تفاوت میان نسخه‌های «روستای امامزاده ابراهیم»

خنثی‌سازی خرابکاری کاربر بی تجربه 8674345 توسط Cobain (بحث) کپی کاری میتواند اصلاح شود
(کپی کلمه به کلمه کاربر:M7S6M از منبع: http://www.iranchto.ir/webforms/fa/Tourism/TourismInfo.aspx?ID=181)
(خنثی‌سازی خرابکاری کاربر بی تجربه 8674345 توسط Cobain (بحث) کپی کاری میتواند اصلاح شود)
== موقعیت و تاریخچه ==
'''روستای امامزاده ابراهیم''' از توابع بخش احمد سرگوراب [[شهرستان شفت]]، با مختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۲۶ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۲ دقیقه عرض شمالی، در ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر [[شفت]] و ۵۷ کیلومتری شهر [[رشت]] قرار دارد. این [[روستا]]، از شمال به روستای [[طالقان]]، از شرق به [[روستای امامزاده هاشم]] و از غرب به [[روستای سیاه مزگی]] محدود می‏شود. آب و هوای آن معتدل کوهستانی و میانگین بارندگی سالیانه آن ۱۶۰۰ میلی‏متر است. [[رودخانه امامزاده ابراهیم]] از میان روستا عبور می‏کند.
 
این روستا، نام خود را از نام یکی از نوادگان [[موسی کاظم]] به نام امامزاده ابراهیم گرفتهاخذ کرده است و [[رابینو]]، در سفرنامه خود از آن یاد کرده است. در فرهنگ جغرافیایی ایران، از این زیارتگاه با ذکر ذیل دهکده [[طالقان]] [[شفت]] و زیارتگاه روستاهای مجاور یاد می‏شود. که اینک بر اثر گذشت زمان، با ساخت بنای امامزاده به سکونتگاه دایمی تبدیل شده است.
 
مردم روستای امامزاده ابراهیم به [[زبان تالشی]] سخن می‏گویند، مسلماندین هستنداسلام دارند و پیرو مذهب [[شیعه دوازده‌امامی]] هستند.
 
=== الگوی معیشت و سکونت ===
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵، روستای امامزاده ابراهیم ۲۶۰ نفر [[جمعیت]] داشته است که در سال ۱۳۸۵ به ۳۸۰ نفر افزایش یافته است.
 
[[درآمد]] اکثر مردم روستای امامزاده ابراهیم از طریق فعالیت‏های زراعی، [[دامداری]]، خدمات زیارتی و صنایع دستی تأمین می‏شود. [[برنج]]، [[چای]]، [[گندم]]، [[جو]]، [[لوبیا]]، [[سیر]]، [[سیب‏ زمینی]]، [[سبزیجات]]، [[انگور]] و [[گردو]] از محصولات زراعی و باغی روستاست. دامداری و پرورش گاو و گوسفند در روستا سنتی متداول است و [[گوشت]] و [[لبنیات]] از محصولات دامی روستاست. پرورش طیور خانگی و کرم ابریشم نیز در این روستا رواج دارد.
 
سبک معماری روستای امامزاده ابراهیم که از جاذبه‏های گردشگری روستاست، از طبیعت و شکل زمین آن نشأت گرفته است. آثار این نوع معماری از دور قابل مشاهده است.
 
استقرار روستا در منطقه [[کوهستانی]]، محدودیت زمین، ازدحام جمعیت زائران به خصوص در فصول گرم سال و موجبات کاربری‏های متفاوت [[مهمان‏پذیر|مهمان‏پذیرهای]] چند طبقه نشان بارز این [[معماری]] است. شکل خانه‏ ها و فضاهای درونی آن شبیه به هم است و تفاوت‏هایی در رنگ، نمای نرده‏ها، تعداد طبقات و نوع چیدمان [[چوب‏]] ها دیده می‏شود. طبقات اول یا همکف، واحد [[تجاری]] است که قسمتی از آن برای سکونت خانوار در نظر گرفته شده است. طبقات دیگر به وسیله ستون‏های چوبی، به شکل شطرنجی به اتاق‏هایی تقسیم می‏شوند.
 
هر [[ساختمان]] از چند طبقه تشکیل می‏شود که به وسیله [[پله‏]] های چوبی (پلکان) کمربندی غلام گردشی به یکدیگر راه دارند. این نوع معماری، امکان استفاده از مناظر طبیعی را، حتی در زمان [[استراحت]] فراهم می‏آورد. [[مصالح]] به کار رفته در واحد‏های قدیمی، [[خشت]]، [[چوب]] و [[گل]] است؛ در [[ساخت]] [[خانه‏]] های جدید از مصالح [[آهن]]، [[آجر]] و [[سیمان]] نیز استفاده می‏شود. [[سقف]] تمامی [[بنا|بناها]] به صورت [[شیروانی]] است و با [[ایرانیت]]، [[سفال]] و یا با ورق [[گالوانیزه]] پوشیده شده است.
 
== جاذبه‏ های گردشگری ==
از مهم‏ترین جاذبه‏ های طبیعی روستای امامزاده ابراهیم، جاده مسیر دسترسی به آرامگاه امامزاده است. این مسیر از جلگه‏ای زیبا با [[شالیزار|شالیزارها]]، خانه‏ ها، [[رودخانه‏]] ها و [[کوهپایه‏]] های [[جنگل|جنگلی]] عبور می‏کنند و در انتها به روستای امامزاده ابراهیم می‏رسد که بافت مسکونی جالب توجه و بسیار دیدنی دارد.
 
رودخانه خروشان امامزاده ابراهیم که از میان روستا عبور می‏کند، تأثیر بسزایی در زیبایی کالبد روستا دارد و آن را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‏کند.
 
آبشار قتلگاه، با ارتفاع ۴ متر، در دامنه کوه‏های جنگل (وازگاه) سرازیر می‏شود و فضای بسیار جالبی پدید می‏آورد و در بالادست آن، دو آبشار کوچکتری نیز وجود دارد. بنا بر روایتی، امامزاده ابراهیم بعد از عبادت، جام زهرآگین پیرزنی را در این مکان نوشید و به شهادت رسید و از این رو، به نام آبشار قتلگاه معروف است.
 
چهل چشمه در ارتفاعات گش‏علی سرا قرار دارند و تعداد آن‏ها معلوم نیست، آب این چشمه‏ها خنک و گوارا است و آب آشامیدنی روستا نیز، از آن‏ها تأمین می‏شود. مسافران و زائران از آب چشمه به عنوان آب معدنی و شفابخش استفاده می‏کنند، که توسط امامزاده ابراهیم تبرک شده است.
 
چشمه میدان آب سرد و قابل شربی دارد. مردم محلی این چشمه را از معجزات امامزاده ابراهیم می‏دانند که پس از خشک شدن دوباره ظاهر شده است و گفته می‏شود در این مکان، پیکر امامزاده ابراهیم را غسل داده‏اند و از این رو، مورد احترام فراوان زائران است.
 
آرامگاه [[امامزاده ابراهیم (شفت)|امامزاده ابراهیم]] از جاذبه ‏های زیارتی و تاریخی روستا است و علت اصلی شکل‏گیری آن به شمار می‏رود. بنای امامزاده، در طی سال‏های دراز، چندین بار بازسازی شده است. در حال حاضر، این بنا، به مساحت ۳۰۰ متر، در چهار طبقه احداث گردیده و شامل مسجد، صحن، سرویس بهداشتی، مهمانپذیر و فضای باز است.
 
آرامگاه بابا رکاب، عارفی که به امامزاده پناه داده بود و گویا به تحریک مادر وی مأموران حکومت، امامزاده را به قتل رسانده‏ اند، در مسیر دسترسی به امامزاده قرار دارد و مورد توجه و احترام مردم منطقه و زائران است.
 
مردم روستای امامزاده ابراهیم، برگزاری مراسم معمول و ویژه را در بارگاه امامزاده به جا می‏آورند. آنان در اعیاد مذهبی فطر، قربان و غدیر و نیز مراسم جشن‏های نوروز به جشن و شادمانی و در ایام محرم و وفات ائمه به سوگواری می‏پردازند.
 
مراسم طلب باران، بندآمدن باران و رفع خورشید‏گرفتگی و ماه‏گرفتگی، از دیگر مراسم ویژه این روستا است.
سوارکاری، کشتی گیله مردی، سوک سوک، عروس‏بازی، لب‏ گود، چرخ فلک، قئیش بازی، جفت‏ تاگ، دوبنا و لپه بازی، پیتگله بازی، گل مشته، بیج بیج، بیزه، آویزان، خورش بازی، گدگد، اشکل، ورف بازی، آپار بازی، تاب بندی و حساب بله از انواع ورزش‏ها و بازی‏های محلی است.
 
صنایع دستی روستای امامزاده ابراهیم شامل بافت جوراب، ژاکت و شال است که با سلیقه زیبای زنان روستایی بافته می‏شوند.
 
پوشاک بیشتر مردم روستا به خصوص افراد میانسال و زنان، لباس محلی تالشی است و شامل دامن پرچین و بلند، پیراهن بلند، جلیقه، نیم تنه، پیژامه و روسری است.
 
مردان نیز از شلوار، کلاه، پیراهن و نیم تنه استفاده می‏کنند.
 
غذاهای محلی روستا عبارتند از: واویشکا، خوتکا کباب، سیرقلیه،‏ سیاه قاتق (فسنجان)، قیمه، شیرین قورمه و لوبیا خورش.
 
=== دسترسی ===
این روستا از طریق شهر شفت قابل دسترسی است و جاده‏ای آسفالت و زیبا دارد.
 
== منبع ==