که «صلح و دوستی ابدی» میان دو کشور نامیده شد را امضا کردند. این سند دو طرف را به ایجاد روابط دوستانه متعهد کرد، ولی در عمل هریک از دو دولت ایران و هند وارد ائتلاف هایائتلاف‌های مخالف دوران جنگ سرد شدند و این امر توسعه مناسبات دو جانبه را متوقف نمود. ایران، در دوران محمدرضا شاه، از طریق مشارکت در «پیمان بغداد» (که بعدا سازمان پیمان مرکزی، سنتو نام گرفت) مناسبات نزدیکی را با الات متحده و پاکستان برقرار کرد. در طول جنگ هایجنگ‌های ۱۹۶۵و ۱۹۷۱ میان هند و پاکستان، ایران برای پاکستان کمکهای نظامی مهمی را فراهم نمود. در واقع ایران در آن دوران بخشی از «عمق راهبردی» پاکستان به شمار می آمدمی‌آمد. جواهر لعل نهرو چنین ائتلافهایی را به عنوان "رهیافت اشتباه، خطرناک و مضر" مورد انتقاد قرارداد و بجای آن از «جنبش عدم تعهد» دفاع کرد. البته لازم به ذکر است که علی رغم این بیزاری از ائتلاف با ابرقدرتها، هند روابط نزدیکی را با اتحاد جماهیر شوری برقرار کرد؛ به گونه ایگونه‌ای که این کشور به اولین تأمین کننده تسلیحات نظامی هند تبدیل گردید.
 
ایران و هند از ۱۹۴۷ تا۱۹۷۹
۳.نوع روابط هند و کشورهای رادیکال عرب مانند [[مصر]]
 
از سال ۱۸۲۰ تا استقلال هند نمایندگی مقیم بریتانیا در خلیج فارس امور روابط سیاسی هند و ایران را اداره می کردمی‌کرد.
تا پایان جنگ سرد، بهبود قابل توجهی در روابط دو کشور حاصل نشد. در دوران پس از جنگ سرد، یکی از مهمترین حوادث تاریخ روابط ایران و هند، دیدار «ناراسیمها رائو» نخست وزیر هند از ایران در سال ۱۹۹۳ بود. رائو اولین نخست وزیر هند بود که پس از انقلاب اسلامی از ایران دیدار کرد، و این دیدار رسمی او از سوی هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهوری وقت ایران، به عنوان یک نقطه عطف تفسیر شد. در سال ۱۹۹۵ نیز هاشمی رفسنجانی یک دیدار متقابل را از هند انجام داد. در حالیکه دیدارهای مقامات بلندپایه دو طرف پس از سال ۱۹۹۵ هم ادامه یافت - دیدارهایی که برای تعیین و تحکیم حدود مناسبات و منابع اقتصادی دو طرف در بخشهای مهم فنی و تکنولوژیک بسیار موثر بود - دیدار رسمی در سطح سران تا سال ۲۰۰۱ صورت نگرفت و در این سال بود که «اتال بیهاری واچپایی» نخست وزیر هند از تهران دیدار کرد. نقطه اوج دیدار سال ۲۰۰۱؛ صدور اعلامیه تهران بود که توسط واچپایی و «محمد خاتمی» رئیس جمهوری ایران به امضا رسید. اعلامیه تهران در واقع پایه و بنیانی متشکل از مجموعه ایمجموعه‌ای گسترده از موضوعات راهبردی - شامل همکاری هایهمکاری‌های دفاعی - را برای روابط ایران و هند طراحی نمود.
دو سال بعد، ژانویه ۲۰۰۳ آقای خاتمی به دهلی نو سفر کرد و به عنوان «مهمان ویژه» در جشن هایجشن‌های روز استقلال هند شرکت نمود. این تشریفات عموماً برای مهمترین شخصیت هاشخصیت‌ها برگزار می گرددمی‌گردد. در این دیدار، طرفین، توافقنامه دهلی نو را امضا کردند که هم از نظر زمان امضا و هم از نظر مفاد آن از اهمیت ویژه ایویژه‌ای برخوردار بود. و نشان دهنده اهمیتی بود که هند برای روابط خود با ایران قائل شد. «اعلامیه دهلی نو» البته به دلیل مفاد و محتوایش نیز حائز اهمیت فراوان بود. با تأکید بر گسترش مفاد «اعلامیه تهران» این توافق جدید، دو دولت را برای تعمیق سطح همکاری هاهمکاری‌ها از جمله همکاری هایهمکاری‌های دفاعی بیشتر متعهد نمود.
 
==گاهشمار روابط هند و ایران==
*ایران و[[هندوستانهند]] تا سال ۱۹۴۷ مرزهای مشترک داشتند.
تا سال ۱۹۴۷ دو کشور همسایه بودند.
* روابط دیپلماتیک در ۱۵ مارس سال ۱۹۵۰.
* سفر وزیر امور خارجه شری S.M. کریشنا مه ۲۰۱۰ برای شرکت در اجلاس 14 G*15. در تهران با رئیس جمهور محمود احمدی نژاد، علی لاریجانی رئیس مجلس و منوچهر متکی وزیر امور دیدار نمود.
* سفر نوامبر ۲۰۱۰، وزیر امور منابع انسانی و توسعه دکتر D. Purandeswari برای شرکت در اجلاس همکاری آسیا 9(ACD)
* سفر در ماه مارس ۲۰۱۱، شری غلام نبی آزاد، اتحادیه وزیر بهداشت، درمان و رفاه خانواده، بازدید از ایران به نمایندگی از نخست وزیر هند در جشنواره دوم جهانی نوروز در تهران برگزار شد. در طول سفر خود، شری غلام نبی آزاد با محموداحمدی نژاد رییس جمهوری،. با معاون رئیس جمهور حمید Baghai، وزیر امور خارجه، دکتر علی اکبر صالحی، مجید نامجو، وزیر انرژی و روسای هیئت هایهیئت‌های نمایندگی از کشورهای دیگر دیدار نمود.
* در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۱، وزیر دارایی شری پراناب موکرجی با وزیر امور مالی و اقتصادی دکتر شمس الدین حسینی درتهران دیدار نمود.
* در حاشیه صندوق بین المللی پول / نشست بانک جهانی در واشنگتن نخست وزیر، دکتر مانموهان سینگ با رئیس جمهور احمدی نژاد در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱ در حاشیه UNGA در نیویورک است.
* در اکتبر ۲۰۱۱ وزیر امور منابع آب شری Pawan کومار Bansal به تهران سفر برای شرکت در نشست سالانه ۶۲ کمیته اجرایی بین المللی (IEC) و 21 ICID کنگره در آبیاری و زهکشی.
* در مارس ۲۰۱۲ وزیر انرژی هایانرژی‌های تجدید پذیر و نوین دکتر فاروق عبدالله
با وزیر نیرو دکتر نامجو در ایران دیدار نمود.
در نوامبر ۲۰۱۱ رئس مجلس لوک سبها Lok سبها SMT و. میرا کومار سفر رسمی به ایران به دعوت دکتر علی لاریجانی رئیس مجلس . وی از یک تابلو از Gurudev رابیندرانات شاعر هند در موزه مجلس شورای اسلامی و مجسمه نیم تنه Acharya JC بوز در پردیس پارک فناوری در نزدیکی تهران پرده برداری نمود و با رئیس جمهور دکتر محمود احمدینژاد دیدار کرد.
* سفر مهدی آخوندزاده، معاون وزیر امور خارجه هند برای شرکت در اجلاس یازدهم IOR*ARC شورای وزرای اقیانوس هند در نوامبر 2011.
* سفر وزیر امور خارجه ایران دکتر علی اکبر صالحی به دهلی در تاریخ ۳۱ ژوئن ۰۱، ۲۰۱۲ و دیدار با نخست وزیر و وزیر امور خارجه شری SM [[کریشنا]] و تسلیم دعوت نامه رئیس جمهور احمدینژاد به نخست وزیر برای شرکت در اجلاس جنبش عدم تعهد اجلاس سران ۲۰۱۲ در تهران که از ۲۶*۳۱ آگوست ۲۰۱۲ برگزار شد.
* نشست ۱۶ کمیسیون مشترک ایران و هند جولای ۲۰۱۰ در دهلی نو برگزار شد. در طول این نشست ، دکتر حسینی با دکتر مانموهان سینگ، نخست وزیر دیدار کرد اجلاس هفدهم JCM 17 در تهران در سال ۲۰۱۲ در سطح وزرای خارجه برگزار می شودمی‌شود.
موافقت نامه هاینامه‌های امضا شده در نشست ۱۶ : موافقتنامه خدمات هوایی
(ب) موافقتنامه انتقال اشخاص محکوم * (III) تفاهم نامه در انرژی هایانرژی‌های تجدید پذیر (IV) همکاری در صنعت در مقیاس کوچک ملی صنایع کوچک شرکت (NSIC) و صنایع کوچک ایران و صنعتی سازمان پارک (ISIPO) (V) برنامه همکاری در علم و صنعت (VI) تفاهم نامه همکاری بین پالپ مرکزی و کاغذ موسسه تحقیقات هند (CPPRI) و دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان (GUASNR).
هند و ایران نیز در حال بحث و گفتگو در پروژه هایپروژه‌های مختلف در ایران هستند
از جمله پروژه راه آهن به بندر چابهار و کریدور شمال جنوب .
*روابط فرهنگی: اولین قرارداد رسمی فرهنگی در سال ۱۳۳۵ خورشیدی توسط دکتر حکمت و مولانا ابوکلام آزاد وزیر فرهنگ هند امضا شد متعاقب آن زمین بسیار بزرگی در مرکز دهلی برای خانه فرهنگ خریداری شد.
* یکصد و پنجاهمین سالگرد تولد تاگور Gurudev. تاگور که در سال ۱۹۳۱ و ۱۹۳۵ به ایران سفر کرده است و در مورد ایران شعر سروده است برگزار شد.
* حدود ۸۰۰۰ دانشجویان ایرانی مشغول به تحصیل در هند وجود دارد. هند بورسیه به ۶۷
نفر بورس هایبورس‌های تحصیلی در هر سال تحت ITEC، ICCR، طرح کلمبو و طرح هایطرح‌های IORARC. اعطا می کندمی‌کند.
هند به عنوان یکی از مقاصد توریستی مورد علاقه برای گردشگران ایرانی در آمده و هر سال ۴۰ هزار ایرانی از هند بازدید می کنندمی‌کنند.
جامعه هندی هاهندی‌ها در ایران، کاهش یافته است و در حال حاضر حدود ۱۰۰ خانواده در تهران و حدود ۲۰ خانواده در شهر زاهدان است. تعدادی از دانشجویان هندی در ایران، حدود ۸۰۰، تعداد زیادی از آنها طلبه علوم دینی در قم هستند.
* یک مدرسه هندی که توسط Kendriya اداره می شودمی‌شود در تهران و دیگری در Sangathan Vidyalaya در شهر زاهدان وجود دارد.
== اقتصادی ==
 
الف: حوزه هایحوزه‌های ظرفیت ساز
مهمترین ظرفیت هایظرفیت‌های روابط ایران - هند در وضعیت فعلی، حوزه هایحوزه‌های انرژی و تجارت نهفته است. توسعه تعاملات دو کشور در این عرصه هاعرصه‌ها در سال هایسال‌های اخیر، شاهدی بر این مدعاست. در این میان، حوزه انرژی نقش اساسی را در ایجاد ظرفیت هایظرفیت‌های جدید ایفا کرده است.
=== ساختارها ===
یک بزرگراه بین دلارم و زرنج افغانستان توسط هند در حال ساخت است [http://www.pajhwok.com/viewstory.asp?lng=eng&id=44657 100-km road asphalted in Nimroz with Indian assistance]</ref>
بندر [[چابهار]] توسط هند و ایران سرمایه گذاری می شودمی‌شود و [[کریدور شمال جنوب]]این بندر را به افغانستان و آسیای مرکزی و ترکیه وصل می کندمی‌کند.
.<ref>[http://www.tehrantimes.com/index_View.asp?code=222664 India push for Iran's key port development] Tehran Times – 6 July 2010</ref>
 
== روابط جاری ایران و هندوستانهند ==
علی رغم موانع بین المللی موجود تا پایان سال (۲۰۱۱) - ۵ شرکت بزرگ هندی جمعا روزانه از ۳۶۴ هزار بشکه نفت خام(حدود ۱۱ درصد از نفت خام مورد نیاز هند) از ایران خریداری می کردندمی‌کردند.
عمده ترین کالاهای صادراتی ایران به هند عبارتند از:
نفت خام- قراضه هایقراضه‌های فلزی و سنگهای معدنی- مواد شیمیایی ارگانیک و غیرارگانیک - انواع فلزات غیر آهنی - انواع خشکبار- تولیدات و کالاهای شیمیایی - مواد پلاستیکی- کود شیمیایی خام – قیر معدنی- قیر نفتی- تولیدات کائوچویی- چرم- انواع سنگ معدنی غیرفلزی- سالامبور- تولیدات غیر فلزی- حبوبات- پشم- قطعات حمل و نقل- ذغال سنگ-انواع آهن و فولاد- ماشین آلات صنعتی- انواع روغن موتور
عمده ترین کالاهای وارداتی ایران از هند عبارتند از:
فرآورده هایفرآورده‌های نفتی-ماشین آلات و تجهیزات مربوطه- انواع تولیدات فلزی- آهن و فولاد نیمه پرداخته - تولیدات دارویی- برنج باسماتی- مواد معدنی عمل آوری شده - انواع نخ و پارچه - شکر - چای- تولیدات چرمی(غیر از کفش)- مواد شیمیایی کشاورزی ارگانیک وغیر ارگانیک- فلزات آلیاژی- تولیدات پلاستیکی- انواع میلگرد- تولیدات چوبی و کاغذی- ادویه جات- قطعات خودرو- جواهرات- انواع خشکبارهندی- تخم کنجد- انواع الکترود ذغالی- انواع مفتول- قهوه – کنف- تولیدات آلومینیومی و فلزات غیر آلیاژی.
 
== خط لوله گاز ==
طرف هندی همواره جدی بودن خود به اجرای این پروژه را به دلیل نیاز شدید به انرژی تأکید نموده و خواستار فرصت بیشتری شده است. ... در مورد خط لوله IPI صادقانه و غیر رسمی بگویم که در شرایط پر تنش فعلی روابط بین هند و پاکستان، بویژه حاکم بودن ناامنی زیاد در مرزهای دو کشور هیچ گونه پیشرفتی در این طرح متصور نخواهد بود. ضمن اینکه جو بی اعتمادی(Mistrust) از زمان عدم اجرای قرارداد خرید و فروش ۵ میلیون تن LNG توسط دوستان ایرانی، بین دو کشور حاکم گردید؛ اجرای طرح IPI را با مشکلاتی جدی مواجه نمود.
به تازگی ، کمیته پارلمانی از دولت هند خواسته است که پروژه آی. پی. آی را در دستور کار جدی قرار دهد .
نگرانی اصلی کمیته مذکور این است که بخش هایبخش‌های مختلف هند در سال ۲۰۱۲-۲۰۱۱ روزانه به ۴۳/۲۷۹ میلیون متر مکعب گاز نیاز دارند، ولی این کشور قادر است روزانه تنها ۱۷/۱۶۶ میلیون متر مکعب را تأمین کند. در این راستا، دولت علاوه بر خط لوله گاز ایران-پاکستان-هند، پروژه خط لوله ترکمنستان-افغانستان-پاکستان-هند را نیز پیگیری می کندمی‌کند. ظرفیت انتقال گاز خطوط لوله گاز آی. پی. ای و تپی به ترتیب ۶۰ و ۹۰ میلیون متر مکعب گاز می باشدمی‌باشد.
ایران و پاکستان در ژوئن ۲۰۱۰ چندین سند برای آغاز فوری این طرح امضا کردند که بر اساس آن، ایران از سال ۲۰۱۴ عرضه گاز طبیعی به پاکستان را آغاز خواهد کرد.
موضوع قیمت و سایر مشکلات می تواندمی‌تواند هر زمانی حل شود، ولی موضوع اصلی این است که آمریکا علیه منافع این دو کشور کار می کند،می‌کند، چون نمی خواهدنمی‌خواهد که این خط لوله که منافع دو ملت را دنبال دارد احداث شود.
پتروشیمی :
ایران سالیانه ۴۰۰ تا ۴۵۰ میلیون دلار محصولات پتروشیمی به هند صادر می نمایدمی‌نماید . علاوه بر آن طرح هایطرح‌های مشترکی برای ساخت پروژه هایپروژه‌های مشترک پتروشیمی در ایران وجود دارند که دراین خصوص سرمایه گذاری در۱۴ پروژه(به ارزش تقریبی ۴ میلیارد دلار) قطعی شده است .
 
زمینه سازی هایسازی‌های همکاری مشترک در حوزه سرمایه گذاری(۲۴ مورد) :
گروههای چند منظوره بخش خصوصی هند شامل ریلاینس – اسار – تاتا – جیندال – لکشمن میتال - هندوجا و تعداد زیادی از شرکتهای دولتی هند شامل شرکت دولتی نفت و گاز هند شاخه بین الملل – شرکت ملی آلومینیم هند و غیره؛ جهت سرمایه گذاری در صنایع بالا دستی،میان دستی و پایین دستی نفت و گاز و فولاد ایران و بالعکس؛ به حجم تقریبی ۸۵ میلیارد دلار اعلام آمادگی نموده¬اند.
 
 
== کریدور شمال – جنوب ==
موافقت نامه اولیه آن بین سه کشور ایران – هند – روسیه در سال ۲۰۰۰ امضاء گردید که تاکنون ۱۱ کشور دیگر منطقه به این کریدور پیوسته اندپیوسته‌اند . این مسیر در واقع، جنوب و شرق آسیا را به آسیای میانه و قفقاز و روسیه و همچنین به همسایه هایهمسایه‌های غربی کشورمان شامل ترکیه و... سپس به اروپا متصل می نمایدمی‌نماید. آخرین جلسه آن در آذر ۱۳۸۶ در دهلی نو برگزار گردید. طرف هندی اخیرا بکمک بخش خصوصی خود، تلاشهایی را برای فعال کردن جدی تر این مسیر، با برپایی نشستهای کارشناسی در دهلی نو آغاز کرده است . در آخرین جلسه کارشناسی مذکور در محل کنفدراسیون صنایع هند مورخ ۹ اسفند ۸۷ در دهلی نو، پیشنهاد گردید که جلسه ایجلسه‌ای با حضور نمایندگان کشورهای عضو(شامل بخش خصوصی و دولتی) برای بررسی مشکلات موجود و چگونگی فعال سازی کریدور در دهلی نو برگزار شود. طی شانزدهمین کمیسیون مشترک دو کشور در دهلی نودر تاریخ ۱۷ و ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۹ در خصوص کریدور شمال – جنوب نیز بحث و تبادل نظر شد.
 
== طرح توسعه بندر[[چابهار]] ==
در این خصوص یادداشت تفاهی برای سرمایه گذاری مشترک به ارزش حدود ۱۵۰ میلیون دلار امضاء شده است . در این رابطه مطالعات امکان سنجی انجام و مشاورین فنی و ساختمانی طرفین انتخاب شده اندشده‌اند. با وجودی که تفاهمنامه دومی در شهریور ۸۷ در لندن بین آقای هندوجا و آقای طاهری رئیس وقت سازمان بنادر و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته بود و امید
می رفتمی‌رفت که به زودی شاهد اجرائی شدن این تفاهمنامه هاتفاهمنامه‌ها باشیم؛ متاسفانه با مشکلات جدیدی مواجه گردید که در خصوص آن در جریان شانزدهمین کمیسیون مشترک ایران و هند در دهلی نو مذاکره شد.
 
== پروژه راه آهن چابهار – فهرج ==
به طول ۷۰۰ کیلومتر و ارزش بیش از یک میلیارد دلار می باشدمی‌باشد. در این رابطه یادداشت تفاهی در بهار ۱۳۸۷ در تهران بین شرکتهای دولتی راه آهن دو کشور امضاء شد.
اکنون طرف ایرانی با پذیرش مدل پیشنهادی آشوک لیلاند به عنوان مسئول پیگیری کنسرسیوم هندی (به روش ساخت – اجرا – اجاره – انتقال) راه پیشبرد این طرح را هموار نموده است.
 
روابط اقتصادی و تجاری ایران و هند به طور سنتی با واردات نفت خام [[ایران]] گره خورده است. [[هند]]وارداتی حدود ۲۲ میلیون تن نفت خام به ارزش حدود ۱۰ میلیارد دلار در ۲۰۰۹-۱۰ داشته که سومین بازار نفت خام ایران است. ایران و هند در ۲۰۰۹- ۲۰۱۰ حدود ۱۳،۴ میلیارد دلار تجارت داشته اندداشته‌اند. (صادرات هند ۱،۹ میلیارد و واردات ۱۱،۵ میلیارد دلار بود. صادرات هند به ایران فرآورده هایفرآورده‌های نفتی، برنج، ماشین آلات و ابزار، تولید فلزات، آهن و فولاد، مواد دارویی و مواد شیمیایی، فرآوری مواد معدنی، نخ و پارچه، چای، مواد آلی / معدنی / کشاورزی مواد شیمیایی، محصولات لاستیک ساخته شده، و غیره بوده است.
نشست کمیسیون مشترک هند و ایران (JCM):نشست JCM - 15 در تهران در ۳۱ اکتبر -۲ نوامبر ۲۰۰۸ برگزار شده است. نشست JCM 16 در تاریخ ۸-۹ جولای ۲۰۱۰ در دهلی نو برگزارشد.
شورای مشترک کسب و کار (JBC): هر دو کشور هند و ایران به برگزاری جلسات مشترک شورای کسب و کار به طور منظم اقدام می کنندمی‌کنند . جلسه 10 - JBC توسط فدراسیون اتاق هایاتاق‌های بازرگانی و صنایع در دهلی نو هند به تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۰۹ برگزار شد که در آن هیات ایران توسط دکتر محمد نهاوندیان، رئیس اتاق بازرگانی ایران، صنایع و معادن بود.
 
=== رای هند در مورد انرژی هسته ایهسته‌ای ایران ===
هند در مورد انرژی هسته ایهسته‌ای ایران تا حدود زیادی دنباله رو غرب است و تا کنون دوبار رای برعلیه ایران داده است.
.<ref>{{cite news|title=Iran oil sanctions: India tells West to appreciate its needs|url=http://timesofindia.indiatimes.com/india/Iran-oil-sanctions-India-tells-West-to-appreciate-its-needs/articleshow/12381236.cms|work=Times of India |accessdate=23 March 2012}}</ref>
 
== فرهنگ و آموزش و پرورش ==
 
هند و ایران حفظ مبادلات فرهنگی و آموزشی به طور منظم. تفاهم نامه بین شورای روابط فرهنگی هند (ICCR)، دهلی نو و میراث فرهنگی ایران در ژانویه ۲۰۰۸ توسط سازمان صنایع دستی و گردشگری (ICHHTO) امضا شد بر این اساس، هفته فرهنگی ایران در دهلی نو و بمبئی در اردیبهشت ماه ۲۰۰۸ برگزار شد. هند "روز فرهنگ" در تهران و شیراز از ۱۰-۱۷ ماه مه ۲۰۱۱ برگزار کرد. هند کوشش برای راه اندازی یک مرکز فرهنگی در تهران دارد. ایران دارای دو مرکز فرهنگی در دهلی نو و بمبئی. حدود ۸۰۰۰ دانشجویان ایرانی مشغول به تحصیل در هند وجود دارد. هند هر سال ۶۷ کمک هزینه تحصیلی بورسیه به دانشجویان ایرانی تحت عنوان ITEC، ICCR، طرح کلمبو و طرح IOR-ARC اعطا می کندمی‌کند .
هند در طول سال به عنوان یکی از مقاصد توریستی مورد علاقه برای گردشگران ایرانی پدید آمده و هر ساله در سراسر ایرانیان ۴۰،۰۰۰ سفر به هند برای مقاصد مختلف انجام می شودمی‌شود.
 
== جامعه هند در ایران ==
 
روابط بین [[هند]] و [[ایران]] را تاریخ به دوره نوسنگی. وجود امپراطوری‌های مختلف از در پوشا هر دو ایرانی و شمال هند اطمینان مهاجرت ثابت از مردم بین دو منطقه و گسترش و تکامل از گروه زبان‌های هند و ایرانی است. به عنوان یک نتیجه، مردم از شمال هند و ایران سهم قابل توجهی از ویژگی‌های فرهنگی، زبانی و قومی است.
در طول دوره جنگ سرد، روابط بین جمهوری هند و دولت شاهنشاهی سابق ایران رنج می بردمی‌برد با توجه به منافع مختلف سیاسی، غیر متعهد هند ارتباط قوی نظامی با اتحاد جماهیر شوروی تقویت لذت می بردمی‌برد در حالی که ایران روابط نزدیک با ایالات متحده است. پس از انقلاب ۱۹۷۹، روابط بین ایران و هند تقویت لحظه‌ای است. با این حال، حمایت از ایران ادامه داد برای پاکستان (طاق‌رقیب از هند) و روابط نزدیک هند با عراق در طول جنگ ایران و عراق مانع توسعه هندوایرانی روابط است. روابط بین ۲ کشور گرم در ۱۹۹۰س زمانی که هند همکاری با ایران به حمایت از ائتلاف شمال افغانستان در برابر طالبان است.
حتی اگر دو کشور منافع مشترک استراتژیک، [[هند]]و [[ایران]]اختلاف نظر در مسائل کلیدی سیاست خارجی است. هند تا به ابراز مخالفت قوی در برابر برنامه هسته‌ای ایران و در حالی که هر دو ملت همچنان به مخالفت با طالبان، هند پشتیبانی از نیروهای ناتو در افغانستان بر خلاف ایران است. [۵] به رغم کاهش در لینک‌های استراتژیک و نظامی، این دو کشور همچنان به حفظ کند روابط فرهنگی و اقتصادی است. لوککنو در اوتار پرادش، هند، همچنان به صورت یک مرکز عمده‌ای از فرهنگ شیعه و زبان فارسی در آسیای جنوبی است. ایران ۲ بزرگترین تامین کننده نفت خام به هند عرضه بیش از ۴۲۵٫۰۰۰ بشکه نفت در روز، و در نتیجه هند است که یکی از سرمایه گذاران خارجی بزرگترین در نفت ایران و صنعت گاز است. [۶] روابط بین دو کشور شده اندشده‌اند پس از هند رو به وخامت گذاشته محققان پلیس گفت که آنها باور دارند که عوامل ایران در پشت حمله به یک دیپلمات اسرائیل در فوریه ۲۰۱۲ در دهلی نو بودند. [۷]
در سال ۲۰۱۱، ۱۲ میلیارد دلار تجارت سالانه نفت میان هند و ایران به علت تحریم‌های گسترده اقتصادی علیه ایران کاهش یافت وزارت نفت هند مجبور شد پرداخت بدهی را از طریق سیستم بانکی از طریق ترکیه انجام دهد.
== تمدن‌های عصر برنز ==
تمدن دره سند (هرپپن)، یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌ها در طول تاریخ شناخته شده است، این تمدن معاصر با تمدن جنوب ایران - تمدن ایلامی و بین النهرین بود. مردم سند ، روابط تجاری با ایران، و تمدن باستانی بین النهرین، و مصر / Nubia،. در بخش غربی ایران داشته اندداشته‌اند.بین زبان دراویدیان و فارسی نیز قرابت هایقرابت‌های زیادی وجود دارد. هندی هاهندی‌ها با خلیج فارس از زمانهای بسیار قدیم روابط تجاری داشته اندداشته‌اند. کالاهای آنها تا جده و مکه و بصره و سیراف حضور داشت .
در خصوص ریشه مشترک [[زبان فارسی]] و با [[دراویدی]] و هندی اختلاف نظر وجود دارد بعضی بر این باورند که سانسکریت مادر زبانهای هندو ایرانی است و عده ایعده‌ای اعتقاد دارند که زبان اولیه مادر زبان هندو آرین از میان رفته است و در زبانهای جدید ادغام شده است.
 
مردم ودایی هند را به خود به عنوان آریاس اشاره. واژه آریا در کلاسیک [[سانسکریت]] به معنای "نجیب" است.
باستان مرکزی و شمال هند نیز به عنوان اریورتا می گویند، تمدن ودایی در هند حدود ۱۵۰۰ پیش از میلاد آغاز شد، با ریگ ودا قدیمی‌ترین وداها است. در سانسکریت ودیک، که بسیار شبیه به اوستایی، زبان باستانی ایران متن مقدس زرتشتیان اوستا است تشکیل شد. با توجه به وندیداد (ch.۱)، آریاها در ۱۶ کشور جهان زندگی می کردند،می‌کردند، یکی از آنها از هپتا هندو بود، که به صورت اوستایی سیندهو از سانسکریت سپتا به (ریگودا)، به معنی «رودخانه هفت" و با اشاره به منطقه شمال غربی شبه قاره هند است. دین ودیک باستان و زرتشتی نیز بسیار دیگری در مشترک دارند.
[[وداها]] و [[اوستا]] عبارتند از: عملکرد از قربانی (یجنا سانسکریت یا اوستایی یسنا) و اهمیت کشیش. بسیاری از اسطوره‌ها که در بخش یشت از اوستا ظاهر می شودمی‌شود ریشه‌های خود را در فرهنگ هند و ایرانی باستانی است.
== دوره هخامنشی و دوره موریا ==
ظهور امپراتوری [[هخامنشی]] در ایران، تاسیس شده توسط Hakhāmaniš بخش هاییبخش‌هایی از شمال غربی شبه قاره (مدرن روز پاکستان) تحت حکومت ایران درآمد. . کتیبه بیستون سنگ (باستان بگستنا "خدایان") که قدمت آن به ۵۱۹ پیش از میلاد شامل گندهرا در لیست کشورهای خودش را. کتیبه از Nakhsh-I-رستم را نشان می دهد،می‌دهد، هند را به عنوان استان ۲۴ امپراتوری اونشان می دهدمی‌دهد.
هرودوت نیز اشاره به حضور هندی هاهندی‌ها در ارتش‌های فارسی متشکل از پیاده نظام، سواره نظام، و ارابههای. بعدها، فیل‌ها نیز ذکر شده است. در دست خشایارای یا خشیا arsha، جانشین داریوش، هندی‌ها (به طور خاص از شمال غرب، باختر و گندهرا) در کنار ارتش ایران در برابر یونانیان در جبهه پلتأا و مسابقه دو ماراتون می جنگیدندمی‌جنگیدند.
 
یکی از اولین کلمات فارسی برای از سکه کرشا (همچنین وزن کوچک) است.
[[ساسانیان]] که بیش از چهار سده بر ایران فرمانروایی کرده‌اند (۶۵۱-۲۲۶م) با سلاطین هند از جمله پادشاهان سلسلهٔ [[گوپتا]] (۵۵۰-۳۲۰م) مناسبات دوستانه‌ای داشته‌اند که در این دوره پیش از هر زمان دیگری مشهود است. ایران ساسانی به عنوان قدرتی که بر بسیاری از سرزمین‌ها استیلا داشت، بر بسیاری از فرهنگها نیز تأثیر گذاشته و به نوبهٔ خود از آنها تأثیر گرفته‌است. در سایه دودمان ساسانی، ایران بار فرهنگی نیرومندی پیدا کرد که بر بسیاری از همسایگان تأثیر گذاشت، در عین حال این کشور از توانایی‌ها و کمک‌های اقوام و ملل دیگر یاری گرفت و از تماس با جوامع همسایه یاری برد.
 
=== روابط ایران و هندوستانهند در کتاب‌های قدیمی ===
 
اولین ذکری که از کشتی‌های [[ساسانیان]] در [[اقیانوس هند]] بجای مانده در تاریخ «[[پالادیوس]]» می‌باشد که در قرن چهارم می زیسته‌است، پس از آن در [[سالنامه نسطوری]] راجع به دادوستد با هند و [[سیلان]] در زمان سلطنت [[یزدگرد اول]] سخن رفته‌است. می دانیم که در اواخر دورهٔ ساسانیان، آنان بر دریاها چیره بودند، زیرا ساسانیان با [[بیزانس]] در رقابت بودند و بر سر امتیازات تجاری تا سرزمین [[سریلانکا]] با یکدیگر در کشمکش بودند. ظاهرا ساسانیان در مالزی هم کوچ نشین‌هایی ایجاد کرده بودند ولی این کوچ نشینها مستعمرهٔ نظامی نبودند. اسبان ایرانی با کشتی جهت تجارت به سیلان برده می شده‌اند و حتی در مسقط نیز جهت توسعه تجاری بندری در زمان خسرو انوشیروان تأسیس گردیده بود. سیلان نیز جزیره‌ای است که دارای موقعیت ممتازی می‌باشد زیرا محل رفت و آمد کشتی‌های بسیار از تمام قسمتهای هند، ایران، حبشه و روم است و از دورترین ممالک یعنی «نزی نیستا» و «اندونشیا» و سایر مکانهای تجارتی ابریشم، میخک، چوب، صندل دریافت و از آنجا به بازارهای دیگر سو مانند «ماله» که مرکز پرورش فلفل و «کالیانا» محل صدور مس و چوب و پارچه‌است، صادر می‌شود. در سند نیز که مشک و روغن گرچک و سنبل هندی بدست می‌آید به ایران و روم ارسال می‌شود. از کالاهای معروف هندی می توانمی‌توان به فولاد و شمشیر اشاره کرد که در منابع ایرانی زیادی آمده‌است. در زبان عربی دوره جاهلیت کلمه شمشیر (مهند) بوده‌است که به معنای (از هند) یا (هندی) می‌باشد و مضمون این عبارات در اشعار [[شاهنامه]] [[فردوسی]] نیز آمده‌است و همچنین در [[کارنامه اردشیر بابکان]] نیز به آن اشاره شده‌است.
 
===نفوذ مسیحیت در هند توسط ایرانیان===
 
یکی از ادیانی که [[ایرانیان]]در زمان [[ساسانیان]] نقش مهمی در نفوذ و گسترش آن در سرزمین هند را داشتند، [[مسیحیت]] بود. مسیحیت و خصوصا فرقه [[نسطوری]] آن توسط ایرانیان به هند گسترش یافت. با وجود عزیمت مبلغین مسیحی به هند بیشترین دلیل گسترش آن از طریق راه‌های تجاری دریایی و خشکی بود، خصوصا راه دریا که در زمان ساسانیان میان ایران و هند بسیار گسترش یافته بود و حتی بازرگانان نیز تبلیغ دین می‌کردند و بدین خاطر در اقصی نقاط جنوب هند و سیلان و چین مسیحیانی را می‌یابیم که نیاکانشان از عصر ساسانی بدین دین گرویدند. در برخی ازشهرهای حوالی شهر بزرگ مدرس درهند کلیساهایی وجود داردکه توسط نسطوریان تأسیس شده و در دور صلیب کلیساها کتیبه‌هایی به زبان پهلوی دیده می‌شود. عبارات پهلوی این کتیبه‌ها در کلیساهای مختلف فرق چندانی با هم ندارند و هرکدام مشتمل بر دوازده کلمه می‌باشد. مسیحیت نسطوری گرچه در ایران متولد نشده بود ولی در زیر حمایت‌های پادشاهان ساسانی در ایران رشد و تکامل یافت و بنابراین هرجا که می‌رفت تحت نام مسیحیت ایرانی نامیده می‌شد. این مذهب توسط ایرانیان در هند نفوذ کرد و با خود بسیاری از مظاهر فرهنگ ایرانی از جمله زبان پهلوی را به هند برد.
پنجاب در زمان [[اردشیر]] به تصرف ساسانیان در آمد که اخیرا سکه‌هایی نیز در آنجا کشف شده‌اند که از یک طرف به شکل پادشاهان ساسانی و از سوی دیگر شبیه شاهان کوشانی ضرب شده‌است. پس از اردشیر در زمان شاپور اول تصور می‌شود که وی نیز مناطقی از هند را در اختیار داشته‌است زیرا در کتیبه شاپور اول در کعبهٔ زرتشت (نقش رستم) به خط پهلوی از قسمتهایی از هند اشاره شده‌است. پس از وی بهرام دوم(۲۹۳-۲۷۶م) تا شمال و غرب هندوستانهند پیش رفته‌است و در این زمان گجرات و مالوا زیر نفوذ ساسانیان بودند که در زمان چاندرا گوپتای دوم(۴۰۰-۳۹۰م) باز به فرمان شاهان هندی درآمد و کالیداس-نمایشنامه نویس هندی- مرز این دو کشور را رودخانه سند(ایندوس) می‌دانست. بهرام گور(۴۳۸-۴۲۱م) بر طبق نوشته‌های مورخین اسلامی از سرزمین هند به صورت ناشناس بازدید کرده‌است و یکی از همسران ایشان نیز هندی بوده‌است. در زمان خسرو انوشیروان(۵۷۹-۵۳۱م) روابط ایران و هند پیش از گذشته توسعه و گسترش یافت و سفرای متعددی بین دو کشور مبادله گردیدند و رفت و آمد بین اتباع دو کشور بیشتر شد و کشتی‌ها پیوسته به بنادر ایران و هند در حال رفت و آمد بودند بین خسرو پرویز و پادشاهان هند جنوبی(چالوکیه)، پولاکسین دوم(۶۲۸-۵۹۰م)سفرایی مبادله شد و هدایا و تحفی نیز مبادله گشت. هدایائیکه از جانب پادشاه هند نقدیم خسرو پرویز شد عبارتند از فیل، شمشیر، باز سفید، پارچه‌های زربفت و... بودند. «هرشه وردنه» پادشاه شمال هند به کشور پولاکسین دوم(چالوکیه) که در جنوب هند بود لشکر کشید و از این رو پولاکسین با دوستی خود با خسرو پرویز در فکر این بود که در صورت حملات مجدد از ساسانیان طلب یاری کند. علاوه براین مبادلات مورخین از مبادلات نظامی چون فیل یاد می‌کنند و فیل که به عنوان وجه مشخصهٔ سپاه ساسانی در تمام دوران است قطعا از طریق هند وارد ایران شده‌است و وجود فیل در سپاه ایران خصوصا در مقابل اعراب را اکثر مورخین اسلامی هم بدان اشاره کرده‌اند.
 
== گوپتا و دوره ساسانی ==
دوره [[ساسانیان]] در ایران (۲۲۶-۶۵۱ ک) مصادف با دوره[[گوپتا]] (۳۰۸-۶۵۱ ک) در هندبود روابط با شاهان ساسانی امپراتوری گوپتا که در پتلیپوترا Pulakesin، فرمانروای دکن، در ایران شناخته شده بود، سفارتخانه‌هاو اعزام سفیران میان ایران و هند وجود داشت. تجارت رونق گرفت به عنوان تجار ایرانی به عنوان واسطه در جریان کالا بین هند و اروپا عمل کرده است. یکی از نقاشی‌های دیواری در غارهای اجنتا در نزدیکی بمبئی را به تصویر می کشد،می‌کشد، هندو شاه با مردان در لباس ساسانیان است. هنر کوشنا و گندهرا شامل عناصر ایرانی اشکانی و شرق. نقوش ساسانی نیز قابل مشاهده در هنرگوپتا است. از طرف دیگر، طاووس هندی، اژدها، را کککس و کریپرس مارپیچی به زر و زیور اراستن بناهای دوره ساسانی است. کاشی صومعه هرون نزدیک سرینگر ساسانیان، تحت تاثیر دکوراسیون، نشانگر میزان نفوذ ساسانی در دره کشمیر
به گزارش شاهنامه فردوسی (قرن ۱۱th)، قرن ۵ ساسانیان شاه بهرام پنجم پادشاه هند درخواست شنگل را انتخاب کنید ۱۲،۰۰۰ "کولی ها"، و یا موسیقی دانان هند، و آنها را به ایران معرفی شده است. این کولی‌ها به اجداد کولی فارسی. تبلیغ موسیقی هندی و رقص در ایران، و ممکن است سفر غرب بیشتر به اروپا در چهار تا پانصد سال بعد. این امکان وجود دارد که این "کولی ها" هستند که اجداد مردم رم مدرن در اروپا است. همچنین اعتقاد بر این است که بهرام از هند در قرن ۵ بازدید کردند. فارسی شاعر حکیم نظامی گنجوی در کار معروف خود هفت پیکر زن هندی شاه بهرام اشاره (هفت چهره) نشان می دهدمی‌دهد نمونه‌های از بین ازدواج است.
در طول سلطنت [[خسرو]] پادشاه [[ساسانی]] (۵۳۱-۵۷۹ CE)، بازی شطرنج (چتورنگا در هند) به ایران راه یافت.
با توجه به توپوگرافی‌های مسیحی ایندیکپلوستس کسمس از قرن ۶، کلیساها در کرالا و سیلان در دست کشیش‌های فارسی، تحت نظارت یک اسقف فارس در کللینا (شاید مدرن کلین یا کچین) بوده است. مسیحیان هند Nestorianism، بود که پس از آن گسترده در ایران بود. نسطوریها مبلغان فعال بودند و عبور آسیای مرکزی به کلیساهای یافت حتی در چین. تصور می شودمی‌شود این مبلغان در پی در پی از تجار ایرانی عمدتا مسئول برای ایجاد یک جامعه مسیحی در جنوب هند فعال بوده اندبوده‌اند
== تاثیر بودایی در ایران پیش از اسلام ==
بودیسم در ایران در چند صد سال از ظهور آن در هندظاهر شد. تحت سلطنت آشوکا پادشاه امپراتوری Maurya، بودیسم به سراسر ایران گسترش یافت. در آسیای مرکزی ترکیبی از زبان ها،زبان‌ها، مذاهب و فرهنگ‌ها وجود دارد، و به عنوان [[بودیسم]] تعامل با این سنت‌های مختلف، آن را تغییر و دولپدید پیروی از عقاید جادوگران وکاهنان دوران اولیه تمدن بشر، زرتشت، مسیحیت نسطوری، و بعد از اسلام همزیستی با بودیسم است. به عنوان مثال، برخی از bodhisattvas، مانند امیتبها Mahayana، ممکن شده است، الهام در بخش، توسط زرتشت. همچنین شواهدی وجود دارد که برخی از درجه‌ای از تلفیق میان آیین بودا و Manichaeism، مذهب دوگانه ایرانی که در ک ۳رّد قرن تاسیس شد. زرتشتی و بودایی نیز در تماس نزدیک در شمال غرب هند آمد.
متون بودایی نیز تحت تاثیر ترکیب اولیه ایرانی. در اوایل شعر فارسی ایجاد فرم‌های انتزاعی ذهنی با یادآوری فضل مجسمه بودایی است. تا قرن ۱۱th، شعر فارسی از خراسان، سغد و مناطق مجاور آمد،
در قرن ۷th، پس از ایرانیان جنگ قادسیه Qādisiyyah که در سال ۶۳۷ غرب ایران را به ارتش‌های اسلامی عرب سپرد، سلسله ساسانیان به پایان رسید. پس از این، از یک جامعه بزرگ زرتشتی را از طریق تنگه هرمز به هند مهاجرت کردند. در سال ۷۱۲ م، اعراب تحت فرماندهی محمد بن قاسم، به سند حمله کرد.
یکی جدگو از گجرات تاجر دریایی ایرانی بوده است.
[[زرتشت]] پس از اسلام، عملا از این کشور ناپدید شد. برخی از پیروان دین به [[هند]] فرار کردند آنها اجداد [[پارس]]ها امروز یا [[پرسیس]] در هند بودند. ورود به هندوستانهند از حدود ۶۳۶ م. اسکان دائمی در Sanjan، در ۱۰۰ مایلی شمال بمبئی بودند. آنها بر این باورند که به آتشکده بزرگ در سنجان در ۷۹۰ م ساخته شده با آتش آنها از ایران با خود آورده بود.
 
در سال ۱۷۳۸، [[نادر شاه]]، شاه ایران از سلسله افشار، بعد از فتح [[قندهار]]، متوجه امپراتوری گورکانی/مغول در هندشد. محمد شاه، حاکم هند ناچار از تسلیم شد.
=== تمدن هایتمدن‌های عصر برنز ===
=== دوره هخامنشیان و مواریا ===
 
==== دوره سلطنت هند ====
== روابط در قرن دهم ==
قرن دهم آغاز دوره ایدوره‌ای بسیار مهم در تاریخ ایران و هند است; چه در هند [[تیموریان]] یا [[گورکانیان]] یا آن گونه که نزد دانشمندان هند متداول است, روی کار آمدند و در ایران صفویان به قدرت رسیدند و سرنوشت دو کشور به گونه ایگونه‌ای رقم خورد که می تواندمی‌تواند برای همیشه عبرت آموز باشد. ظهیرالدین بابر, پنجمین خاندان تیمور, بنیانگذار امپراتوری تیموری در هند او و جانشینانش, به ویژه همایون که بر اثر شکست از شیر شاه سوری به ایران پناهنده شد و شاه طهماسب ضمن استقبال شایان از او با حمایت نظامی انتقام شکست را گرفت و سلطنت را به او بازگرداند و صد البته اکبر کوشیدند همان سنت هاییسنت‌هایی را دنبال کنند که تیموریان ایران, به ویژه از نظر فرهنگی حفظ کرده بودند. چه حمایت هایحمایت‌های صفویان از آزاد نمودن خواهر بابر تیموری از اسارت ازبک هاازبک‌ها توسط شاه اسماعیل گرفته تا موارد دیگر, در واقع جامعه آن زمان هند را صبغه ایرانی داد و ازدواج همایون با دختر احمد جام ژنده پیل که ثمره آن تولد اکبر بود و دوره اکبر به عصر طلایی در تاریخ هند معروف است و به گسترش فرهنگ ایرانی همت گماشت, در این زمینه قابل ذکر است.
ازنظر روابط سیاسی که نشانه هانشانه‌ها و چشم اندازهای قابل توجه در تاریخ ایران و هند هستند در طول حکمرانی اکبر در اوج خود بودند.
[[صفویان]] پس از تأسیس دولت شیعی در ایران, به توسعه روابط خود با تیموریان هندوستانهند توجه کردند. این کوشش نخستین بار توسط شاه اسماعیل و بابر صورت گرفت. علت اصلی, سیاست گسترش خواهی شیبک خان ازبک, یعنی دشمن مشترک هر دو سلسله عنوان شده است. باری, ارزش هایارزش‌های فرهنگی مشترک نقش بسیار مهم در توسعه روابط خوب میان دو کشور ایران و هند ایفا کرد.
خوارزمی متوفی ۸۴۷ م. ارقام هندی را وارد جهان اسلام کرد و از طریق آثار فیبوناتچی به اروپا وارد گردید. همین ارقام انقلابی در ریاضیات به وجود آورد و هرگونه اعمال محاسباتی را مقدور ساخت. باری کتاب جبر خوارزمی قرنها در اروپا مأخذ و مرجع دانشمندان و محققین بوده و یوهانس هیسپالنسیس و گراردوس کرموننسیس و رابرت چستری درقرن دوازدهم هر یک از آن را به زبان لاتینی ترجمه کردند
 
ابوریحان بیرونی ارقام ریاضی هندی را توسعه بیشتری داد و جهانی کرد او که با سلطان محمود به هندوستانهند رفت و سالها در آنجا ماند، به مطالعۀ سانسکریت پرداخت و کتاب‌های زیادی به فارسی و عربی نوشت و چندین کتاب فلسفی سانسکریتی را ترجمه کرد. ابوریحان بیرونی ۱۶ سال در مدکتان به تحقیق در فلسفۀ هندوستانهند اشتغال داشت. او کتاب «تحقیق ماللهند» را که دربارۀ هندوستانهند و سازماهای آن بود، به زبان عربی در سال ۱۰۳۰ میلادی نوشت. این کتاب از بزرگترین کتب کلاسیک دنیاست که از کتب هندی بسیاری چون «ماها بهاراتا» و «راما یانا» و «سامخایا سوترا» نقل قول می‌کند.
علاوه بر آن بیرونی کتب زیر را نیز راجع به هندوستانهند نگاشته است:
۱. جوامع الموجود لخواطر الهنود راجع به سند هند.
۲. تهذیب زیج ارکند .
* [[زبان فارسی در ازبکستان]]
* [[زبان فارسی در تاجیکستان]]
* [[زبان فارسی در شبه‌قاره هندوستانهند]]
*[[فرهنگ‌های واژگان زبان فارسی]]