باز کردن منو اصلی

تغییرات

۹۰ بایت اضافه‌شده ،  ۶ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
'''کنیه''' نام یا عنوانی است غیر از اسم اصلی شخص که در فرهنگ عرب به جهت اسم نبردن شخص به اسم کوچکش برای شخص انتخاب می‌شود و نام بردن فرد به کنیه اش نوعی احترام محسوب می‌شود در ابتدای کنیه معمولاً اب، ام و یا ابن وجود دارد. کنیه در زبان عربی معمولا برای احترام و تکریم به کار می‌رود. کنیه بیشتر با کلمه «اب» یا «ام» و گاهی با کلمه ابن (پسر) و اخت (دختر) شروع می‌شود.
همینطور گاهی کنیه ها برای تنقیص بکار برده می شوند.
 
==مثال==
ابوالحسن و ام لیلا و ام کلثوم و ابن حاجب و بنت الکرم. مثلا [[علی بن ابی‌طالب|اولین امام شیعه]] نامش علی و لقبش امیرالمؤمنین و کنیه اش ابوالحسن است. وقتی کنیه کسی مثلا ابوالفضل است معنایش این نیست که حتما فرزندی به نام فضل دارد و این فرد پدر اوست. هر چند معمولا چنین است، بلکه گاهی برای تفأل زدن و فال خیر کنیه ای بر کسی گذاشته می شود. مثلا فردی که کنیه اش ابوالفضل می باشد، از همان کودکی این کنیه را بر او می گذارند و فال خیر می زنند که خداوند فرزندی به نام فضل به او عطا نماید و یا صاحب فضل و احسان و کرم گردد.